I SAB/Wa 287/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej K. P. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 13 maja 2013 r. K. P., reprezentowana przez adw. M. L., wniosła skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej L. z dnia [...] lutego 1953 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania sądowego. Jednoczenie poinformował, że w dniu [...] czerwca 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej L. z dnia [...] lutego 1953 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w L., przy ul. [...], zapisanej w księdze wieczystej [...] Nr [...] rep. hip. Nr [...], oznaczonej na planie nr [...], stanowiącej własność [...] [...][...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga K. P. wpłynęła do organu w dniu 15 maja 2013 r. Jak wynika z akt sprawy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej po otrzymaniu powyższej skargi, wydał w dniu [...] czerwca 2013 r. decyzję, którą rozpatrzył wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności orzeczenia. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skoro bowiem organ załatwił sprawę, w której pozostawał w zwłoce, tj. rozstrzygnął wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej L., to postępowanie sądowe mając na celu doprowadzenie do zobowiązania organu do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie ww. wniosku stało się niewątpliwie bezprzedmiotowe. Mając zaś na względzie to, że przerwanie stanu bezczynności nastąpiło w następstwie wniesienia skargi, a więc w ramach tzw. autokontroli, zasadne jest – stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. - obciążenie organu niezbędnymi kosztami postępowania, które w celu wyegzekwowania swoich praw poniosła strona skarżąca. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.