I SAB/Wa 588/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku B. S. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. Nr [...] - [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej B. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] października 2013 r. B. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczonej nr hipotecznym [...]. Skarżąca wskazała, że Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. wyznaczył organowi dodatkowy termin do załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2012 r. Pomimo upływu tego terminu decyzja w sprawie nie została wydana, w związku, z czym skarżąca wniosła o wyznaczenie organowi terminu do załatwienia sprawy. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że prowadzi postępowanie administracyjne z wniosku spadkobierców dawnego właściciela o przyznanie odszkodowania zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) za ww. grunt, który objęty został działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). W toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w ww. art. 215. Organ podniósł, że ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji, a pismem z dnia 29 października 2013 r. strona została poinformowana o aktualnym stanie sprawy i terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku strony z dnia [...] września 2005 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczonej nr hipotecznym [...]. Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W., oznaczonej nr hipotecznym [...], Prezydent W. przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika, z akt sprawy, wyrokiem z dnia z dnia 19 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 670/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wydaną w sprawie merytoryczną decyzję organu zarówno pierwszej jak i drugiej instancji. Akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły zaś do Urzędu [...] Biura Gospodarki Nieruchomościami w dniu 25 stycznia 2011 r. i od tego dnia rozpoczął bieg miesięczny termin do rozpatrzenia niniejszej sprawy przez Prezydenta W. Jak wynika z akt sprawy organ nie wydał jednak rozstrzygnięcia w sprawie, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] dodatkowego terminu na załatwienie sprawy. W tym okresie organ wykonywał jedynie czynności polegające na zwracaniu się do jednostek organizacyjnych W. oraz Archiwum Państwowego. Czynności te jednak podejmowane były w około miesięcznym odstępach czasu niedoporawdzając ostatecznie do zakończenia sprawy. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta W., bowiem organ nie rozpatrzył w terminie wniosku strony, czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim przepis art.12 § 1 i 2 kpa. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała rażącego charakteru. W sprawie należało bowiem wziąć pod uwagę okoliczność, że wniosek stron był już rozpoznany jednak na skutek skargi do Sądu, sprawa powróciła do organu do ponownego jej rozpatrzenia. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.