I SO/Wa 15/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. sprawy ze skargi M. G. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. M. G. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z powodu nieprzekazania do sądu administracyjnego w terminie skargi na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] września 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]nr hip. [...]. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że w dniu [...] maja 2015 r. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie. Wskazała, że pismem z 26 maja 2015 r. została poinformowana, że zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a", ww. skarga została przekazana do Prezydenta W. Podniosła, że do chwili złożenia przedmiotowego wniosku organ nie ustosunkował się do skargi na bezczynność, w związku z tym wniosła o rozpoznanie sprawy na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierzenie organowi grzywny w jej najwyższym wymiarze na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz zawiadomienie właściwego organu, w tym, Rady W. na podstawie art. 55 § 3 p.p.s.a. Prezydent W. przekazał skargę M. G. na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie w dniu [...] sierpnia 2015 r. (data prezentaty Sądu) wraz z odpowiedzią na skargę. Jednocześnie wskazał, że decyzją z [...] czerwca 2001 r., nr [...] Starosta Powiatu [...] odmówił przyznania odszkodowania za ww. nieruchomość. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z [...] maja 2002 r., nr [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 listopada 2004 r., sygn. akt 1449/02 oddalił skargę wniesioną na powyższą decyzję Wojewody [...], a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 318/05 oddalił skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prezydent wyjaśnił, że wydanie w sprawie ponownej decyzji merytorycznej naruszyłoby zasadę trwałości decyzji ostatecznych wyrażoną w art. 16 k.p.a., a sama decyzja dotknięta byłaby kwalifikowaną wadą z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a, co skutkowałoby obowiązkiem stwierdzenia jej nieważności. W sprawie ze skargi o wymierzenie grzywny Prezydent nie zajął stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest przede wszystkim środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Samo wykonanie tegoż obowiązku nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny, gdyż wymierzenie grzywny stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent W. nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 574/15 M. G. skargę na bezczynność złożyła bezpośrednio do Sądu 19 maja 2015 r. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 25 maja 2015 r., na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a., przekazano ww. skargę Prezydentowi W., która wpłynęła do organu w dniu 27 maja 2015 r. (karta nr 27 akt sądowych w sprawie o sygn. I SAB/Wa 574/15). Od tej daty rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi na skargę, który upłynął Prezydentowi w dniu 26 czerwca 2015 r. Przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę dopiero 24 sierpnia 2015 r. (data prezentaty Sądu), a więc po prawie dwu miesiącach od daty otrzymania skargi. Podnieść należy, że bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie co do wymiaru kary Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie. Organ nie złożył odpowiedzi na wniosek, wobec czego nie wyjaśnił przyczyn niewypełnienia obowiązku z art. 54 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał wniosek M. G. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, jednakże uwzględnił przekazanie przedmiotowej skargi z 18 maja 2015 r. do Sądu, która została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 574/15. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Z tego też względu, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.