II SA 3857/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Andrzej Siwek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2001 r. nr. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego S. K. kwotę 700 (siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Decyzją z dnia [...] kwietnia 1999r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz S. K. prawa ochronnego na wzór użytkowy [...] "Fotel rozkładany". W piśmie z dnia [...] września 2000r. J. R. i M. R. s.c. "R." złożyli wniosek do Urzędu Patentowego RP w postępowaniu spornym przeciwko S. K. o unieważnienie prawa ochronnego na w/w wzór użytkowy i zasądzenie od S. K. na ich rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. We wniosku podniesiono, że rozwiązanie będące przedmiotem w/w wzoru nie spełnia cechy nowości w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 19 października 1972r. o wynalazczości, bo rozwiązanie o cechach wzoru było wystawione na wystawie publicznej o nazwie "[...]" w [...] w dniu [...] listopada 1994r. i cecha główna zastrzeżenia ochronnego w części przedznamiennej jest znana z opisu patentowego nr [...]. W uzasadnieniu interesu prawnego w żądaniu unieważnienia w/w prawa ochronnego wnioskodawcy podali, że zostali pozwani przez S. K. i złożyli kserokopię wyroku Sądu Okręgowego w [...].,[...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] września 2000r. mocą którego Sąd zakazał im wprowadzania do obrotu foteli "[...]" wykonanych według wzoru użytkowego "Fotel rozkładany" chronionego prawem ochronnym S. K. nr [...] i nakazał im opublikowanie na ich koszt w miesięczniku o wskazanej nazwie oświadczenia wyrażającego ubolewanie z powodu naruszenia w/w prawa ochronnego. W odpowiedzi na wniosek S. K. wniósł o jego oddalenie twierdząc, że brak jest podstaw merytorycznych do unieważnienia w/w prawa ochronnego, gdyż spełnione zostały wszystkie wymogi z art. 77 w/cyt. ustawy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2001r. Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy nr [...] pt. "Fotel rozkładany". Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano art. 114 ust. 1, art. 77, art. 11 w zw. z art. 82 ustawy z dnia 19 stycznia 1972r. o wynalazczości. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż kolegium orzekające oparło swoje orzeczenie na zgłoszeniu wzoru użytkowego S. K. za nr [...]pt. "Fotel rozkładany", które zostało opublikowane w Biuletynie Urzędu Patentowego nr [...] i w świetle tego wzoru użytkowego sporny wzór użytkowy nie stanowił nowego rozwiązania technicznego w dacie jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego, tj. w dniu [...] listopada 1995r., bo cechy zastrzegane w spornym wzorze są ujawnione w zgłoszeniu [...]. S. K. złożył odwołanie – skargę na tę decyzję do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP i wniósł o uchylenie decyzji unieważniającej w/w prawo ochronne. Zdaniem skarżącego nowość rozwiązania konstrukcyjnego wzoru użytkowego nr [...], o której mowa w art. 77 w rozumieniu art. 11 w zw. z art. 82 powołanej ustawy nie szkodzi rozwiązaniu wg powołanego w zaskarżonej decyzji wzoru użytkowego nr [...] (zgłoszenia [...]) bowiem z porównania obu rozwiązań technicznych wynika, iż w opisie wzoru użytkowego nr [...] nie występują cechy techniczne rozwiązania fotela rozkładanego stanowiącego istotę rozwiązania fotele rozkładanego przedstawionego w zastrzeżeniu ochronnym wzoru użytkowego nr [...]. Urząd Patentowy, co skarżący zarzucił w skardze, nie wyszczególnił, które elementy rozwiązania technicznego fotela rozkładanego lub ich zestawienie, ujęte w zastrzeżeniu ochronnym wzoru użytkowego nr [...] nie są nowe w świetle zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] i tym samym wniosku w sposób prawidłowy nie rozpoznał. Na podstawie art. 318 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej Urząd Patentowy RP przekazał skargę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wnosząc o jej oddalenie z uwagi na to, że skarżący nie podnosi takich okoliczności, które wskazywałyby na naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271) i art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym jak i procesowym), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Badając sprawę w takim zakresie Sąd uznał, iż skarga jest uzasadniona, bo zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Sąd, jak z powołanego wyżej przepisu wynika, został wyposażony w funkcje kontrolne i w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Możliwość dokonania takiej oceny warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 k.p.a. Stosownie do cyt. przepisu decyzja winna zawierać w szczególności powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie i uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie jest zatem źródłem informacji co do sposobu rozumowania organu i przyjętych przez niego założeń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i jako takie winno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a tym samym ustalenie i wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Taki tylko sposób wskazania motywów rozstrzygnięcia umożliwia Sądowi kontrolę prawidłowości przeprowadzonego postępowania i jego wyniku w postaci decyzji. Należy przy tym podnieść, iż uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część decyzji. Zatem ocenie sądu nie podlega jedynie jej osnowa, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem (por. wyrok NSA z 15 listopada 2001r. sygn. I SA/Gd 668/98, wyrok NSA z 12 maja 2000r. sygn. akt I SA Kr 856/98). Tym samym więc uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje wadliwością uzasadniającą uchylenie decyzji z tego powodu, że nie poddaje się kontroli i ocena jej legalności nie jest możliwa (por. wyrok NSA z 28 października 1998r. sygn. akt I SA/Gd 1651/96, wyrok NSA z 14 grudnia 1998r. sygn. akt II SA 1756/99). Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Stosownie do art. 68 ustawy z dnia 19 października 1972r. o wynalazczości w zw. z art. 82 tej ustawy prawo ochronne na wzór użytkowy może być unieważnione na wniosek osoby mającej w tym interes prawny, jeżeli nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania ochrony. Skoro zatem Urząd Patentowy mocą zaskarżonej decyzji unieważnił w/w prawo ochronne to aczkolwiek cyt. przepisu w podstawie prawnej decyzji nie powołał, to winien wskazać motywy, dla których uznał, iż w świetle tego przepisu przesłanki do unieważnienia zostały spełnione. Jednakże uzasadnienie decyzji nie zawiera wskazanych wyżej elementów warunkujących możliwość rozpoznania tych motywów. Uzasadnienie, pomijając część opisową obejmującą przedstawienie stanowiska wnioskodawcy i uczestnika postępowania, sprowadza się do stwierdzenia, że kolegium oparło orzeczenie na zgłoszeniu wzoru użytkowego nr [...] uznając, że cechy zastrzegane w spornym wzorze użytkowym są ujawnione w w/w zgłoszeniu wobec czego nie stanowił on nowego rozwiązania w dacie jego zgłoszenia, zgodnie z art. 77 art. 11 w zw. z art. 82 powołanej ustawy. Takie stwierdzenie bez przytoczenia toku rozumowania organu, które do niego doprowadziło, i co trafnie zarzuca skarżący, bez odniesienia się do cech zastrzeganych w/w wzorach oraz rzeczowego ich porównania (skoro uznano, iż cechy zastrzegane w przedmiotowym wzorze są ujawnione we wcześniejszym zgłoszeniu [...]) stanowi o naruszeniu przez Urząd Patentowy art. 107 § 3 k.p.a. i uniemożliwia dokonanie oceny, czy zarzut braku nowości jest uzasadniony, wykluczając w konsekwencji możliwość dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji, a nadto wskazuje na to, iż Urząd Patentowy rozpoznał sprawę z pominięciem zasady wyrażonej w art. 7 k.p.a. i naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a. Naruszenie powołanych przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a taki stan rzeczy skutkuje w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. wadliwością zaskarżonej decyzji i jej uchyleniem. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt I sentencji, zaś w pkt II sentencji na zasadzie art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. i przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.)