I SO/Wa 10/07

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie. M. S. wnioskiem z dnia 12 lipca 2007 r. - zawartym w złożonej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej, uzupełnionym wnioskiem z dnia 27 lipca 2007 r. - złożonym na urzędowym druku wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w ww. sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że nikt z nim nie zamieszkuje, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie przysługuje mu renta ani emerytura i jest bez środków do życia. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, iż w niniejszej sprawie, wobec wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, w dacie podejmowania rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy nie dysponowano, poza odpisem skargi oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, aktami administracyjnymi sprawy. Stąd rozstrzygając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustalenia sytuacji materialnej wnioskodawcy oparto się na danych podanych pod groźbą odpowiedzialności karnej przez M. S. w formularzu wniosku. Dodatkowo wykorzystano akta administracyjne sprawy ze skargi M. S. oznaczonej sygn. I SAB/Wa 42/07. Ze znajdującej się w tych aktach kopii pisma Ośrodka [...] w W. z dnia 15 marca 2007 r. nr [...] wynika, że skarżący pozostaje pod opieką Ośrodka od 1993 r. Do roku 2003 objęty był pomocą w formie zasiłku stałego wyrównawczego z tytułu orzeczonego umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz braku własnego dochodu. Świadczenie to zostało od miesiąca lutego 2003 r. wstrzymane z uwagi na to, że klient uzyskał prawo do własnego świadczenia rentowego z ZUS, którego odmówił jednak przyjęcia. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosowanie zaś do art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). W świetle podanych przez wnioskodawcę danych oraz dokumentów zgromadzonych w innej sprawie, zawisłej przed tut. Sądem ze skargi M. S., a pochodzącej ze zbliżonego czasowo okresu co niniejsza skarga (spr. sygn. akt I SAB/Wa 42/07) należy stwierdzić, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznania mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Brak jakichkolwiek stałych dochodów wnioskodawcy wskazuje niewątpliwie, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia w sprawie adwokata. Jednocześnie wyjaśnić należy, że nie orzeczono o zwolnieniu skarżącego w niniejszej sprawie od kosztów sądowych, bowiem jest on zwolniony z obowiązku uiszczania tych kosztów z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej wyżej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.