I SAB/Wa 1632/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania 1. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2014 r. nr [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie. P. S. (dalej jako "skarżący") pismem z 27 kwietnia 2015 r., uzupełnionym w dniu 18 grudnia 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 26 marca 2015 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z [...] maja 2014 r. nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] maja 2014 r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta [...] z [...] marca 2014 r. o przyznaniu skarżącemu świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego. P. S. wnioskiem z 26 marca 2015 r. wystąpił do organu o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją. Pismem z 25 kwietnia 2015 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie wniosku z 26 marca 2015 r. (pismo to znajduje się w aktach sprawy o sygn. akt I SO/Wa 799/16), natomiast w dniu 28 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2014 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, że mimo upływu terminów wskazanych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", organ ww. wniosku nie rozpoznał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. W sytuacji natomiast wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej, bądź przewlekłości postępowania, staje się bezprzedmiotowe. Sąd, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może bowiem zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 P.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Jak wynika z akt niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] listopada 2015 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku skarżącego, odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2014 r. nr [...]. Zdaniem Sądu, wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z [...] listopada 2015 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 26 marca 2015 r. Oczywiste jest bowiem, że organ sprawę już załatwił. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność i opóźnienie organu w rozpoznaniu wniosku, nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd wziął bowiem pod uwagę, że skarżący składa zarówno w organie, jak i w Sądzie liczne wnioski, skargi i pisma procesowe. Dla przykładu można wskazać, że decyzja z [...] maja 2014 r. nr [...] stała się przedmiotem nie tylko skargi P. S. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (I SA/Wa 699/15), ale również szeregu wniosków, tj. 2 wniosków o stwierdzenie nieważności (I SAB/Wa 316/15, I SAB/Wa 281/16), o wyłączenie członków organu od udziału w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności (I SAB/Wa 1294/16), o ponowne rozpatrzenie sprawy (I SO/Wa 40/16), o wyłączenie członków organu w sprawie o ponowne rozpatrzenie sprawy (I SAB/Wa 211/16), o wyjaśnienie wątpliwości w jej treści (I SAB/Wa 280/16), 2 wniosków o udostępnienie kopii akt sprawy (I SAB/Wa 1292/16, I SAB/Wa 1357/16), o uzupełnienie pouczenia w decyzji (I SAB/Wa 1295/16), o wznowienie postępowania (I SAB/Wa 1632/16), o wygaszenie decyzji (I SAB/Wa 1634/16), czy o sprostowanie błędów pisarskich (I SO/Wa 62/16). W ocenie Sądu z powyższych działań skarżącego wynika, że nie chodzi mu o urzeczywistnienie prawa obywateli do obrony swych praw przed organem administracji. Jego działanie nastawione jest w istocie na nękanie podmiotu zobowiązanego do rozpoznawania spraw z zakresu administracji publicznej, co sprzeczne jest z funkcjami Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei instytucja przewidziana w art. 149 § 1 P.p.s.a., służyć ma obronie praw obywatela przed brakiem działania organu. Niniejsza natomiast sprawa jest jedną z kilkuset spraw zainicjowanych przez skarżącego w organie, czego konsekwencją były wnoszone do Sądu skargi na bezczynność organu, czy wnioski o wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem tych skarg (od 1 stycznia 2016 r. w Sądzie zarejestrowano ponad 2500 spraw P. S.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.