II SA 1585/02

WyrokWSA w Warszawie2004-02-04

Skład orzekający: Andrzej Kuba, Maria Jagielska, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów może zostać wydana, jeśli zarzuty dotyczące naruszenia prawa były już przedmiotem rozstrzygnięć sądowych i administracyjnych?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może stwierdzić nieważności decyzji, jeśli zarzuty podnoszone przez stronę skarżącą, dotyczące rażącego naruszenia prawa, były już przedmiotem rozstrzygnięć sądowych i administracyjnych, które potwierdziły zgodność decyzji z prawem. W takich przypadkach obowiązuje zasada powagi rzeczy osądzonej, a ponowne rozpatrywanie sprawy merytorycznie jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Skarżący S. K. i M. i J. S. wnieśli skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody zatwierdzającej projekt scalenia gruntów. Zarzutem skarżących było przeniesienie działki nr [...] stanowiącej drogę gminną do rejestru Z. O. na podstawie błędnie sporządzonego równoważnika, co pozbawiło ich dojazdu do nieruchomości. Organy administracyjne i sądy administracyjne wielokrotnie rozpatrywały sprawę, stwierdzając zgodność decyzji scaleniowej z prawem.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia (del.) NSA Andrzej Kuba Sędziowie WSA Maria Jagielska (spr.) Asesor WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Aleksandra Borowiec Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi S. K. i M. i J. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji o scalanie gruntów oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ( Kpa. ), po rozpatrzeniu wniosku K. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi [...], gm. [...], w części dotyczącej działki [...], o powierzchni 0.55 ha stanowiącej własność Z. O., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] w wyżej wymienionej części. W uzasadnieniu decyzji, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podał, że podnoszone we wniosku zarzuty dotyczące nieprawidłowości popełnionych w trakcie postępowania scaleniowego, które doprowadziły, w ocenie skarżącej do krzywdzących ją rozstrzygnięć, były wielokrotnie badane przez organy administracyjne obu instancji, które w swoich decyzjach stwierdzały, że scalenie gruntów w odniesieniu do działki nr [...] o pow. 0.55ha, wydzielonej dla Z. O. zostało przeprowadzone zgodnie z ustawą z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów ( Dz. U. Z 1989r. Nr 58, poz. 349 ). Dodał, że przedmiotowa sprawa była również rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który wyrokiem z dnia 29 października 1993r. sygn. SA KR. 22117/92 oddalił skargę K. S. i M. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. w przedmiocie scalenia gruntów, stwierdzając że decyzja wydana została zgodnie z obowiązującą ustawą scaleniową. Sprawę badał również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 20 maja 1996r. sygn. akt 1 SA 967-969/95 oddalił skargę K. S., M. i J. S. oraz K. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] lutego 1995r. w przedmiocie wznowienia postępowania scaleniowego. Sąd ocenił żądanie ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie wznowienia postępowania jako zmierzające do podważenia dokonanego scalenia gruntów co do meritum, a sprawę rozpatrywały już organy administracyjne obu instancji, rozpatrywał ją także Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który oddalił skargi uznając ,że decyzja scaleniowa wydana została zgodnie z ustawą scaleniową. Sąd uznał, że nie może być ponownie rozpatrywana merytorycznie sprawa w zakresie w jakim została już prawomocnie rozstrzygnięta, bowiem rozstrzygnięcie to nosi charakter powagi rzeczy osądzonej, a przytoczone w skardze zarzuty podnoszone już we wcześniejszym postępowaniu, w żadnym wypadku nie pozwalają organowi administracyjnemu wznowić postępowania w trybie art. 145 § 1 Kpa. Minister stwierdzając, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem skargi, wniosek K. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. uznał za bezzasadny i orzekł jak w sentencji. Na w/w decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2002r. K. S. i M. i J. S. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Jako zasadniczy powód swego żądania podali błąd postępowania scaleniowego polegający na przeniesieniu działki nr [...] stanowiącej drogę gminną do pozycji rejestrowej Z. O. Przeniesienie, według skarżących dokonało się na podstawie błędnie sporządzonego równoważnika, z którego wynikało, że droga powstała wyłącznie z części parcel pozyskanych aktem darowizny z 1960r. przez Z. O., gdy tymczasem, według skarżących, droga powstała z części działek stanowiących własność kilku osób m.in. K. S. Skarżący podnieśli, iż decyzja zatwierdzająca projekt scalenia gruntów wsi [...] zaprzeczyła założeniom postępowania scaleniowego, które ma tworzyć korzystniejsze warunki gospodarowania m.in. przez projektowanie funkcjonalnego układu komunikacyjnego, ponieważ pozbawiła ich dojazdu do zabudowanych nieruchomości, których są właścicielami. