I SAB/Wa 183/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego K. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. K. P. wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister wskazał, że przed Ministrem toczyło się postępowanie odwoławcze od wskazanej powyżej decyzji, jednak K. P. nie był stroną tego postępowania. Organ podniósł, iż w uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała też decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], którego K. P. był uczestnikiem. Ponadto Minister wniósł o oddalenie skargi, bowiem skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 4 maja 2016 r. Sąd wystąpił do strony skarżącej o wskazanie, w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi, czy przedmiotem ww. skargi na bezczynność jest decyzja z dnia [...] września 2014 r., nr [...], czy z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], pod rygorem uznania, że niniejsza skarga została wniesiona na decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. W przypadku, gdy przedmiotem ww,. skargi na bezczynność jest decyzja z dnia [...] grudnia 2014 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa) przez wskazanie, czy skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 kpa przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez Ministra. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wystąpienie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego, zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie, czy skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 kpa przed wniesieniem skargi do Sądu i wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Jeśli tak wystąpił o nadesłanie – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi kopii tego wezwania wraz z poświadczeniem jego złożenia w organie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego poinformowała , że odpowiadała już na powyższe wystąpienie w piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r., informując wówczas, że skarżący nie występował z powyższym wezwaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 kpa, przed wniesieniem skargi na bezczynność – o czym poinformowała w piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. W tych okolicznościach złożenie skargi na bezczynność - bez uprzedniego wystąpienia przez skarżącego ze stosownym wezwaniem do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi - skutkować musiało odrzuceniem skargi na bezczynność. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.