I SAB/Wa 687/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Anita Wielopolska-Fonfara Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku J. T. z dnia [...] kwietnia 2012 r. o ustalenie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] [...] - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z 20 października 2014 r. J. T. (Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. (Prezydent) w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] [...] oznaczenie hipoteczne [...]. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że pomimo wyznaczenia terminu załatwienia sprawy postanowieniem Wojewody [...], Prezydent nie ustalił odszkodowania. Z uwagi na powyższe Skarżący wniósł o wyznaczenie Prezydentowi wiążącego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z 25 listopada 2014 r. Skarżący został poinformowany o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania. Przed przystąpieniem do rozważań odnośnie zasadności skargi stwierdzić należy, że nie było przeszkód formalnych do rozpoznania skargi, gdyż przed jej wniesieniem Skarżący złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że od dnia złożenia wniosku to jest od dnia 17 kwietnia 2012 r. (data wpływu wniosku do organu) do dnia rozpoznania skargi nie została wydana decyzja administracyjna. W sposób oczywisty stanowiło to naruszenie przepisu art. 35 § 1 k.p.a. z którego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Sąd, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, doszedł jednak do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta, pomimo naruszenia art. 12 § 1 i art. 35 Kpa, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11, publ. - cbois.nsa.gov.pl.). Tymczasem, w przedmiotowej sprawie, organ po podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy, to jest zwracał się do Archiwum Państwowego W. o nadesłanie dokumentacji niezbędnej do ustalenia stanu faktycznego sprawy (pisma z 25 czerwca 2012 r. i 27 października 2012 r., przy czym odpowiedź na to ostatnie pismo wpłynęła do organu w dniu 20 czerwca 2013 r. ). W świetle powyższego, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w konsekwencji brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Organ informował również Skarżącego o kolejnych przewidywanych terminach zakończenia postępowania oraz wskazywał, że do załatwienia sprawy konieczne jest jeszcze sporządzenie operatu szacunkowego (pismo z 19 lutego 2014 r.). Jak wynika z akt sprawy do dnia dzisiejszego wykonanie takiego operatu nie zostało zlecone. Sąd wskazuje w tym miejscu, że aczkolwiek poinformowanie strony o przewidywanym terminie zakończenia postępowania jest obowiązkiem organu, to jednak postępowanie polegające na wyznaczaniu kolejnych terminów załatwienia sprawy przy jednoczesnym nie podejmowaniu jakichkolwiek czynności w okresach przedłużonego postępowania musi by ocenione jako naruszenie wyrażonej w art. 8 k.p.a. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów Państwa. Jednocześnie sąd uznał, że z uwag na charakter sprawy oraz już przeprowadzone czynności, możliwe będzie rozstrzygnięcie jej w terminie czterech miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem sądu. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.