I SAB/Wa 283/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi K. P. i W. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w rozpoznaniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałym zakresie umarza postępowanie; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżących K. P. i W. P. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIA Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]grudnia 1947 r., nr [...] , w części dotyczącej gruntu stanowiącego obecnie własność Skarbu Państwa, tj. działek ewidencyjnych nr [...] z obrębu [...]. Powyższą decyzją Prezydent odmówił przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] do 460/14850 części gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...]. Z wnioskami o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Ministra wystąpili K. P. pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu - 9 sierpień 2013 r.) i D. A. pismem z dnia 14 sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu - 19 sierpień 2013 r.) Pismem z dnia 11 września 2013 r. organ poinformował strony postępowania, że z uwagi na konieczność dokonania ponownej analizy prawnej zebranego materiału dowodowego rozstrzygnięcie sprawy nastąpi do dnia 31 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. K. P. i W. P. wstąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie poprzez niezwłoczne wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Wskazali, że Minister pismem z dnia 11 września 2013 r. wyznaczył termin rozstrzygnięcia sprawy na dzień 31 grudnia 2013 r, jednakże do chwili obecnej nie podjął rozstrzygnięcia, jak również nie wyjaśnił stronom istoty przedłużającego się milczenia, a także nie podał przyczyn zwłoki. Nadto nie wyznaczył, mimo istnienia ustawowego obowiązku, dodatkowego terminu na rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. K. P. i W.P., reprezentowani przez adwokata R. N., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej opisaną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. W uzasadnieniu podnieśli, że pomimo upływu przewidywanego rozstrzygnięcia terminu wyznaczonego na dzień 31 grudnia 2013 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju nie podjął rozstrzygnięcia i nie wydał decyzji merytorycznej w sprawie. W tych warunkach skarga stała się konieczna. Przy czym w okolicznościach sprawy mając na uwadze dotychczasowy tok prowadzonego postępowania i czynności podjęte prze organ, termin do jej załatwienia został już znacznie przekroczony, a organ naruszył art. 12 w zw. z art. 36 Kpa oraz art. 35 § 3 Kpa. Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, że w dniu [...] maja 2014 r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W sprawie organ w dniu wniesienia skargi pozostawał w bezczynności. Stosownie do art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej jako Kpa) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 Kpa). Stosownie natomiast do art. 127 § 3 Kpa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W myśl art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 Kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie wydał decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [vide wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13]. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury i Rozwoju rozpoznał wniesione w sprawie wnioski o ponowne rozpoznanie sprawy i decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Wydanie przez organ powyższego orzeczenia wyłącza możliwość wydania wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosków. Organ załatwił bowiem sprawę, zaś postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe w tym zakresie. Organ wydał akt, czego domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. W tym miejscu wskazać jednak należy, że przepis art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie faktem znanym z urzędu jest okoliczność dotycząca znacznej ilości tego typu spraw rozpoznawanych przed Ministrem Infrastruktury i Rozwoju. Postępowania dotyczące decyzji wydanych na podstawie tzw. dekretu [...] są bowiem postępowaniami dotyczącymi decyzji wydanych sprzed kilkudziesięciu laty, stan prawny nieruchomości jest złożony, a ustalenia stron czasochłonne. Skuteczne doręczenie informacji o prowadzonym postępowaniu wymaga podejmowania wielu czynności materialno-technicznych, co wpływa na okres podejmowania innych czynności. W niniejszej sprawie występuje wielość stron postępowania. Ponadto w sprawie zaszła konieczność ponownej analizy materiału dowodowego, o czym strony zostały poinformowane. Jednocześnie wobec powyższego organ pismem z dnia 11 września 2013 r. przedłużył termin rozpoznania wniosku i wskazał, ze sprawa zostanie zakończona do dnia 31 grudnia 2013 r. Zatem mając na względzie przedstawione okoliczności sprawy zwłoka w załatwieniu sprawy nie była znaczna. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O kosztach w punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 powołanej ustawy.