I SO/Wa 16/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) zł za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz skarżącego P. B. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. B., pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], położoną przy ul. [...], hip. nr [...]. Jednocześnie "na wypadek gdyby Prezydent W. nie zastosował się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (tj. nie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę), skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Przedmiotowa skarga zarejestrowana została pod sygn. akt I SAB/Wa 270/14. W związku z tym, że do odpowiedzi na skargę nie załączono akt administracyjnych sprawy, wskazując, że przekazane one zostały do SKO w [...], stosownymi pismami z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz z dnia [...] lipca 2014 r. wzywano organ do nadesłania – w terminie 7 dni - całości akt administracyjnych sprawy. W odpowiedzi na powyższe w dniu [...] lipca 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo SKO w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., do którego załączono akta administracyjne. Z uwagi zaś na fakt, że nadesłane przez SKO akta nie były kompletne (brakowało w nich m.in. wskazanych w skardze dokumentów, takich jak wniosek skarżącego o przyznanie odszkodowania z dnia [...] października 2012 r., postanowienie SKO z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] oraz jakichkolwiek dokumentów zgromadzonych przez organ po wpłynięciu wniosku z dnia [...] października 2012 r.), kolejnym pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. ponownie wezwano organ do nadesłania całości oryginalnych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii akt administracyjnych sprawy. W odpowiedzi na powyższe Prezydent W. nadesłał pismo z dnia [...] września 2014 r., w którym poinformował, że przy piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. teczka zastępcza wraz z zażaleniem na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] zostały przesłane do Wojewody [...] oraz że dotychczas nie otrzymano postanowienia Wojewody. W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 10 października 2014 r. wyłączono ze sprawy I SAB/Wa 270/14 wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. i wezwano organ do udzielenia stosownej odpowiedzi. W odpowiedzi na wniosek Prezydent W. wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] zawieszono postępowanie w sprawie odszkodowania oraz że postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy powyższe postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. Do pisma załączono jednocześnie postanowienie Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego obowiązkiem organu, za pośrednictwem którego czynność ta następuje, jest jej przekazanie sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia do organu. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zaznaczyć trzeba, że grzywna wymierzana w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco – restrykcyjny (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13). Wyłączną przesłanką jej orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w ustawowym terminie. Tym samym wywiązanie się przez organ z obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu nie stanowi przeszkody do rozpoznania wniosku i wymierzenia organowi grzywny. Orzekając w przedmiocie wniosku, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia takie okoliczności, jak powód uchybienia terminu, zakres uchybionych obowiązków, czas przekroczenia terminu, a także czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wyżej wskazano w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SAB/Wa 270/14 Prezydent W. nie wywiązał się należycie z obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ przekazał co prawda skargę na bezczynność z dnia [...] kwietnia 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę już w dniu [...] maja 2014 r., jednakże nie załączył kompletnych akt administracyjnych. Następnie w odpowiedzi na wezwania Sądu z dnia [...] czerwca 2014 r., z dnia [...] lipca 2014 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2014 r. przekazano jedynie część akt. W pismach kierowanych do Sądu Prezydent W. wskazywał przy tym, załączając stosowne postanowienia, że sprawa o przyznanie odszkodowania jest zawieszona oraz że akta przekazane zostały do innego organu (odpowiedź na skargę z dnia [...] maja 2014 r. oraz pisma z dnia [...] czerwca 2014 r., z dnia [...] lipca 2014 r. i z dnia [...] października 2014 r.). Również udzielając odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ ograniczył się do wskazania, że postępowanie w sprawie odszkodowania zostało zawieszone. Przedstawione okoliczności zadecydowały o zasadności wniosku. Nie ulega wątpliwości, że Prezydent W. uchybił obowiązkowi terminowego przekazania całości akt sprawy do Sądu. Organ nie wyjaśnił przy tym należycie przyczyn takiego stanu rzeczy. Z przekazanych Sądowi akt sprawy i z analizy kolejnych pism organu nie wynika, aby zaistniały jakiekolwiek nadzwyczajne sytuacje, które usprawiedliwiałby niemożność przekazania całości akt, a w szczególności dokumentów wskazanych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. Przy zachowaniu należytej staranności organ mógł uzyskać żądane akta w formie ich kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałami i przekazać je do Sądu. Mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając fakt, że część akt, mimo iż z przekroczeniem terminu, została jednak przekazana do Sądu, Sąd uznał, że kwota 200 zł będzie odpowiednia do stopnia popełnionych naruszeń i będzie pełniła przede wszystkim funkcję prewencyjną i represyjną. | Z tych względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania | |sądowego orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 209 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c | |rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb| |Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). | | |