I SAB/Wa 108/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Rafał Puścian po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2006r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. M. K. w dniu 28 września 2005 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 19 sierpnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego Kolegium z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie podnosząc, że skarga nie jest zasadna, gdyż wniosek M. K. został rozpatrzony przez Kolegium postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu M. K., pismem z dnia 14 listopada 2005 r., podtrzymał swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 108/06, odrzucił skargę M. K. jako niedopuszczalną ze względu na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, tzn. przed wniesieniem skargi do sądu nie wezwał on organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 777/06 Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez M. K., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu wskazał, że przepis art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma zastosowania do skarg na bezczynność organu. Na rozprawie w dniu 8 września 2006 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo, gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, s. 63). Bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpoznaniu wniosku z dnia 19 sierpnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia [...] sierpnia 2005 r., bowiem przed wyznaczonym terminem rozprawy sądowej Kolegium wydało postanowienie (w dniu [...] września 2005 r.) utrzymujące w mocy postanowienie własne o zwrocie pisma wnioskodawcy na podstawie art. 66 § 3 kpa. Rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli zasadności zwrotu podania w drodze postanowienia, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.