I SAB/Wa 1191/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M., B. A., R. K. i J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi K. M., B. A., R. K. i J. K. na przewlekłość Ministra Energii w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczeń postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. zobowiązał Ministra Energii do podjęcia czynności w sprawie rozpatrzenia wniosku ww. z dnia 30 kwietnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń nacjonalizacyjnych, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W punkcie 2 wyroku Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd w punkcie 3 zasądził od Ministra Energii na rzecz skarżących solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących – radcy prawnemu K. H. w dniu 5 grudnia 2016 r. (k. 49 akt sądowych). Pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżących – radca prawny K. H. wniosła od powyższego wyroku bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. W dniu 12 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał powyższą skargę kasacyjną według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem nadania jej dalszego biegu. Postanowieniem Sądu z dnia 20 stycznia 2017 r. odrzucono powyższą skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2017 r. Sąd uzupełnił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 1191/16 dodając punkt w brzmieniu "4. oddala skargę w pozostałym zakresie". Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. (data wpływu do Sądu) skarżący wnieśli skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. We wniosku pełnomocnik skarżących wskazał, że z treści uprzednio wniesionej skargi kasacyjnej wyraźnie wynikało, że jest ona wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego ale za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto wskazano, że z uwagi na fakt, że skarżący złożyli wcześniej wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu z dnia 4 listopada 2016 r., oczekiwali oni do upływu ostatniego dnia do wniesienia skargi kasacyjnej w nadziei, że do tego czasu ww. wniosek zostanie rozpoznany. Jednocześnie pełnomocnik skarżących wskazał, że zaadresował kopertę oraz wypełnił potwierdzenie nadania wskazując, że skarga kasacyjna jest wysyłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dowód: potwierdzenie nadania złożone wraz z wnioskiem k. 76 akt sądowych). Dopiero w dniu 17 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżących otrzymał z Naczelnego Sądu Administracyjnego informację o przekazaniu skargi kasacyjnej według właściwości, co wywołało u niego wielkie zdziwienie, albowiem jest w posiadaniu potwierdzenia nadania pisma na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik skarżących podniósł również, że nie jest w stanie wyjaśnić z jakiej przyczyny pismo nadane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trafiło wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić ponadto okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Do warunków przywrócenia terminu należą zatem dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.), złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 P.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżący zachowali wymogi formalne do złożenia wniosku. Zachowali bowiem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 ust 1 cytowanej ustawy, ponieważ o wpłynięciu skargi kasacyjnej z dnia 4 stycznia 2017 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2016 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego dowiedzieli się w dniu 17 stycznia 2017 r., a w dniu 20 stycznia 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) nadali przedmiotowy wniosek. Równocześnie skarżący dokonali czynności, której nie dokonali w terminie. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej do wyroku z dnia 4 listopada 2016 r. wnieśli skargę kasacyjną z dnia 4 stycznia 2017 r. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy wyjaśnić, iż przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004r., sygn. akt FZ 13/04). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (publ. system informatyczny LEX nr 344095). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę (por. postanowienie NSA z dnia 26.11.2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08). W okolicznościach sprawy takiego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie wykazano. We wniosku pełnomocnik skarżących wskazał, że zaadresował kopertę oraz wypełnił potwierdzenie nadania wskazując, że skarga kasacyjna jest wysyłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dowód potwierdzenie nadania złożone wraz z wnioskiem k. 76 akt sądowych). W ocenie Sądu, przedstawione stanowisko pełnomocnika skarżących jest częściowo błędne. Z akt sądowych sprawy tj. z koperty w której nadano skargę kasacyjną (k.60) wynika, że została ona zaadresowana nie na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa), a na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (ul. Gabriela Boduena 3/5 00-011 Warszawa). Przy czym zaznaczyć trzeba, że pomimo wskazania błędnego adresu Sądu I instancji, jako adresata wskazano Wojewódzki Sądu Administracyjny oraz wskazując komórkę organizacyjną Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. Izbę Ogólnoadministracyjną. Jednocześnie faktem jest to, że na załączonym do wniosku dowodzie nadania z książki nadawczej Kancelarii pełnomocnika skarżących wynika, że jako adresata wskazano prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i prawidłowy adres tj. ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa. W ocenie Sądu, w takiej sytuacji wskazanie błędnego adresu na kopercie świadczy o niedbalstwie profesjonalnego pełnomocnika skarżących, co wyklucza przyjęcie braku winy w uchybieniu terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można bowiem kwalifikować jako brak winy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt I OZ 307/08 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z faktem, iż skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie uwzględnił wniosku i na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.