I SAB/Wa 702/15

WyrokWSA w Warszawie2016-01-07

Skład orzekający: Przemysław Żmich, Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Anna Wesołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy, stwierdzając jednocześnie, że organ dopuścił się bezczynności, która jednak nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Bezczynność organu wynikała ze złożoności sprawy, konieczności gromadzenia historycznych dokumentów oraz późnego uzupełnienia wniosku przez skarżących.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Pomimo upływu terminów, organ nie wydał decyzji. Organ wyjaśnił, że postępowanie jest złożone i wymaga zgromadzenia szeregu dokumentów. Sąd uznał, że Prezydent dopuścił się bezczynności, ale nie miała ona charakteru rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o ustalenie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzono, że Prezydent W. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 340 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Anna Wesołowska Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi D. S., A. L., S. D., M. S., K. P., D. P., E. K., E. S. i R.K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] (dawna ulica [...]), ozn. hip. jako "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent W. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących D. S., A.L., S. D., M.S., K. P., D. P., E. K., E. S. i R.K. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący D. S., A. L., S. D., M. S., K. P., D. P., E. K., E. S. i R. K. pismem z 17 sierpnia 2015 r. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (dawna ul. [...]), ozn. hip. jako "[...]". Wnieśli o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie jednego miesiąca, stwierdzenie rażącej bezczynności organu i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podali, że wnioskiem z [...] lipca 2014 r. wystąpili o odszkodowanie za wyżej opisaną nieruchomość. Pomimo upływu ustawowego terminu Prezydent nie wydał decyzji, wobec czego w dniu [...] marca 2014 r. złożyli zażalenie do organu wyższego stopnia. Postanowieniem z 15 maja 2015 r. Wojewoda [...] uznał zażalenie za usprawiedliwione i wyznaczył Prezydentowi m. st. Warszawy trzymiesięczny termin na wydanie rozstrzygnięcia. Termin ten nie został dotrzymany. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Prezydent wyjaśnił, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ wskazał na złożony charakter postępowania i wyjaśnił, że obecnie trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Podał, że pismem z 14 października 2015 r. pełnomocnik stron został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu oraz o tym, że postępowanie zostanie zakończone do 29 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 i § 1a ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy podkreślić, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 kpa). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta W., a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 pkt 1 ppsa. Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent do dnia wyrokowania nie rozpoznał sprawy. Wprawdzie organ po uzupełnieniu przez skarżących wniosku podejmował czynności zmierzające do zgromadzenia dokumentacji jednakże, pomimo wpływu dokumentów do chwili wyrokowania pozostawał w bezczynności. Z kolei skarżący dopiero pismem z 18 listopada 2014 r. złożyli postanowienie o stwierdzenia nabycia spadku po A. P., byłej właścicielce nieruchomości, wykaz spadkobierców i umowę cesji wierzytelności co do praw i roszczeń dotyczących nieruchomości. Następnie pismem z 2 grudnia 2014 r. skarżący przedłożyli uwierzytelniony wypis z aktu notarialnego nabycia nieruchomości. Pismami z 22 stycznia 2015 r., z 29 stycznia 2015 r., z 17 lutego 2015 r. i z 27 lutego 2015 r. Prezydent zwracał się do: Biura Geodezji i Katastru Urzędu W., Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W., Wydziału Architektury i Budownictwa dla Urzędu Dzielnicy [...] - o nadesłanie niezbędnych dokumentów. Żądane dokumenty wpłynęły do organu w marcu 2015 r. W styczniu 2015 r. skarżący złożyli dokumenty nadesłane z Archiwum Państwowego W. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie Prezydenta pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości wyrażoną w art. 12 kpa. Takie procedowanie podważa także wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje zobowiązaniem organu do rozpoznania sprawy w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. W ocenie Sądu bezczynność organu chociaż naganna nie miała charakteru rażącego. Należy wskazać, że sprawa ma historyczny i skomplikowany charakter. W postępowaniu tym organ musi zgromadzić szereg dokumentów, których z uwagi na charakter sprawy i upływ czasu należy poszukiwać. Nie bez znaczenia dla terminu rozpoznania sprawy jest fakt, że skarżący uzupełnili wniosek o niezbędne dokumenty dopiero w listopadzie i grudniu 2014 r. Organ wskazał dodatkowy terminy zakończenia postępowania - stosując się w tym względzie do dyspozycji z art. 36 kpa. Mając na uwadze wszystkie wyżej podniesione okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a ppsa orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło