I SAB/Wa 239/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku Z. C. z dnia 26 kwietnia 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. nr [...], działka ewid. nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej Z. C. kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. nr [...], działka ewid. nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Z. C. wnioskiem z dnia 26 kwietnia 2013 r., złożonym w Urzędzie [...] w dniu [...] maja 2013 r., wystąpiła o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. Prezydent [...] pismem z dnia [...] października 2013 r. wystąpił do Delegatury Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] w Dzielnicy [...] z prośbą o przesłanie wydruku informacji z ewidencji gruntów dla działek ewid. nr [...], nr [...] i nr [...] z obrębu [...] oraz mapy z zaznaczonymi granicami ww. działek ewidencyjnych oraz granicami działki hipotecznej. Pismem z tej samej daty organ wystąpił do Archiwum Państwowego [...] o przesłanie fragmentu Ogólnego Planu Zabudowania [...] zatwierdzonego dnia [...] sierpnia 1931 r. wraz z odpowiednim opisem ww. terenu, dokumentów z akt nieruchomości [...] oraz dokumentów z akt Biura Odbudowy [...] dotyczących przedmiotowego gruntu. Delegatura Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] w Dzielnicy [...] udzieliła odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2013 r., zaś Archiwum pismem z dnia [...] lutego 2014 r. W międzyczasie, z uwagi na brak rozstrzygnięcia w sprawie Z. C. w dniu 28 sierpnia 2013 r. wniosła zażalenie do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył termin rozpatrzenia sprawy wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Postanowienie Wojewody [...] zostało doręczone organowi I instancji w dniu [...] listopada 2013 r. Z. C., reprezentowana przez r.pr. A. S., w dniu 25 marca 2014 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta [...] w zakresie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], działka ewid. nr [...]. Skarżąca wskazała, że do chwili obecnej, pomimo toczącego się od ponad 10 miesięcy postępowania o przyznanie odszkodowania, jak i wyznaczenia dodatkowego terminu wydania rozstrzygnięcia, sprawa nie została zakończona. W jej ocenie, bezczynność Prezydenta [...] nie może być uzasadniona dużą ilością spraw napływających do organu, niewspółmierną do ilości osób w nim zatrudnionych czy brakiem należytej organizacji. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi. Podał, że niniejsze postępowanie prowadzone jest na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W toku postępowania organ podjął szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji merytorycznej. Zaznaczył, że zgromadzony materiał dowodowy nie daje jednak podstawy do określenia, czy nieruchomość spełnia przesłanki określone w powołanym przepisie. W zakresie wniosku skarżącej dotyczącego trybu rozpoznania skargi Prezydent [...] nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. W sprawie tej nie ma wątpliwości, że terminy określone w art. 35 § 3 k.p.a. upłynęły, zaś postępowanie z wniosku z dnia 26 kwietnia 2013 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], działka ewid. nr [...] nie zostało przez organ zakończone w wymaganej przez przepisy prawa formie do dnia orzekania przez Sąd w sprawie ze skargi na bezczynność organu. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku Z. C. o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie Sąd, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, doszedł do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta [...], pomimo naruszenia art. 12 § 1, art. 35 i art. 36 k.p.a., nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11, publ. - cbois.nsa.gov.pl.). Tymczasem od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] przy ul. [...] minęło 13 miesięcy, podczas których Prezydent [...] podejmował czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji merytorycznej w sprawie. Z akt sprawy wynika, że po złożeniu tego wniosku organ pismami z dnia [...] października 2013 r. wystąpił do: Delegatury Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] w Dzielnicy [...] z prośbą o przesłanie wydruku informacji z ewidencji gruntów dla działek ewid. nr [...], [...] i [...] z obrębu [...], mapy z zaznaczonymi granicami ww. działek ewidencyjnych oraz granicami działki hipotecznej oraz do Archiwum Państwowego [...] o przesłanie fragmentu Ogólnego Planu Zabudowania [...] zatwierdzonego dnia [...] sierpnia 1931 r. wraz z odpowiednim opisem ww. terenu, dokumentów z akt nieruchomości [...] oraz dokumentów z akt Biura Odbudowy [...] dotyczących przedmiotowego gruntu. Delegatura Biura Geodezji i Katastru Urzędu [...] w Dzielnicy [...] odpowiedzi udzieliła pismem z dnia [...] października 2013 r., zaś Archiwum kopie dokumentów przekazało dopiero [...] lutego 2014 r. Tym samym nie można Prezydentowi [...] zarzucić braku jakiejkolwiek aktywności, czy też długotrwałego prowadzenia postępowania, świadczących o rażącym naruszeniu prawa. Uwzględniając zatem wielkość przekroczenia terminu na wydanie decyzji merytorycznej i podjęte w tym czasie przez organ czynności, Sąd stwierdził, że bezczynność organu w tej sprawie nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.