I SAB/Wa 577/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. P.S., U. P. i M. A. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" dz. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 10 października 2013 r. G. P.-S., U. P. i M.A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" dz. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 22 stycznia 2013 r. skarżący wystąpili do Prezydenta [...] o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. Z uwagi na brak aktywności organu w gromadzeniu materiału dowodowego, pismem z dnia 27 marca 2013 r. skarżący wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W dniu 21 maja 2013 r. organ wystąpił do Urzędu [...] Delegatury [...] o przesłanie informacji z rejestru gruntów oraz fragmentu mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami hipotecznymi i granicami działek ewidencyjnych przedmiotowej nieruchomości. Pismem z tej samej daty organ poinformował pełnomocnika skarżących, że przewiduje zakończenie postępowania do dnia 30 września 2013 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] uznał wniesione przez skarżących zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia. W związku z dalszą zwłoką organu, pismem z dnia 10 października 2013 r. skarżący wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta [...], wskazując, że w sprawie przekroczone zostały zarówno terminy jej załatwienia wynikające z art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.", jak również terminy wyznaczane przez sam organ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania podjęto czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji, natomiast w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Ponadto pismem z dnia 22 października 2013 r. strony poinformowane zostały o przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny winien ocenić - w oparciu o akta sprawy - czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 k.p.a.). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych sprawy, Prezydent [...] od dnia[...] stycznia 2013 r., kiedy to wpłynął do organu wniosek skarżących z dnia 22 stycznia 2013 r. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, czym niewątpliwie naruszył powołane przepisy art. 35 § 1 i 3 oraz 36 § 1 k.p.a. Pierwsze czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego organ podjął dopiero w dniu 21 maja 2013 r., kiedy to wystąpił do jednostki organizacyjnej Urzędu [...] o nadesłanie dokumentacji niezbędnej do rozpoznania wniosku skarżących, jak również po raz pierwszy poinformował pełnomocnika skarżących o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Nastąpiło to natomiast na skutek wniesionego przez wnioskodawców zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Kolejne czynności podjęto z kolei w dniu 22 października 2013 r., a to na skutek wniesienia przez skarżących skargi na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku skarżących o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także naruszył wynikającą z art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania. Oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, Sąd doszedł jednak do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżących, choć naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 353/11; WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 60/10, WSA w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Gd 30/11; https://cbois.nsa.gov.pl). Tymczasem w przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku, charakter prowadzonego postępowania, sukcesywne podejmowanie przez organ czynności w sprawie, konieczność pozyskania dokumentów i oczekiwanie na ich nadesłanie, czy też powiadamianie stron o terminach załatwienia sprawy, nie można uznać, że bezczynność miała charakter rażący. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.