I SAB/Wa 34/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku o uzupełnienie decyzji postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] stycznia 2021 r. E. O. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] (dalej też jako organ/wojewoda) w rozpatrzeniu wniosku z [...] lipca 2019 r. o uzupełnienie decyzji z [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że pismem z [...] lipca 2019 r. nr [...] znak [...] wojewoda poinformował skarżącą o przyznaniu dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego na dzieci: D. O. i S. O. Pismem z [...] lipca 2019 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do organu z wnioskiem o uzupełnienie "decyzji z [...] lipca 2019 r. nr [...] znak [...]" poprzez przyznanie dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego na dzieci S. O. i D. O. za okres od [...] maja 2016 r. do [...] maja 2016 r. Wniosek skarżącej złożony został w trybie art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako kpa), zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Zgodnie z art. 13a ust 1 i 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2407) przyznanie świadczenia wychowawczego nie wymaga wydania decyzji, a organ właściwy jedynie zawiadamia wnioskodawcę o przyznaniu świadczenia. Tym samym pismo z [...] lipca 2019 r. nie jest decyzją administracyjną, wobec czego nie ma możliwości prowadzenia postępowania o jego uzupełnienie w trybie art. 111 kpa. Zakres kognicji sądu administracyjnego wyznaczony jest przez art. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa). W sytuacji wniesienia skargi na bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności organu, ale jedynie wówczas, kiedy organ ten miał obowiązek podjąć działanie w takiej właśnie formie i w określonym przez prawo terminie. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, gdyż tryb z art. 111 kpa nie ma zastosowania do pisma z [...] lipca 2019 r., zatem organ nie był zobowiązany do wydania jakiegokolwiek aktu w związku z wnioskiem skarżącej. Ponadto należy też wskazać, że zgodnie z art. 111 § 1b kpa uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Postanowienie wydane w tym trybie nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona. W szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1486/10). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ppsa kontrola działalności administracji przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie wydawane w trybie uzupełnienia decyzji nie należy do żadnej z powyższych kategorii, zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa skarga na bezczynność lub przewlekłość organu jest dopuszczalna jedynie w zakresie wskazanym w pkt 1-4 tego przepisu, co oznacza że do właściwości sądu administracyjnego należy bezczynność organu w postępowaniu o wydanie wyłącznie postanowienia tego rodzaju o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Tym samym bezczynność wskazana w skardze nie mieści się zakresie właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.