II SA 4188/02

WyrokWSA w Warszawie2004-04-29

Skład orzekający: Halina Emilia Święcicka, Andrzej Czarnecki, Dorota Wdowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia może zostać wydana na podstawie uchylonego rozporządzenia?
Ratio decidendi
Decyzje administracyjne dotyczące nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, wydane po dacie uchylenia rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych, zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego. Rozporządzenie to, będące aktem wykonawczym do ustawy o drogach publicznych, straciło moc obowiązującą po wejściu w życie ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej, z zachowaniem vacatio legis do dnia 30 czerwca 2000 r. Ponadto, przepisy tego rozporządzenia zostały uznane za niezgodne z Konstytucją i ustawą o drogach publicznych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Dróg Miejskich w W. o nałożeniu kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Organ I instancji nałożył karę w wysokości 3.354 zł, powołując się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych. SKO utrzymało decyzję w mocy, uznając zarzut niewłaściwego organu za nietrafny. Skarżący kwestionował właściwość organu wydającego decyzję I instancji.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Dróg Miejskich w W., orzekając jednocześnie o niewykonywaniu ich do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. A. kwotę 749 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Asesor WSA Andrzej Czarnecki WSA Dorota Wdowiak Protokolant Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. orzekając jednocześnie o niewykonywaniu ich do czasu uprawomocnienia się wyroku 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. A. kwotę zł. 749,- (siedemset czterdzieści dziewięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zarząd Dróg Miejskich w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. na podstawie § 9 ust. 1 tabela Lp. 4 i ust. 2, 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 40, poz. 230) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lutego 1993 r. w na 155, poz. 772) obciążył J. A. karą pieniężną w wysokości 3.354,- zł. za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Decyzja została wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uprzednio wydanej decyzji z dnia [...] lutego 2000 r. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 19 listopada 1999 r. podczas kontroli pojazdu stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych parametrów pojazdu potwierdzone protokołem z zatrzymania i kontroli. Pojazd – zespół składający się z ciągnika marki [...] z naczepą należał według dowodu rejestracyjnego do S. S.. Właściciel wyjaśnił, iż zgodnie z umową Kupna-sprzedaży zawartej w dniu 2 listopada 1999 r. pojazd należy do kupującego, jakim jest J. A.. W wyniku kontroli stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych nacisków na osie. Na podstawie obowiązującej tabeli opłat obliczono opłatę za przekroczenia (3.000 zł.), którą to kwotę zrewaloryzowano na podstawie § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych oraz na podstawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług ogłoszonego w Monitorze Polskim Nr 4 z dnia 27 stycznia 1999 r. przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2002 r. SKO w uzasadnieniu decyzji wskazało, że opłatę za przejazd pojazdem nienormatywnym wyliczono prawidłowo a podnoszony w odwołaniu zarzut, że decyzję wydał organ niewłaściwy jest nietrafny. Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) w granicach miasta W. zarządcą dróg publicznych jest zarząd miasta W.. J. A. zaskarżył ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji organu I instancji. Powtórzył podnoszony wcześniej zarzut odnośnie niewłaściwego organu podejmującego decyzję w I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowi inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż z innych powodów niż podnosił skarżący. . Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) oraz § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych (Dz. U. Nr 40, poz. 230). Nałożenie kary pieniężnej nastąpiło na podstawie tabeli zawartej w § 9 ust. 1 tego rozporządzenia. W dacie wydania zaskarżonej decyzji jak również decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] stycznia 2002 r. podjętej przez Zarząd Miasta W. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych nie stanowiło aktu obowiązującego prawa. Rozporządzenie to zostało uchylone przepisem art. 74 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U. Nr 12, poz. 136). Zgodnie z nim, przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia 30 czerwca 2000 r. Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych była jedną z ustaw nowelizowanych wyżej wskazaną ustawą, z kolei rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych było aktem wykonawczym do ustawy o drogach publicznych. Zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie obie decyzje administracyjne zostały wydane na podstawie § 9 ust. 1,2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych. Należy również zauważyć, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 marca 1998 r. w sprawie opłat drogowych zostały uznane za niezgodne z Konstytucją (art. 2 i art. 92) oraz uznane, że nie są zgodne z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych przez to, że naruszały zakres ustawowego upoważnienia oraz stanowiły przepis o charakterze represyjnym. (wyrok Sądu Najwyższego z 8 września 2000 r. III RN 9/00 –OSNP 2001/10/330). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 wyżej powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło