I SAB/Wa 258/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013r. sygn. akt I SAB/Wa 258/13, oddalającego skargę J.S. w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 listopada 2012 r. oraz odrzucającego skargę w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od 1 grudnia 2012 r. do 31 maja 2013 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2013r. sygn. akt I SAB/Wa 258/13, oddalił skargę J.S. w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 listopada 2012 r. (pkt 1) oraz odrzucił skargę w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od 1 grudnia 2012 r. do 31 maja 2013r. (pkt 2). Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 9 stycznia 2014 roku. Z kolei odpis orzeczenia kierowany do skarżącej na inny adres został doręczony stronie w dniu 22 stycznia 2014 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 20 stycznia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła w dniu 3 marca 2014 r., adwokat A.D. W dniu 25 kwietnia 2014 r. adw. A.D. wniosła do Sądu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że w dniu 19 marca 2014 r. otrzymała od ORA w Warszawie informację o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącej. Pełnomocnik podniosła, że w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy przyjąć, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi, nie później jednak, niż dzień w którym upłynęło 30 dni od momentu kiedy dowiedział się o fakcie ustanowienia. Powyższe zdaniem pełnomocnika oznacza, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi był dzień 18 kwietnia 2014 r. tj. dzień w którym upłynęło 30 dni od doręczenia jej pisma z wyznaczeniem do pełnienia funkcji adwokata z urzędu i dopiero w terminie 7 dni od wskazanego powyżej dnia, upłynie termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 88 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu z uwagi na złożenie go po upływie terminu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga kasacyjna zgodnie z art. 175 § 1 ppsa powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3 art. 175 ppsa). Oznacza to, że w imieniu skarżącej skargę kasacyjną mógł złożyć jedynie pełnomocnik profesjonalny. W przedmiotowej sprawie był to pełnomocnik przyznany skarżącej z urzędu, który został jednak wyznaczony po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, dlatego też wraz ze skargą kasacyjną złożył on wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, adwokat A.D. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu 19 marca 2014 roku. W dniu 4 kwietnia 2014 r. zapoznała się w Sądzie z aktami sprawy i na podstawie uzyskanej wiedzy w dniu 25 kwietnia 2014 r. złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przewrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem skarżącej, że zgodnie z aktualnie obowiązującą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miała rzeczywistą możliwość wniesienia skargi, nie później jednak, niż dzień w którym upłynęło 30 dni od momentu kiedy dowiedział się o fakcie jej ustanowienia. Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi niezbędny czas do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ppsa. (por. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. akt I OZ 926/12, publ. cbois.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie 30 dzień licząc od daty 19 marca 2014 r. (daty powzięcia informacji z ORA), przypadał na dzień 18 kwietnia 2014 r. Oznacza to, że najdalej w tym dniu pełnomocnik powinna złożyć skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, zgodnie bowiem z art. 87 § 4 ppsa, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przypomnieć należy, że w przedmiotowej sprawie termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął dla J.S. w dniu 21 lutego 2014 r. (licząc od daty doręczenia zastępczego uzasadnienia wyroku k- 78). Termin ten mógłby otworzyć się na nowo dla strony skarżącej, pod warunkiem przywrócenia jej terminu do złożenia skargi kasacyjnej. To mogłoby jednak nastąpić jedynie w sytuacji, gdyby przyznany z urzędu pełnomocnik w 30 dniowym terminie od dnia dowiedzenia się o wyznaczeniu go przez ORA, złożyłby wniosek o jego przywrócenie, dopełniając jednocześnie wymogu określonego w art.87 § 4 ppsa. Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnik uznała, że dopiero w terminie 7 dni po upływie 30 dni od doręczenia pisma z wyznaczeniem jej do pełnienia funkcji adwokata z urzędu, upłynie termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Powyższe rozumowanie jest błędne. Przede wszystkim w sprawie cały czas jest mowa o terminie do wniesienia skarg kasacyjnej, którego uchybienia dopuściła się J.S. i którego przywrócenia powinien domagać się wyznaczony z urzędu pełnomocnik. Termin 30 dniowy liczony od momentu powzięcia przez pełnomocnika informacji o wyznaczeniu, nie jest nowym terminem stworzonym specjalnie dla sytuacji, w których pełnomocnik z urzędu wyznaczony został po upływie terminu do wniesienia środka odwoławczego, ale okresem realnie pozwalającym pełnomocnikowi z urzędu na przygotowanie skargi kasacyjnej i złożenia wraz z nią wniosku o przywrócenie terminu uchybionego przez mocodawcę. W tej sytuacji, wobec złożenia wniosku po upływie terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 88 ppsa, postanowił jak w sentencji.