I SAB/Wa 39/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność: Burmistrza Dzielnicy [...], Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w przedmiocie nierozpoznania skarg, wniosków oraz nieprzekazania wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie niewydania stanowiska na piśmie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyjaśnienie przez skarżącą, czego dotyczy naruszenie prawa, jak i niewskazania konkretnych zarzutów. Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika organu do nadesłania wszystkich dokumentów wskazanych przez skarżącą w skardze z dnia [...] stycznia 2016 r. oraz o dokumenty, którymi dysponuje a które pozostają w związku z przedmiotową skargą. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik organu przekazał będące w posiadaniu organu pisma wskazane w skardze, jednocześnie informując, że organ nie posiada innych dokumentów wskazanych w skardze gdyż skarżąca kieruje swoje skargi do różnych jednostek organizacyjnych a daty wskazane w jej pismach nie zawsze pokrywają się z faktyczną datą wpłynięcia do urzędu. Pełnomocnik organu podniósł również zarzut, iż skarżąca nie wskazała, do jakiej jednostki organizacyjnej składa te pisma a także, czego dotyczą jak również, w jakiej dacie zostały faktycznie złożone. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2016 r. Sąd wezwał ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu bezczynności – tj. wskazanie w rozpoznaniu, jakich wniosków i skarg (wskazanie dokładnie jak był zatytułowany i czego dotyczył wniosek lub skarga oraz wskazanie ich daty). W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r, wskazał, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność: - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2015 r. dotyczącego wydania na piśmie stanowiska służbowego wobec podwładnej dyrekcji Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] skargi z dnia [...] sierpnia 2015 r. na dyrekcję Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - nieprzekazanie przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]skarżącej wyjaśnień dotyczących jej skarg, o których mowa piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r., - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] skargi z dnia [...] września 2015 r. na dyrekcję Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] skargi z dnia [...] grudnia 2015 r. na dyrekcję Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] skargi z dnia [...] grudnia 2015 r. na dyrekcję Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - w nierozpoznaniu skargi z dnia [...] września 2015 r. na niewydanie w tym dniu korespondencji skarżącej przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] skargi z dnia [...] czerwca 2015 r. na dyrekcję Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], - w nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] skargi z dnia [...] grudnia 2015 r. na dyrekcję Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 Ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd zauważa, że treść pisma T. G. z dnia [...] stycznia 2016 r. zatytułowanego "skarga na bezczynność", popartego pismem pełnomocnika z urzędu adwokata K. P. z dnia [...] lipca 2016 r. wskazuje, że jego przedmiotem jest bezczynność polegająca na nierozpoznaniu przez Burmistrza Dzielnicy [...] wniosku i 7 skarg oraz nieprzekazaniu przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] (jednostkę organizacyjną, która nie jest organem administracji publicznej) wyjaśnień skarżącej. Jednakże nadal nie wiadomo, w przypadku wniosku kogo (jakiej podwładnej) i czego (jakiego stanowiska służbowego) dotyczy, a w przypadku skarg i wyjaśnień – czego te pisma dotyczyły. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia z dnia [...] maja 2016 r. w taki sposób, aby skardze na bezczynność mógł być nadany dalszy bieg. Nie wiadomo bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu, co w konsekwencji nie pozwala na skontrolowanie przez Sąd, czy odpowiedź na skargę dotyczy przedmiotu skargi, a także zbadanie dopuszczalności skargi w kontekście właściwości Sądu, czy wyczerpania trybu wniesienia zażalenia, o którym mowa w przepisie art. 37 Kpa. Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 Ppsa, w skardze i w piśmie procesowym uniemożliwia nadanie jej właściwego biegu. W przepisie art. 57 § 1 Ppsa zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenia organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS). Sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu przez skarżącą i późniejsze pismo procesowe jej pełnomocnika uniemożliwia Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania. Przy czym w przypadku skarżącej wskazanie jedynie organu i dat pism, które nie zostały rozpoznane, bez dokładnego określenia ich przedmiotu, nie może być uznane za sprecyzowanie skargi, gdyż T. G. wnosi w jednym piśmie lub w pismach z tej samej daty często kilkanaście żądań dotyczących różnych spraw i jednocześnie kieruje te pisma do różnych organów. Sąd nie może domyślać się o co skarżącej tak naprawdę chodzi i na podstawie niepełnych danych poszukiwać u różnych organów akt sprawy. Przy czym Sądowi znany jest z urzędu fakt, że skarżąca wniosła już kilkaset skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z czym złożenie niniejszej skargi nie było dla niej okolicznością nową i jej nieznaną. Z tego względu Sąd, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.