I SO/Wa 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ł., M. H., K. P., K. G., E. S., B. P., W. K., W. S., M. P., E. B., A. P., M. G., E. G., A. B., K. K., H. D. i E. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącym – K. Ł., M. H., K. P., K. G., E. S., B. P., W. K., W. S., M. P., E. B., A. P., M. G., E. G., A. B., K. K., H. D. i E. K. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. K. Ł, M. H., K. P., K. G., E. S., B. P., W. K., W. ., M. P., E. B., A. P., M. G., E. G., A. B., K., H. D. i E. K. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek - w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - o ukaranie Prezydenta [...] grzywną wobec nieprzekazania do Sądu w ustawowym terminie 30 dni ich skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], [...], oznaczonej jako [...]. Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. skarżący cofnęli wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jednocześnie w myśl przepisu art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dokonując oceny całokształtu sprawy Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku o wymierzenie grzywny. W tych okolicznościach Sąd uznał cofnięcie wniosku za dopuszczalne i wobec bezprzedmiotowości postępowania, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji, zaś w pkt 2 uwzględniając art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.