I SAB/Wa 62/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. J., S. O., T. O. i P. O. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę punktu decyzji 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianę punktu I decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących A. J., S. O., T. O. i P. O. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. J., S. O., T. O. i P. O. - działając przez pełnomocnika radcę prawnego K. W. - pismem z dnia 15 grudnia 2017 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę punktu I decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. Skarżący zarzucili naruszenie art. 35 kpa przez przekroczenie ustawowych terminów do załatwienia sprawy oraz wnieśli o zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji rozpoznającej wniosek, o zasądzenie kosztów postępowania oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w dniu 15 grudnia 2016 r. skierowano do organu wniosek o zmianę punktu I decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. orzekającej o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...] przy ul. [...] poprzez wpisanie w pkt I decyzji Skarbu Państwa co do udziału [...] w miejsce "nieustalonych spadkobierców N. W. – reprezentowanych przez kuratora w osobie adwokata R. K.o co do udziału [...]". Skarżący podkreślili, że wniosek złożony został w związku z wydaniem przez Sąd Rejonowy dla [...] w [...] I Wydział Cywilny postanowienia z dnia 6 września 2016 r. sygn. akt I Ns 2/15 stwierdzającego nabycie spadku po N. vel N. W. Skarżący wskazali ponadto, że w dniu 24 października 2017 r. złożone zostało zażalenie na bezczynność Prezydenta do SKO w [...]. Mimo to wniosek nie został rozpatrzony, organ nie wskazał też przyczyn niezałatwienia wniosku i przewidywanego terminu zakończenia postępowania. Skarga jest więc uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pismami z dnia 24 stycznia 2018 r. Biuro Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] wystąpiło do SKO w [...] m.in. o stwierdzenie nieważności w/w decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. Zdaniem organu dalszy tok postępowania uzależniony jest od stanowiska SKO w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sąd orzeka także w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.). W myśl art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 kpa, a także zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Stosownie do art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Badając zasadność takiej skargi sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W ocenie Sądu skarga na bezczynność Prezydenta [...] jest uzasadniona. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że pismem z dnia 15 grudnia 2016 r. skarżący wystąpili do Prezydenta [...] z wnioskiem o zmianę, na podstawie art. 155 kpa, pkt I decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. ustanawiającej prawo użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...] przy ul. [...]. Przedmiotowy wniosek wpłynął do organu w dniu 16 grudnia 2016 r. i jak wynika z akt sprawy do dnia rozpoznania przez Sąd skargi na bezczynność Prezydenta przedmiotowy wniosek nie został załatwiony. Organ nie podejmował przy tym jakichkolwiek działań w sprawie celem jego rozpoznania. Nie informował też stron o przyczynach niemożności załatwienia wniosku w terminie określonym w art. 35 kpa i przewidywanym terminie jego rozpoznania. Skarga na bezczynność jest więc uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że wskazany organ administracji publicznej nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kpa. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że po wpłynięciu wniosku z dnia 15 grudnia 2016 r. Prezydent nie podejmował żadnych czynności mających na celu jego rozpoznanie. Organ nie zastosował się też do obowiązku wynikającego z art. 36 kpa i nie informował stron o przyczynach zwłoki oraz o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Zauważyć przy tym trzeba, że wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności, tj. wystąpienie w dniu 24 stycznia 2018 r. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r., nie stanowią usprawiedliwienia bezczynności organu. Zwłaszcza, że wniosek o stwierdzenie nieważności złożony został ponad rok od dnia wystąpienia przez skarżących z wnioskiem o zmianę decyzji. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i § 1a orzekł jak w sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 P.p.s.a. O kosztach (na które składają się 100 zł wpisu od skargi oraz 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika) orzeczono na mocy art. 200 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).