I SAB/Wa 88/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Rady Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania skarg na działania Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W. postanawia odrzucić skargę. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] stycznia 2015 r. na bezczynność Rady Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania skarg T. G. z dnia: [...] października 2014 r., [...] listopada 2014 r., [...] listopada 2014 r. i [...] listopada 2014 r., przekazanych Radzie Dzielnicy [...] W., dotyczących działań Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. adw. V. A., działająca w sprawie jako pełnomocnik z urzędu dla skarżącej, wskazała, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi do sądu T. G. nie wyczerpała trybu z art. 37 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) - w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r., czyli mającym zastosowanie do niniejszej sprawy wniesionej przed 15 sierpnia 2015 r. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Z treści wniesionej skargi wynika, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą się zakończyć wydaniem aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. W sprawie niniejszej skarga dotyczy bezczynności Rady Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania skarg na działania Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W., a więc stanowiących w istocie skargi o jakich mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm., dalej powoływana jako kpa). Zgodnie z art. 227 tej ustawy przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sprawy rozpatrywane w tym trybie nie kończą się wydaniem rozstrzygnięcia, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Organ administracji publicznej zobowiązany jest jedynie zawiadomić wnoszącego skargę o działaniach zmierzających do wyjaśnienia okoliczności leżących u podstaw skargi. Skarga taka jest zaś uważana za rodzaj społecznej kontroli działalności administracji publicznej zmierzającej do usprawnienia działania jej organów. Wskazane postępowanie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r. sygn. I SA 2347/01, publ. LEX nr 55766). Z tego też względu również skarga na bezczynność organu w tego rodzaju sprawie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Celem skargi na bezczynność organu jest bowiem zobowiązanie organu do wydania aktu lub podjęcia czynności. Skarga taka jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy organ zobowiązany był w świetle obowiązującego prawa do wydania aktu lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Taki przypadek w niniejszej sprawie nie zachodzi. Niezależnie od powyższego zauważyć również należy, że przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego strona powinna zastosować tryb z art. 37 § 1 kpa. W przeciwnym razie skarga jest niedopuszczalna w myśl art. 52 P.p.s.a. Natomiast jak wskazała pełnomocnik skarżącej przed wniesieniem do sądu przedmiotowej skargi skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 kpa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu