I SO/Wa 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy z wniosku M. G. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz M. G. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. G. wnioskiem z 9 stycznia 2016 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny z powodu nieprzekazania do sądu, w przewidzianym ustawą terminie jej skargi z dnia 2 listopada 2016 r. na bezczynność organu w przedmiocie niewykonania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 59/15. Odpowiadając na wniosek Prezydent [...] poinformował, że akta przedmiotowej sprawy zostały przekazane do Sądu przy piśmie z dnia 26 stycznia 2017r. Wskazał, że opóźnienie w przekazaniu skargi spowodowane było bardzo duża ilością wpływającej korespondencji w sprawach odszkodowawczych za nieruchomości objętych dekretem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym. Podejmowane zaś w tym przedmiocie rozstrzygnięcie Sądu ma charakter uznaniowy. O takim charakterze przesądza zaś użyte w redakcji art. 55 § 2 p.p.s.a. sformułowanie "sąd [...] może orzec". Rozpoznając zatem wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania przezeń obowiązków, przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia ww. obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny obowiązek ów organ wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent [...] nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SA/Wa 129/17 M. G. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Sądu w dniu 14 listopada 2016 r. (data prezentaty organu). Od tej daty rozpoczął zatem bieg trzydziestodniowy termin na udzielenie odpowiedzi na skargę, który ostatecznie ekspirował 14 grudnia 2016 r. Przedmiotowa skarga została zaś przekazana do Sądu wraz z aktami administracyjnymi dopiero 27 stycznia 2017 r. (vide prezentata Biura Podawczego Sądu umieszczona na odpowiedzi organu na skargę w sprawie I SA/Wa 129/17). W tym stanie rzeczy wniosek M. G. o wymierzenie Prezydentowi [...] jest niewątpliwie zasadny. Wobec jednak przekazania przed jego rozpoznaniem do Sądu zarówno akt sprawy jak i ww. skargi, a także wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na wniosek za adekwatną do skali przekroczenia terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz wypełniającą w sposób wystarczający funkcję represyjną uznać należy grzywnę w wymiarze 200 złotych, o czym orzeczono na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.