I SAB/Wa 504/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent stażysta Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. R., E. D., M. D., J. R. i K. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałej części; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżących M. R., E. D., M. D., J. R. i K. P. solidarnie kwotę 425 (czterysta dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. R., E. D., M. D., J. R. i K. P. wnieśli w dniu [...] sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekle prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej nr [...] z dnia [...] listopada 1963 r. oraz orzeczenia Prezydium Rady narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1962 r. nr [...] odmawiających ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] oznaczonej hipotecznie [...] i [...] (obecnie ul. [...] oraz ul. [...]) i wnieśli o zobowiązanie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do wydania decyzji w powyższej sprawie w terminie 14 dni od doręczenia akt oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego. Skarżący pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa jednak do dnia wniesienia skargi nie otrzymali żadnej odpowiedzi na powyższe pismo ani też organ nie wydał żadnego orzeczenia. W uzasadnieniu skarżący podnieśli między innymi, że decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] listopada 1963 r. oraz orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1962 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją tego organu z dnia [...] października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 2330/05 uchylił obie powyższe decyzje i od tej pory do dnia wniesienia skargi nie wydał orzeczenia w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że przedmiotowa sprawa należy do spraw szczególnie skomplikowanych, a liczba osób biorących udział w postępowaniu jest bardzo liczna i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" sądy administracyjne sprawują kontrolę działalność administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organu administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną ponieważ do dnia jej wniesienia organ nie wydał orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Z treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "kpa" wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie natomiast z treścią § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyn zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył do wydaniem decyzji lub innego akt administracyjnego. Opisana wyżej sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jednak w dniu 18 grudnia 2013 r. (na rozprawie) organ przedłożył uwierzytelniona kopię decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., której odpis doręczono pełnomocnikowi skarżących. Wobec powyższej sytuacji Sąd był zobowiązany do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Jednocześnie Sąd uwzględnił stanowisko organu dotyczące skomplikowanego charakteru przedmiotowej sprawy (około 900 uczestników) i uznał, że w takiej sytuacji przewlekłe niewątpliwie prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1 zd. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.