I SAB/Wa 334/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J.J., K.J. i J.W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość [...] 1) zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku J.J., K.J., I J.W. z dnia [...] grudnia 2007 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] hip. nr [...] W-[..] - w terminie miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2) stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3) zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących J.J., K.J. i J.W. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. J.J., K.J. i J.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] hip. nr [...] W-[...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] grudnia 2007 r. skarżący wystąpili do Prezydenta W. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy ul. [...], która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Państwa. W dniu [...] maja 2008 r. Prezydent W. poinformował pełnomocnika skarżących o stanie prowadzonej sprawy wskazując termin jej załatwienia do dnia [...] września 2008 roku. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał Prezydenta W. do wydania stosownej decyzji do dnia [...] marca 2009 roku. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] r. Prezydent W. rozpoznał wniosek skarżących z dnia [...] grudnia 2007 r. i odmówił przyznania odszkodowania za nieruchomość przy ul [...] (obecnie [...]). Powyższa decyzja uchylona została orzeczeniem Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] z uwagi na niewyjaśnienie przez organ pierwszej instancji wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych do wydania prawidłowej decyzji. W związku z niewydaniem decyzji, pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżący złożyli do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w termie. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Prezydent W. poinformował skarżących o przyczynach uniemożliwiających rozpoznanie wniosku oraz wskazał, że decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia [...] czerwca 2011 roku. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. uznał zażalenie za uzasadnione i zobowiązał Prezydenta W. do wydania stosownej decyzji do dnia [...] czerwca 2011 roku. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazali, że mimo upływu terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Wojewodę, Prezydent W. nie zakończył postępowania merytorycznym rozstrzygnięciem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pismem z dnia [...] września 2011 r. poinformował pełnomocnika skarżących, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do wydania decyzji merytorycznie kończącej postępowanie. Jednocześnie organ wskazał, że poinformował strony, iż przewidywanym terminem zakończenia postępowania jest dzień [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., powoływana dalej jako "ppsa") sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony w terminie 14 dni nie zażądają przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie W sprawie bezspornym jest, iż skarżący wyczerpali tryb przewidziany przepisem art. 52 § 1 i 2 ppsa. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin rozpatrzenia sprawy tj. do dnia [...] czerwca 2011 roku. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji albo innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia [...] lipca 2010 r., kiedy to do organu zwrócone zostały przez Wojewodę [...] akta sprawy wraz z prawomocną decyzję z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ww. nieruchomość. Przy tym nie do zaakceptowania jest powód, przedstawiony w odpowiedzi na skargę, że wniosek skarżących nie mógł być rozpatrzony z uwagi na nie zgromadzenie całości materiału dowodowego pozwalającego na wydanie merytorycznej decyzji. Od momentu zwrotu akt przez Wojewodę [...], do dnia wydania niniejszego orzeczenia upłynęło prawie 15 miesięcy, co zdaniem Sądu było wystarczającym okresem na pozyskanie dokumentów pozwalających na ustalenie w jakiej dacie następcy prawni byłych właścicieli zostali pozbawieni faktycznej możności władania przedmiotową nieruchomością. Sąd oceniając aktywność organu na przestrzeni tego okresu doszedł do przekonania, że nie istniały obiektywne przeszkody, które uniemożliwiałaby zebranie materiału dowodowego w rozsądnych terminach. Ponadto samo postępowanie wszczęte zostało wnioskiem złożonym w organie w dniu [...] stycznia 2008 r. (pismo z dnia [...] grudnia 2007 r.), a zatem trwa już prawie 4 lata. Bez znaczenia jest przy tym fakt, iż pismem z dnia [...] września 2011 r. Prezydent W. poinformował skarżących, że decyzja w sprawie wydana zostanie do dnia [...] listopada 2011 r., bowiem dla Sądu istotne jest, aby sprawa została zakończona merytorycznym rozstrzygnięciem do dnia wyrokowania. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają zatem uznanie przez Sąd, że organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku skarżących, czym naruszył przepis art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 kpa. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność aczkolwiek naganna, to nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r. I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy, od dnia wpłynięcia wniosku skarżących, do dnia wyrokowania organ gromadził niezbędny do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.