I SAB/Wa 377/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 18 września 2018 r. M. S., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. o przyznanie odszkodowania za działkę o powierzchni [...] m2 (dawny numer działki [...], oznaczenie księgi hipotecznej Nr hip.[...]) stanowiącą obecnie część działki nr [...], obręb [...], położonej w [...] przy ul.[...], zarzucając organowi naruszenie art. 35 i art. 36 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Bezspornym jest, że rozpoznawana sprawa zainicjowana została skargą M. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. o przyznanie odszkodowania za o przyznanie odszkodowania za działkę o powierzchni [...] m2 (dawny numer działki [...] , oznaczenie księgi hipotecznej Nr hip.[...]) stanowiącą obecnie część działki nr[...], obręb[...], położonej w [...] przy ul.[...]. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 594/16 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. o odszkodowanie za część nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] dawne ozn. hip. Nr[...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 6 października 2016 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku z 28 lipca 2014 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 29 lipca 2016 r. wniosła M. S., a więc ta sama osoba, która złożyła skargę w tej sprawie. W tych okolicznościach należało uznać, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 29 lipca 2016 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku odszkodowawczego, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, że skarżącej, w celu ponaglenia organu do załatwienia sprawy, przysługiwała skarga na niewykonanie powołanego wyroku (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.