I SO/Wa 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S., K. J., A. S., A. C., M. J. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie skargi z dnia 24 lipca 2014 r. postanawia : wymierzyć Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych ([...]złotych) płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego postanowienia. W dniu [...] lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek J. S., K. J., A. S., A. C. i M. J. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia [...] lipca 2014 r. na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Prezydenta W. w sprawie o odszkodowanie za nieruchomość przy ul. [...] hip. nr [...]. W uzasadnieniu ww. wniosku wskazano, że organ odwoławczy nie wykonał ustawowego obowiązku przekazania skargi na bezczynność w terminie 30 dni, od daty jej wniesienia. W odpowiedzi na złożony wniosek o wymierzenie grzywny Prezydent W. poinformował, że przesłał do Sądu skargę z dnia [...] lipca 2014 r. J. S., K. J., A. S., A. C., M. J. reprezentowanych przez adw. R. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położona w W. przy ul. [...] hip. nr [...]. Organ dodał, że pełnomocnik stron został poinformowany, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań oraz skomplikowany charakter sprawy nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Na organ, do którego wpłynęła skarga, ustawodawca nałożył obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W razie niewykonania powyższych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent. W. nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga z dnia [...] lipca 2014 r. na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość została wniesiona do organu w dniu [...] lipca 2014 r. (data prezentaty). Zatem ww. trzydziestodniowy termin upłynął z dniem [...] sierpnia 2014 r. Przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do Sądu dopiero w dniu [...] lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) i zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 104/15. Na marginesie jedynie należy dodać, że na dzień [...] czerwca 2015 r. został wyznaczony w niniejszej sprawie termin rozprawy. Wskazać należy, iż wymierzenie organowi grzywny może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie bezspornym jest że organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. dokumenty, ale z uchybieniem terminu. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter dyscyplinujący. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie co do wymiaru kary Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek J. S., K. J., A. S., A. C., M. J. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości [...] zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony sześciokrotne uchybienie terminowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy oraz nierozpoznanie wniosku o odszkodowanie oraz uwzględnił także okoliczność przekazania skargi i odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy, jak również argumenty, iż z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i konieczność zgromadzenia dokumentacji oraz dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie w terminie wniosku o odszkodowanie. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a.