I SAB/Wa 1399/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w trybie uroszczonym w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi P. Sp. zo.o. z siedzibą w B. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania 1. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz P. Sp. zo.o. z siedzibą w B. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] stwierdził nabycie przez Powiat [...], z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności gruntu położonego w B. obręb [...], nr ew. [...] o pow. [...] ha, zajętego pod drogę powiatową ulicę G. w B. W dniu 2 września 2014 r. (data prezentaty) odwołanie od powyższej decyzji do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wniosła P. sp. z o.o. z siedzibą w B. Następnie ww. spółka pismem z dnia 15 marca 2016 r. (data prezentaty) - w trybie art. 37§ 1 kpa - złożyła do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez niezwłoczne podjęcie czynności i rozpoznanie jej odwołania. Minister Infrastruktury i Budownictwa w dniu 1 kwietnia 2016 r. zwrócił się do Zarządu Powiatu [...] o nadesłanie dokumentów potrzebnych mu do rozpoznania sprawy. Odpowiedź organu otrzymał w dniu 29 kwietnia 2016 r. (data prezentaty). P. sp. z o.o. z siedzibą w B. pismem z dnia 7 września 2016 r. (data prezentaty) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. W skardze wniosła o: 1) zobowiązanie Ministra Infrastruktury i Budownictwa do wydania decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania; 3) stwierdzenie, że bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4) przyznanie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości [...] zł; 5) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę z dnia 5 października 2016 r. (data prezentaty) Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie - podnosząc, że decyzją z dnia [...] września 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Dodał, iż obecnie - ze względu na wydanie decyzji dotyczącej przedmiotowej sprawy – nie zachodzi bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli jej przedmiotem jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Na tej podstawie możliwe było zatem rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym. Po za tym skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżąca bowiem, przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa, złożyła do organu - w trybie art. 37§ 1 kpa - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa. Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Jeśli zatem w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016), to tak jak ma to miejsce w przypadku skargi na bezczynność, również w postępowaniu wywołanym skargą na przewlekłość, dokonując badania jej zasadności sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność wyłącza możliwość jej uwzględnienia, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem ustawowego terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie w dniu [...] września 2016 r. została wydana przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa decyzja rozpoznająca odwołanie P. sp. z o.o. z siedzibą w B. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]. Wydanie przez organ powyższego orzeczenia wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na bezczynność postępowania nawet wówczas, gdy decyzja ta podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania - jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skoro decyzja organu została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd orzekający w niniejszej sprawie podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2443/12, który stwierdził, że przepis art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru. Dodał, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, iż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo, iż są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Sąd rozpoznając niniejszą skargę uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność organu administracji miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa - bowiem Minister Infrastruktury i Budownictwa przez ponad 1,5 roku nie podejmował w sprawie żadnych działań, pierwsze pismo nosi datę [...] kwietnia 2016 r. Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej - uznając skargę w tej części za niezasadną. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 120 w zw. z art. 119 pkt 4, art. 149, art. 151, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. .