I SA/Wa 999/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w sprawie ze skargi Gminy S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Gmina S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. W następstwie wniesionej skargi strona przy piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., nadesłała do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] (k- [...]). Wniosek ów nie został umotywowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższego, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać na konkretne okoliczności, które zdaniem strony świadczą o wystąpieniu w sprawie wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. W ocenie Sądu zawarty w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] nie został umotywowany zgodnie z wymogami wynikającymi z treści powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności z treści uzasadnienia skargi nie wynika na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał w swoich orzeczeniach, że na stronie zgłaszającej żądanie ciąży obowiązek dokładnego i szczegółowego umotywania wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012, sygn. akt II OZ 358/12, LEX nr 1166174, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 977/12, LEX nr 1166164). Mając powyższe na uwadze, wobec nie wykazania przesłanek ustawowych uzasadniających wstrzymanie, należało na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.