I SAB/Wa 322/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku z dnia [...] stycznia 2009 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] [...] hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. K. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. K. W., pismem z dnia 17 sierpnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie, na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] [...] hip. [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący zaznaczył, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się od ponad dwóch i pól roku oraz że mimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] terminu załatwienia sprawy na dzień [...] czerwca 2011 r., termin ten nie został dotrzymany. Skarżący wniósł jednocześnie o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że postępowanie prowadzone jest z wniosku złożonego w dniu [...] stycznia 2009 r. przez pełnomocnika następcy prawnego dawnych właścicieli nieruchomości oraz że postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Wojewoda [...] uznał za uzasadnione wniesione zażalenie i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do [...] czerwca 2011 r. Organ zaznaczył, że w toku postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji oraz że pismem z dnia 30 sierpnia 2011 r. poinformowano pełnomocnika strony o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 2 powołanej ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona. Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl zaś art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Instytucja skargi na bezczynność organu ma natomiast na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Badając zasadność takiej skargi Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu – Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Zauważyć należy, że analiza dokumentów znajdujących się aktach administracyjnych sprawy, przekazanych do Sądu wraz ze skargą M. K. W. wskazuje, że od dnia wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie, na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. [...], organ podejmował jedynie nieliczne czynności mające na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt sprawy wniosek o przyznanie odszkodowania z dnia [...] stycznia 2009 r. wpłynął do Kancelarii Urzędu W. w dniu [...] stycznia 2009 r. W dniu [...] grudnia 2010 r., a więc niemal rok po wniesieniu wniosku, organ wystąpił do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. o przesłanie akt lokalizacyjnych dotyczących sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości. Następnie pismem z dnia 14 lutego 2011 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego, że z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe dotrzymanie terminu określonego w art. 35 kpa. W piśmie tym wskazano również termin wydania decyzji w sprawie do dnia [...] maja 2011 r. Podkreślić trzeba, że analiza akt sprawy nie wskazuje, aby organ, poza wystosowaniem powyższych pism, podejmował jakikolwiek inne czynności mające na celu wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Zauważyć również należy, że Wojewoda [...] uznał za uzasadnione zażalenie skarżącego na bezczynność Prezydenta W. i postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] czerwca 2011 r. Sprawa w wyznaczonym terminie nie została załatwiona i jak wynika z akt sprawy, po wydaniu powyższego postanowienia organ nie podjął jakichkolwiek działań mających na celu jej załatwienie. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2011 r., a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, poinformowano jedynie pełnomocnika strony, że decyzja w sprawie zostanie wydana do 30 listopada 2011 r. Z powyższego jednoznacznie wynika więc, że skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona. Zgodnie zaś z art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.