I SA/Wa 976/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Przemysław Żmich, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 listopada 2023 r. sprawy ze skargi G. P. i B. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz G. P. i B. L. solidarnie kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z 7 marca 2023 r. nr KOC/1285/Go/23, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, na podstawie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z 1 lutego 2023 r. Podstawą rozstrzygnięcia było ustalenie, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Jak wynikało z uzasadnienia postanowienia decyzja nr [...] z 1 lutego 2023 r. została doręczona Skarżącym 8 lutego 2023 r. Odwołanie zostało nadane 23 lutego 2023 r. Zgodnie z art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (nadanie w placówce pocztowej operatora publicznego). W niniejszej sprawie ostateczny termin do wniesienia odwołania upływał 22 lutego 2023 r. Tym samym nadanie odwołania 23 lutego 2023 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Skargę na postanowienie wywiedli Skarżący wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie: 1. Art. 43 kpa poprzez błędne ustalenie, że przesyłka pocztowa została doręczona dorosłemu domownikowi podczas gdy osoba podpisana na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia przesyłki nie mogła być uznana za dorosłego domownika Skarżących; 2. Art. 43 kpa w zw. z art. 42 § 1 kpa poprzez błędne ustalenie, że adres przy ulicy [...] jest adresem zamieszkania w rozumieniu art. 42 § 1 kpa i ustalenie, że jest możliwe pod tym adresem doręczenie zastępcze; 3. Art. 7 w zw. z art. 43 kpa poprzez niewłaściwe ustalenie, że osoba która odebrała przesyłkę wypełnia definicję domownika o jakim mowa w art. 43 kpa; 4. Art. 40 § 1 w zw. z art. 43 kpa poprzez jego niezastosowanie do doręczenia na rzecz osoby fizycznej na podstawie przepisów o doręczeniu zastępczym, przeniesienie ciężaru ryzyka co do weryfikacji natury i charakteru rzekomego domownika; 5. Art. 77 § 1 kpa poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego i nierozważenie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych dotyczących braku ustalenia właściwego adresu zamieszkania Skarżących (a co za tym idzie adresu do korespondencji), brak wszechstronnego rozważenia możliwości dokonania doręczenia zastępczego na podstawie art. 43 kpa, braku ustalenia możliwości przypisania osobie podpisanej na dowodzie doręczenia charakteru domownika w rozumieniu art. 43 kpa, brak ustalenia terminu do którego biegnie czas na złożenie odwołania; 6. Art. 134 kpa w zw. z art. 129 kpa poprzez stwierdzenie uchybienia terminu podczas gdy odwołanie zostało wniesione w terminie 14 dni od daty podjęcia przez Skarżących wiedzy o decyzji i jej treści. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwrot kosztów postępowania sądowego wg norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U.2022.2492), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej (postanowienia). Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa wymaga ustalenia czy odwołujący przekroczył termin o jakim mowa w art. 129 § 2 kpa. W niniejszej sprawie termin ten, biorąc za podstawę dowody doręczenia odpisu decyzji, wskazane przez organ wskazywały, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jednakże strona wniosła o jego przywrócenie. Wniosek ten nie został uwzględniony przez organ, co wynika z decyzji SKO w Warszawie z 23 maja 2023 r. KOC/2087/Go/23. Nieprawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 8 listopada 2023 r. w sprawie I SA/WA 1410/23 uchylono ww. postanowienie i wskazano na konieczność przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Orzekając o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania organ pominął kwestię postępowania dotyczącego przywrócenia terminu. W obecnie zaistniałej sytuacji przedwczesne jest orzekanie przez organ o uchybieniu terminu do wniesienia w odwołania skoro postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zostało (choć nieprawomocnie) wyeliminowane z obrotu prawnego. Uprawomocnienie się tego wyroku i wiążące wytyczne sądu co do konieczności przywrócenia terminu wykluczą możliwość stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Uchylenie zaskarżonego postanowienia jest zatem konsekwencją wydanego wyroku w sprawie dotyczącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie uprawniony do wydania postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania tylko w sytuacji gdyby wyrok w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został uchylony w trybie instancyjnym. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, 119 pkt 3 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.259), w zw. z § 14.1.1. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (D.U. 2016 poz. 1800 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.