I SAB/Wa 258/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013r. sygn. akt I SAB/Wa 258/13, oddalającego skargę J.S. w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 listopada 2012 r. oraz odrzucającego skargę w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od 1 grudnia 2012 r. do 31 maja 2013 r. postanawia: przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2013r. sygn. akt I SAB/Wa 258/13, oddalił skargę J.S. w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od dnia 1 lutego 2010 r. do dnia 30 listopada 2012 r. (pkt 1) oraz odrzucił skargę w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od 1 grudnia 2012 r. do 31 maja 2013r. (pkt 2). Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 9 stycznia 2014 roku. Z kolei odpis orzeczenia kierowany do skarżącej na inny adres został doręczony stronie w dniu 22 stycznia 2014 r. w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 20 stycznia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła w dniu [...] marca 2014 r., adwokat A.D. W dniu 25 kwietnia 2014 r. adw. A.D. wniosła do Sądu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że w dniu 19 marca 2014 r. otrzymała od ORA w W. informację o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącej. Pełnomocnik podniosła, że w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy przyjąć, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi, nie później jednak, niż dzień w którym upłynęło 30 dni od momentu kiedy dowiedział się o fakcie ustanowienia. Powyższe zdaniem pełnomocnika oznacza, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi był dzień 18 kwietnia 2014 r. tj. dzień w którym upłynęło 30 dni od doręczenia jej pisma z wyznaczeniem do pełnienia funkcji adwokata z urzędu i dopiero w terminie 7 dni od wskazanego powyżej dnia, upłynie termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na złożenie przedmiotowego wniosku z uchybieniem 7 - dniowego terminu. W dniu 3 września 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem sygn. akt I OZ 590/14 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoczyna bieg po dacie, w której ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik realnie mógł sporządzić i wnieść skargę kasacyjną. Czym innym jest bowiem termin trwania przeszkody rozumiany jako czas, w którym taki pełnomocnik ma obiektywną możliwość "przygotowania się" do wniesienia skargi kasacyjnej, a czym innym jest siedmiodniowy termin, przepisany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Terminy te się nie przenikają, lecz następują kolejno po sobie. Realnie zatem pełnomocnik może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu niezbędnego do jej sporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając ponownie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej związany jest zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa), wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie postanowieniem NSA z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt I OZ 590/14. Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga kasacyjna zgodnie z art. 175 § 1 ppsa powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (z zastrzeżeniem § 2 i 3 art. 175 ppsa). Oznacza to, że w imieniu skarżącej skargę kasacyjną mógł złożyć jedynie pełnomocnik profesjonalny. W przedmiotowej sprawie był to pełnomocnik przyznany skarżącej z urzędu, który został jednak wyznaczony po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, dlatego też wraz ze skargą kasacyjną złożył on wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, adwokat A.D. o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu 19 marca 2014 roku. W dniu 4 kwietnia 2014 r. zapoznała się w Sądzie z aktami sprawy, a następnie nawiązała kontakt ze skarżącą celem omówienia stanowiska skarżącej, co do zakresu kasacji oraz jej sporządzenia. Na podstawie uzyskanej wiedzy w dniu 25 kwietnia 2014 r. złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przewrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu, w przedmiotowej pełnomocnik uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał bowiem skarżącej, której sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez skarżącą z wnioskiem o ustanowienie adwokata oznacza, że dołożyła ona należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.