I SA/Wa 951/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na nienależyte wykonywanie zadań służbowych przez Dyrektora [...] Dzielnicy [...] postanawia: odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia [...] października 2015 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nienależyte wykonywanie zadań służbowych przez Dyrektora [...] Dzielnicy [...] w toku postępowania administracyjnego w sprawie przyznania świadczeń z pomocy społecznej. Zdaniem skarżącej samowola Dyrektora narusza praworządność i sprawiedliwość społeczną oraz interes prawny i dobra osobiste skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie lub odrzucenie skargi. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r., sygn.. akt I SA/Wa 1977/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę T. G. Po rozpoznaniu skargi Kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 1305/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, iż Sąd I instancji powinien wezwać skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 6 września 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej wyznaczonego z urzędu do uzupełnienia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa), przez sprecyzowanie przedmiotu skargi T. G. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej poinformowała, że T. G. złożyła skargę na bezczynność w sprawie jej wniosków z dnia: [...] kwietnia 2015 r., [...] maja 2015 r., [...] maja 2015 r., [...] maja 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r. i [...] lipca 2015 r. "gdyż do chwili obecnej nie otrzymała odpowiedzi na swoje wyżej wymienione pisma, a organ, co wynika z treści odpowiedzi na skargę, bezpodstawnie uznał, że wszystkie decyzje, postanowienia, zaświadczenia były skarżącej skutecznie doręczone w trybie art. 44 kpa albo pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 1 kpa. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2016 r. Sąd ponownie wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez jednoznaczne sprecyzowanie przedmiotu skargi t.j. jednoznaczne i precyzyjne określenie przedmiotu każdego z wniosków wskazanych w piśmie pełnomocnika z dnia [...] września 2016 r., oraz wskazanie, czy skarżąca wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie spraw (zainicjowanych w/w wnioskami) w terminie, w trybie art. 37 § 1 kpa oraz nadesłanie powiadomień złożenia takich zażaleń lub potwierdzeń ich nadania –pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej sprecyzowała, że przedmiotem skargi jest: "bezczynność Prezydenta [...] polegającą na braku doręczenia skarżącej odpowiedzi na w/w wnioski, oraz bezczynność Prezydenta [...] polegająca na uznaniu, że w w/w sprawach administracyjnych, organ załatwiał w/w sprawy administracyjne skarżącej poprzez wydawanie rozstrzygnięć i kierowanie pism w toku postępowania administracyjnego na adres, co do którego organ miał wiedzę, że skarżąca nie ma możliwości odebrania korespondencji. W piśmie tym adwokat S. S. stwierdziła ponadto "że zdaniem skarżącej wystąpiła ona z właściwą skargą w trybie art. 37 § 1 kpa, a potwierdzenie tej okoliczności zawierają akta sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). T. G., jak sprecyzował jej pełnomocnik, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezczynność Prezydenta [...] polegającą na braku doręczenia skarżącej odpowiedzi na jej wnioski kierowane do organu z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...] maja 2015 r., [...] maja 2015 r., [...] maja 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r., [...] czerwca 2015 r. i [...] lipca 2015 r., oraz bezczynność Prezydenta [...] polegająca na uznaniu, że w w/w sprawach administracyjnych, organ załatwiał w/w sprawy administracyjne skarżącej poprzez wydawanie rozstrzygnięć i kierowanie pism w toku postępowania administracyjnego na adres, co do którego organ miał wiedzę, że skarżąca nie ma możliwości odebrania korespondencji. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi uczyniono sposób wykonywania obowiązków służbowych przez Dyrektora [....] Dzielnicy [....] dotyczących rozpoznawania wniosków i pism T. G. (wskazanych szczegółowo przez pełnomocnika skarżącej w pismach precyzujących skargę z dnia [...] września 2016 r. i z dnia [...] grudnia 2016 r.) składanych w toku postępowania administracyjnego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej poprzez niedoręczanie skarżącej korespondencji w sposób właściwy. Należy podnieść, że wniesiona skarga nie należy do spraw poddanych kontroli sądów administracyjnych, jest to bowiem skarga, wniesiona na podstawie działu VIII kpa. T. G. domaga się rozpoznania przez Sąd jej skargi, wniesionej w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII kpa. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Postępowanie to służy jedynie usprawnieniu działania administracji, eliminowaniu z niej zjawisk, takich jak nadmierna przewlekłość postępowania, czy biurokratyzm. Postępowanie skargowe stanowi odrębny rodzaj postępowania. Tym samym Sąd uznał skargę skarżącej za niedopuszczalną, gdyż kognicja sądów administracyjnych nie obejmuje rozpatrywania skarg powszechnych mających za przedmiot działanie organów władzy publicznej. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.