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, informując że nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Uzasadniając swoje stanowisko odwołał się do uzasadnienia, które podał w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ) zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. K. S. oraz pozostali skarżący w niniejszej sprawie nie zgadzając się z decyzją scaleniową kwestionowali ją w normalnym trybie odwoławczym i w trybie nadzwyczajnym w drodze wznowienia postępowania powołując się niezmiennie na nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania polegającą na przeniesieniu działki nr [...] stanowiącej drogę gminną a będącą własnością różnych osób, do jednostki rejestrowej [...] - Z. O., wprowadzenia na tej podstawie zmian w rejestrze przedscaleniowym i w ostateczności - włączenia działki [...] do nowo oznaczonej już działki [...] należącej do Z. O. W niniejszej sprawie, skarżący powołując się na podnoszone już wcześniej okoliczności, zmierzają po raz kolejny do wzruszenia ostatecznej decyzji scaleniowej, tym razem poprzez domaganie się stwierdzenia nieważności tej decyzji. Zgodnie z art. 156 § 1 Kpa. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji w razie zaistnienia jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie w punktach od 1 do 7. Skarżący nie wskazali konkretnej przyczyny dochodzenia nieważności decyzji scaleniowej, jednak z opisanych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zarzutów wynika, że zarzucają decyzji wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa. Biorąc pod uwagę orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 29 października 1993r., który rozpatrywał skargę K. S., M. i J. małż. S. oraz innych na decyzję Wojewody w przedmiocie scalenia gruntów wsi [...] i oddalił ją stwierdzając, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z ustawą z dnia 26 marca 1982r. o scaleniu i wymianie gruntów ( Dz. U. z 1989r. Nr 58,poz. 349) , należy stwierdzić, że stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmawiające skarżącym stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej z powodu rażącego naruszenia prawa tą decyzją było prawidłowe. Organ administracji zasadnie uznał, iż rozpatrując wniosek K. S. i pozostałych skarżących w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji scaleniowej, jest związany oceną prawną wyrażoną przez NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w orzeczeniu wyżej przytoczonym sygn. akt SA Kr. 22117/92, co wynikało z brzmienia obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm. ). Minister uzasadnił swoje stanowisko poprzez powołanie się również na wyrok NSA z dnia 20 maja 1996r. oddalający skargę K. S. na decyzję w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania scaleniowego. Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 199Ir. nr [...], na którą powołują się skarżący w niniejszej sprawie, dokonująca zmian w rejestrze gruntów obrębu [...] poprzez wykreślenie z poz. [...] - właściciel Z. O. działki nr [...] i przenosząca ją do poz. [...], gdzie jako właściciele figurowali Z. O., K. S., K. K. i K. P. nie została nigdy wprowadzona do operatu ewidencji gruntów i nie została uwzględniona w decyzji scaleniowej wydanej przez kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] dokonująca kolejnej zmiany w rejestrze gruntów nie była prawomocna w dacie wydawania decyzji scaleniowej i nie była w ogóle znana organowi dokonującemu scalenia gruntów. Zgodnie z art. 20 ustawy o scaleniu i wymianie gruntów stan własności oraz posiadania gruntów, powierzchnię użytków i klasy gruntów określa się według danych ewidencji gruntów. Organ administracji dokonując scalenia gruntów oparł się na danych ewidencyjnych i jest to okoliczność bezsporna. Przy braku innych zarzutów, trudno jest zatem uznać, że decyzja scaleniowa wydana została z rażącym naruszeniem prawa i kwalifikuje się do stwierdzenia nieważności. Zmiana w rejestrze gruntów dot. przedmiotowej działki [...] winna była zostać ujawniona w ewidencji gruntów i mogła stanowić podstawę do wznowienia postępowania, zaś kolejne postępowanie z wniosku pani K. S. o wznowienie postępowania nie zostało zakończone do dnia złożenia skargi w niniejszej sprawie. Podnoszona przez skarżących okoliczność nie może stanowić jednocześnie podstawy żądania wznowienia postępowania w sprawie oraz podstawy żądania stwierdzenia nieważnościdecyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło