I SAB/Wa 53/19

WyrokWSA w Warszawie2019-06-11

Skład orzekający: Gabriela Nowak, Magdalena Durzyńska, Monika Sawa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego może zostać oddalona jako kolejna skarga w tej samej sprawie, jeśli dotyczy innego wniosku niż poprzednio rozpoznawana skarga na bezczynność, mimo że oba postępowania dotyczą tej samej nieruchomości i stron?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę na bezczynność, błędnie uznając, że dotyczy ona sprawy zainicjowanej wnioskiem o odszkodowanie, podczas gdy w rzeczywistości dotyczyła ona wniosku o przyznanie prawa własności czasowej. Uznano, że jest to kolejna skarga w tej samej sprawie, co stanowi oczywiste uchybienie podlegające kontroli kasacyjnej.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta w zakresie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, złożonego pierwotnie przez poprzednika prawnego w 1948 r. Organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał, że jest to kolejna skarga w tej samej sprawie, powołując się na wcześniejszy wyrok dotyczący skargi na bezczynność w sprawie o odszkodowanie za tę samą nieruchomość.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędzia WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego oddala skargę Pismem z [...] lutego 2019 r. K. C. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] (dalej jako organ) w zakresie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] (obecnie ul. [...]). W skardze podniesiono, że poprzednik prawny skarżącej – J. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa własności czasowej ww. nieruchomości w dniu [...] września 1948 r. i dotychczas wniosek ten nie został rozpatrzony. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt do organu oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W aktach sprawy dotyczącej bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku dekretowego dot. ul. [...] w [...] są dołączone jednocześnie akta sprawy administracyjnej dotyczącej przyznania odszkodowania za ww. nieruchomość. Na ich podstawie Sąd ustalił, iż w sprawie o odszkodowanie postępowanie zostało zawieszone a także że wyrokiem z 26 stycznia 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 611/17 tut. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę K. C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania stwierdził, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 sentencji), umorzył postępowanie co do zobowiązania Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia (pkt 2 sentencji) oraz orzekł o zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącej (pkt 3 rozstrzygnięcia). Uwzględniając powyższe Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie uznając, iż jest to kolejna skarga złożona w tej samej sprawie. Jak jednak wskazano, wyrok sygn. akt I SAB/Wa 611/17 zapadł w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej z [...] grudnia 2008r. o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość a nie w sprawie prowadzonej przed Prezydentem [...] w przedmiocie wniosku J. K. z [...] września 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej. Przed tym samym organem z udziałem tych samych stron toczą się jednocześnie dwa postępowania dotyczące tej samej nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Sąd rozpoznając niniejszą skargę, opierając się na załączonych aktach administracyjnych o odszkodowanie, błędnie uznał, że skarga na bezczynność została złożona w sprawie zainicjowanej wnioskiem o odszkodowanie a nie o przyznanie prawa własności czasowej. Uchybienie to ma charakter oczywisty i będzie podlegało kontroli w postępowaniu kasacyjnym w ramach trybu z art. 179a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło