II SA 3472/03

PostanowienieWSA w Warszawie2004-01-15

Skład orzekający: Zdzisław Romanowski, Maria Jagielska, Dorota Wdowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie uchwały Rady Gminy dotyczącej wprowadzenia systemu płatnego parkowania, jeśli uchwała ta została już wcześniej uznana za nieważną przez Naczelny Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ zaskarżona uchwała Rady Gminy została już wcześniej stwierdzona jako nieważna wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenie NSA w tej samej sprawie oznaczało, że przedmiot postępowania przed WSA przestał istnieć, co uzasadniało umorzenie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący H.J. zaskarżył uchwałę Rady Gminy W. wprowadzającą Regulamin funkcjonowania Systemu Parkowania Płatnego Niestrzeżonego, zarzucając naruszenie Konstytucji RP. Skarżący wezwał wcześniej gminę do usunięcia naruszenia prawa. Skarga została skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowił umorzyć postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA - Zdzisław Romanowski Sędziowie WSA - Maria Jagielska - Dorota Wdowiak Protokolant - Aleksandra Macewicz po rozpoznaniu w dni 15 stycznia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi H.J. na uchwałę Rady Gminy W.- [...] z dnia [...] stycznia 2002r., Nr [...] w przedmiocie przyjęcia Regulaminu funkcjonowania Systemu Parkowania Płatnego Niestrzeżonego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Dnia [...] stycznia 200lr. Rada Gminy W. — [...] podjęła uchwałę Nr [...]. w sprawie przyjęcia "Regulaminu funkcjonowania Systemu Parkowania Płatnego Niestrzeżonego. Jako podstawę prawną przyjętej uchwały wskazano art. 18 ust. 2 pkt 15,.art. 28 ust.4 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 1996r. Nr 13, poz. 74 z późn. zmianami ) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych ( Dz. U. Nr 51, poz. 608 ). Uchwałę te, zaskarżył H.J. działając na podstawie art. 101 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym, wzywając uprzednio pismem z dnia [...] lipca 200lr. Radę Gminy W. - [...] do usunięcia naruszenia prawa. Uchwale zarzucił, iż narusza podstawowe prawa obywatela przewidziane w art. 2, 7, 30, 31 ust. 1 i 3, 32 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Odpowiedzi na wezwanie udzielił Przewodniczący Rady Gminy W. - [...] - R.S. twierdząc, iż gmina ustaliła stawki opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych zgodnie z obowiązującymi przepisami, opłata za postój pojazdu w strefie objętej Systemem Parkowania Płatnego Niestrzeżonego nie stanowi, jak to wzywający twierdzi, haraczu, ponieważ wprowadzona została na podstawie art. 13 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, zaś "wprowadzenie Regulaminem zasad odpłatności za parkowanie w żaden sposób nie ogranicza prawa własności ani nie limituje nieograniczonego do niej dostępu". H.J. dnia [...] września 200lr. skierował skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc: 1. o stwierdzenie, iż Regulamin funkcjonowania Systemu Parkowania Płatnego jest nieważny ponieważ rażąco narusza przepisy obowiązującego prawa, a szczególnie art. 2, 7, 30, 31 ust. 1 i 3, 32 ust.1 i art.217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2. o stwierdzenie, że uchwała Rady Gminy W.- [...] wprowadzająca ten Regulamin jest w części dotyczącej wprowadzenia go w życie nieważna z naruszenia przepisów wskazanych wcześniej w pkt 1. skargi przepisów oraz 3. o zasądzenie od organu pozwanego na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił umorzyć postępowanie. Wadliwość podstawy prawnej zakwestionowanej przez skarżącego uchwały tj. §3 ust.1 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów, stwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 grudnia 2002r. Powołany przepis rozporządzenia naruszał art. 217 Konstytucji przez to, że regulował materię zastrzeżoną ustawom, a ponad to dokonywał niedopuszczalnej , w świetle art. 92 ust. 2 Konstytucji subdelegacji. Jak to już wcześniej podnosił Trybunał, delegacje do wydawania rozporządzeń muszą być stwierdzane w sposób wyraźny, szczegółowy i nie pozostawiający wątpliwości, zaś nieprecyzyjność upoważnienia musi być interpretowana jako nieudzielenie w danym zakresie kompetencji normodawczej. A zatem uchwała Rady Gminy W. - [...] Nr [...]. oparta więc była na wadliwej podstawie prawnej. Z uwagi na fakt, iż zaskarżona uchwała była przedmiotem postępowania ze skargi innego uprawnionego, a wyrokiem z dnia 25 czerwca 2003r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził jej nieważność, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), umorzył postępowanie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło