I SO/Wa 19/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Maria Tarnowska Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2009 r. sprawy z wniosku T. K. o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. działającego w ramach Spółki Adwokackiej "[...]" w W. przy ulicy [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu innych uzasadnionych wydatków. W dniu 26 września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek T. K., sprecyzowany na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2009 r., o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływana dalej jako "P.p.s.a.") w sprawie ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nieprzekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. akt sprawy zakończonej decyzją Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] marca 1983 r., nr [...] w sprawie podziału działki nr [...] położonej w W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 18 sierpnia 2008 r. złożyła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, natomiast organ nie przekazał tej skargi do Sądu. Akta sprawy wraz ze stanowiskiem Prezydenta W. zostały przesłane do tutejszego Sądu przy piśmie organu datowanym na dzień 3 listopada 2008 r. (data prezentaty 11 grudnia 2008 r.), natomiast oryginał skargi T. K. wraz z załącznikami nadesłano przy piśmie z dnia 23 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, za pośrednictwem którego strona wnosi skargę, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl natomiast art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela występujący w doktrynie pogląd co do braku potrzeby wymierzania organowi grzywny, w sytuacji gdy przed zastosowaniem tej sankcji organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Regulacja zawarta w art. 55 § 1 P.p.s.a. zmierza bowiem do dyscyplinowania organów administracji publicznej do przesłania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami i stanowiskiem organu, co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. W tej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem przypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty (Komentarz do art. 55 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Zakamycze 2006 r., Wyd. II). W niniejszej sprawie Prezydent W. przed terminem rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nadesłał skargę T. K., a także odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne, a sprawa będąca przedmiotem sporu została rozpoznana prawomocnym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 239/08. W tym stanie rzeczy postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny stało się bezprzedmiotowe, a zatem należało je umorzyć na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 P.p.s.a.