I SAB/Wa 332/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G., H. N., J. W., E. D., K. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym M. G., H. N., J. W., E. D., K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. M. G., H. N., J. W., E. D. i K. S. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego K. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1968 r. znak: [...] odmawiającej przyznania prawa własności czasowej do części gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] w [...] oznaczonej nr hip. [...]. Odpowiadając na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania i wyjaśnił, że w dniu [...] lipca 2012 r. wydał decyzję, którą rozpoznał wniosek skarżących. W dniu [...] sierpnia 2012 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących, w którym cofnął on skargę swoich mocodawców w związku z wydaniem przez organ orzeczenia. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.