I SAB/Wa 96/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] [...] o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia uzupełnić postanowienie z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt 1 i dodaje pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] [...] kwotę 600 (słownie: sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wykonania bez wymaganego prawem pozwolenia Stołecznego Konserwatora Zabytków prac w lokalu użytkowym w budynku przy [...] [...] [...] w [...]. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał bowiem w dniu [...] stycznia 2012 r. decyzję nr [...], a tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2012 r. skarżąca, reprezentowana przez r.pr. T. K., wystąpiła o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez rozstrzygnięcie żądania o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Do wniosku pełnomocnik dołączył m.in. kserokopię pisma z dnia 12 marca 2012 r., będącego uzupełnieniem skargi na bezczynność, wniesionego do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. Sąd odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. Powyższe orzeczenie z dnia 27 kwietnia 2012 r. zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 21 września 2012 r. (sygn. akt II OZ 776/12). Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uzupełnił postanowienie z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczył jako pkt 1 i dodał pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] [...] [...] kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W zażaleniu pełnomocnik skarżącej podniósł, że postanowienie nie obejmowało całości kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i podlegających zwrotowi, w tym minimalnych kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym (w sprawie sygn. akt II OZ 626/12 i II OZ 776/12). W zażaleniu z dnia 6 grudnia 2012 r. wniesiono o zmianę postanowienia przez zasądzenie zwrotu całości kosztów postępowania, tj. zasądzenie oprócz kwoty 240 zł również kosztów dwóch postępowań zażaleniowych, a także kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 3/13 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych i w literaturze przyjęto, że koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym stanowi art. 200 p.p.s.a. Oznacza to, że koszty te powinny być zasądzone w orzeczeniu kończącym postępowanie. Tego rodzaju orzeczeniem jest postanowienie z dnia 11 kwietnia 2012 r. Sąd powinien był zatem w zaskarżonym postanowieniu zawrzeć rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów wskazanych wyżej postępowań zażaleniowych, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Mając na uwadze treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 3/13, zasadnym jest uzupełnienie postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmującego: kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego za postępowanie przed sądem administracyjnym I instancji (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz koszty trzech postępowań zażaleniowych (II OZ 626/12, II OZ 776/12 i II OZ 3/13), tj. kwotę 360 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia). Koszty te, zgodnie z w/w postanowieniem NSA z dnia 16 stycznia 2013 r., powinny zostać zasądzone, na podstawie art. 200 p.p.s.a., na rzecz skarżącej od organu, tj. od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.