I SAB/Wa 592/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, sędzia WSA Gabriela Nowak, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A. W., J. B. i M. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wydania decyzji 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałej części umarza postępowanie sądowe; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz skarżących A. W., J. B. i M. B. kwotę 391 (trzysta dziewięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. W., M. B. i J. B. reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. P. M. 17 września 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951r. nr [...]. Skarżący wnieśli o zobowiązanie Kolegium do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego, nałożenia na organ grzywny, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania podkreślając, że w dniu 30 lipca 2013 r. zostało skierowane do Kolegium pismo z wnioskiem o przyspieszenie terminu wydania stosownej decyzji. Następnie 18 czerwca 2014 r. skierowano wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi , gdyż w dniu 20 października 2014 r. została wydana decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951r. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl natomiast art. 149 § 1 ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczyć także trzeba, że zgodnie art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucili Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951r. Zauważyć należy, że z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2368/11, uchylający poprzednie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r. oraz z dnia [...] listopada 2010 r. wydane w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951r. nr [...] wraz z aktami sprawy - wpłynął do organu 9 września 2012 r. Wynika z tego , że Kolegium ponownie rozpoznając wniosek , przekroczyło terminy załatwienia sprawy określone w art. 35 kpa i naruszyło zasady postępowania określone w powołanych wyżej przepisach kpa. Nie można jednak uznać, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z takim bowiem charakterem mamy do czynienie wówczas, gdy w zwłoce organów czynnikiem determinującym jej powstanie jest swoista "zła wola" organu, a więc celowe i intencjonalne działania ukierunkowane na odsunięcie w czasie załatwienia sprawy, mimo braku obiektywnie weryfikowalnych przeszkód uniemożliwiających zakończenie postępowania. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała. Kolegium informowało strony, zgodnie z art. 36 § 1 Kpa, o nowym terminie załatwienie sprawy. Ponadto biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od daty, w której Kolegium otrzymało akta sprawy w raz z odpisem wyroku oraz zalecenia sądu, które związane były z koniecznością uzupełnieniem materiału dowodowego, nie można zarzucić organowi długotrwałości prowadzenia postępowania świadczącej o rażącym naruszeniu prawa. Jednocześnie wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego wyżej art. 149 § 1 ppsa, sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Jak wyżej wskazano, decyzją z dnia 20 października 2014 r. organ wydał decyzję. Wyłącza to możliwość uwzględnienia pkt I skargi, dotyczącego zobowiązania organu do wydania aktu administracyjnego. Oczywiste bowiem jest, że Kolegium załatwiło sprawę i nie pozostaje już w bezczynności w przedmiocie wydania decyzji . Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego w tej części z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy 149 § 1 w związku art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.