I SAB/Wa 335/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]– Spółka Jawna w P. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego "[...] – Spółka Jawna w P. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. [...] – spółka jawna z siedzibą w P. reprezentowana przez adwokata R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury. W uzasadnieniu zarzuciła organowi nierozpoznanie przez ten organ odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] ustalającej odszkodowanie na rzecz spółki w wysokości [...] zł za nieruchomość położoną w gminie S., obręb S., oznaczoną jako działki nr [...] o powierzchni [...] ha i nr [...] o powierzchni [...] ha, która z dniem 6 lipca 2008 r. stała się z mocy prawa własnością Województwa [...]. Ponadto w punkcie 4 skargi wniosła o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwoty 357 zł. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wyjaśnił, że w dniu [...] grudnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. organ wniósł o oddalenie skargi. Nadmienić należy, że w nadesłanym do Sądu piśmie z 20 stycznia 2010 r. skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego. (k-16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 335/09 w punkcie 1 umorzył postępowanie ze skargi [...] – spółka jawna w P., zaś w punkcie 2 zasądził na rzecz skarżącego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwrot wpisu w kwocie 100 zł. Na wydane przez sąd drugiej instancji postanowienie z 27 stycznia 2010 r., pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagał się jego uchylenia co do punktu 2 wskazując, że rozstrzygnięcie o kosztach było błędne na skutek pomyłki. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w tej części poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania w wysokości 340 zł w tym również kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OZ 226/10 uchylił zaskarżone postanowienie co do punktu 2 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu zaznaczył, że choć sąd pierwszej instancji zasadnie umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, jednak błędnie orzekł o zwrocie kosztów powołując jako podstawę art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że o zwrocie kosztów należało orzec na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Ponownie rozpoznając sprawę należy zauważyć, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z ustaniem bezczynności Ministra Infrastruktury na skutek wydania przez organ decyzji z [...] grudnia 2009 r., [...]. Powyższe skutkowało wydaniem przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z dnia 27 stycznia 2010 r. o umorzeniu postępowania sądowego na postawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zatem w przedstawionej wyżej sytuacji skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy. Uwzględniając więc żądanie pełnomocnika skarżącego o zasądzenie od Ministra Infrastruktury na rzecz [...] – spółki jawnej z siedzibą w P. kosztów postępowania w wysokości 340 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 201 § 1 oraz w art. 205 § 2 powołanej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt. 2 lit d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).