I SAB/Wa 522/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. "[...]" - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. M. D. pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedmiotowa nieruchomość, na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność gminy m.st. Warszawy, a następnie w 1950 r. stała się własnością Skarbu Państwa. Wnioskiem z dnia 1 lutego 2001 r. M. P. wystąpiła o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Wniosek ten poparły następnie pozostałe strony postępowania pismami z dnia 27 grudnia 2001 r., 7 stycznia 2002 r., 28 stycznia 2002 r., 4 lutego 2002 r., 23 stycznia 2002 r. i 14 kwietnia 2002 r. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] orzekł, że nieruchomość położona w W. przy dawnej ul. [...], ozn. hip. "[...]" o pow. [...] łokci2 ([...] m2) nie spełnia przesłanek zawartych w art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), wobec czego odmówił przyznania odszkodowania za 7/8 części gruntu ww. nieruchomości. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] uchylił powyższą decyzję wskazując, że nie została ona skierowana do osoby będącej stroną niniejszego postępowania, tj. M. W. Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] ponownie odmówił przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] utrzymał powyższą decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 300/10, na skutek skarg M. D., W. O., J. S., E. F. oraz A. M. – kuratora spadku po M. W., uchylił decyzje z dnia [...] grudnia 2009 r. i [...] stycznia 2009 r. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu 2 czerwca 2011 r., a następnie przesłany został do Urzędu W. w dniu 16 czerwca 2011 r. M. D. pismem z dnia 16 sierpnia 2011 r., a następnie pismem z dnia 29 listopada 2011 r. ponagliła Prezydenta W. do ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Z uwagi na brak aktywności organu, skarżąca w dniu 12 września 2012 r. wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. [...] Urząd Wojewódzki w [...] pismem z dnia 17 września 2012 r. odpis powyższego zażalenia przesłał organowi I instancji z prośbą o ustosunkowanie się do niego i nadesłanie akt administracyjnych sprawy. Wezwanie ponowiono w dniu 15 listopada 2012 r. Wobec braku odpowiedzi, Wojewoda [...]postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] uznał powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2013 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżąca wskazała, że organ nie zareagował ani na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2010 r., ani na termin załatwienia sprawy wyznaczony mu przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] lutego 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że niniejsze postępowanie znajduje się na etapie uzupełniania zgromadzonej dotychczas dokumentacji niezbędnej do ustalenia, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Prezydent W. wskazał ponadto, że pismem z dnia 24 września 2013 r. poinformował strony o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. oraz o tym, że postępowanie zakończone zostanie do dnia 31 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia 20 czerwca 2011 r., kiedy to do organu zwrócone zostały akta administracyjne niniejszej sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 300/10, którym uchylono decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika przy tym, aby przez wskazany wyżej okres czasu, organ podejmował jakiekolwiek działania zmierzające do merytorycznego zakończenia niniejszego postępowania. Organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 k.p.a., bowiem po otrzymaniu zwróconych przez Sąd akt administracyjnych, tj. od dnia 20 czerwca 2011 r., jedyne pismo informujące o przewidywanym terminie załatwienia sprawy wystosowano do stron postępowania w dniu 24 września 2013 r., a to na skutek złożonej przez M. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność organu. Organ nie podjął przy tym żadnych działań pomimo ponaglania go do wydania decyzji przez skarżącą pismami z dnia 16 sierpnia 2011 r. i 29 listopada 2011 r., jak również mimo złożenia przez nią zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W., nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa, a to ze względu na długość prowadzonego postępowania, brak jakichkolwiek prób jego zakończenia oraz znaczne przekroczenie terminów załatwienia sprawy wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd wziął przy tym pod uwagę, że organ dwukrotnie wydawał już decyzje w niniejszej sprawie, przy czym ostatnia z nich, tj. decyzja z dnia [...] stycznia 2009 r. uchylona została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2010 r. Wskazać jednak należy, że po zwróceniu przez Sąd akt niniejszej sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, tj. w dniu 20 czerwca 2011 r., organ nie podjął żadnej czynności zmierzającej do merytorycznego załatwienia sprawy, jak również nie informował stron postępowania o przyczynach zwłoki. Prezydent W. nie zareagował przy tym ani na pisma skarżącej wzywające do wydania decyzji, ani też na dwukrotne wezwania Wojewody [...] do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniesionego przez skarżącą zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wszystkie powołane pisma pozostały bez odpowiedzi. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, wskazują w sposób jednoznaczny, że brak rozstrzygnięcia sprawy decyzją merytoryczną było wynikiem niepodejmowania przez Prezydenta W. działań zmierzających do zakończenia postępowania w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z tych też względów Sąd doszedł do przekonania, że postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było z rażącym naruszeniem art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i 3 oraz art. 36 § 1 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.