II SA/Wa 1/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Gminy C. na postanowienie Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie opinii o zamiarze likwidacji szkoły oddala skargę Minister Edukacji i Nauki postanowieniem z [...] stycznia 2021 r. [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej Kpa.) oraz art. 89 ust. 3 i 4 pkt 1 i ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 910), po rozpatrzeniu zażalenia Gminy C. (dalej: Gmina, skarżąca) na postanowienie [...] Kuratora Oświaty (Kurator) z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] negatywnie opiniujące zamiar przekształcenia Szkoły Podstawowej w P. z siedzibą w P. (Szkoła) z dniem [...] września 2021 r., utrzymał w mocy ww. postanowienie Kuratora. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Rada Miejska w C. uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. wyraziła zamiar przekształcenia, z dniem [...] września 2021 r., Szkoły Podstawowej w P. z siedzibą w P. o strukturze organizacyjnej obejmującej klasy l-VIII i oddział przedszkolny w Filię Szkoły Podstawowej w C. o strukturze organizacyjnej obejmującej klasy I-III i oddział przedszkolny (filia w P.). W uchwale wskazano, że obwód przekształcanej Szkoły zostanie włączony do obwodu Szkoły Podstawowej w C. (szkoła w C.). Pismem z [...] lipca 2020 r. (znak: [...]) Sekretarz Miasta i Gminy C., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy C., wystąpił do Kuratora z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie zamiaru wyrażonego w ww. uchwale z dnia [...] maja 2020 r. We wniosku podano, że główną intencją, jaką Burmistrz kierował się podejmując decyzję o przedłożeniu Radzie Miejskiej projektu wspomnianej uchwały jest wizja stworzenia w Gminie szkół na miarę XXI wieku (szkół nowoczesnych, doposażonych, posiadających dobre warunki lokalowe, a przede wszystkim zapewniających dzieciom równe warunki do rozwoju i nauki). Z treści przedmiotowego wniosku wynika, że główną przesłanką planowanego przekształcenia są niekorzystne prognozy demograficzne dla obwodu szkoły w P., umiarkowane zainteresowanie rodziców edukacją dzieci w szkole obwodowej (do szkoły uczęszcza ok. 75% uprawnionych uczniów) oraz trudne warunki lokalowe szkoły. W ocenie Gminy szkoła w P. nie posiada odpowiedniej bazy do pełnej realizacji podstawy programowej (także zewnętrznej infrastruktury sportowej) i warunków do organizacji dożywiania uczniów, ponadto obiekt szkolny wymaga przeprowadzenia gruntownych prac remontowo-modernizacyjnych. Zdaniem Gminy istotną przesłanką planowanych zmian jest również konieczność racjonalizacji wydatków Gminy ponoszonych na oświatę (udział środków własnych Gminy w wydatkach ponoszonych na oświatę w 2019 r. stanowił 50,51%). Ponadto Gmina podała, że gdyby doszło do planowanego przekształcenia, uczniowie klas IV-VIII ze szkoły w P. będą mogli korzystać z bazy lokalowo-dydaktycznej szkoły w C., która jest najlepiej doposażoną szkołą w całej gminie. Zadeklarowała, że uczniom przekształcanej szkoły zostanie zapewniony bezpłatny transport do szkoły w C. Planowane przekształcenie, zdaniem Gminy, wyeliminuje również trudności z pozyskiwaniem kadry pedagogicznej do szkoły w P. i dość częstą rotację nauczycieli, dla których szkoła w P. nie jest podstawowym miejscem zatrudnienia. Kurator postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2020 r. stwierdził brak zasadności przekształcenia szkoły w P. Argumentując swoje stanowisko podniósł, że wskazana przesłanka wizji stworzenia szkół na miarę XXI wieku niesie ze sobą niebezpieczeństwo powstania planów kolejnych likwidacji szkół funkcjonujących poza C., bowiem rzeczywiście szkoła w C. jest najlepiej wyposażoną i doinwestowaną jednostką oświatową na terenie gminy. Nie ujmując niczego bazie lokalowo-dydaktycznej szkoły w C. Kurator wskazał, że nie znajduje argumentów, aby uznać wyposażanie szkoły w P. za uniemożliwiające prawidłową i rzetelną realizację podstawy programowej w klasach l-VIII. Odnosząc się do czynnika ekonomicznego podkreślił, że pokrywanie wydatków oświatowych częściowo z subwencji i dotacji a częściowo ze środków własnych gminy (jako zadania własnego gminy) jest jak najbardziej prawidłowe. Jednocześnie zwrócił uwagę, że już w 2019 r. Gmina poczyniła znaczące oszczędności w zakresie oświaty, kiedy to pomimo stosownego zobowiązania, odstąpiła od utworzenia drugiej samodzielnej szkoły podstawowej. Istotnym dla Kuratora okazał się również fakt, że zamiar przekształcenia szkoły w P. spotkał się ze sprzeciwem społeczności szkolnej, która, jak podaje Kurator, poprzez swoje działania integruje społeczność lokalną. Odnosząc się do kwestii demografii i preferencji rodziców uczniów zamieszkałych w obwodzie szkoły w P.co do wyboru szkoły, Kurator podniósł, że przedstawione przez Gminę prognozy nie wskazują na radykalny odpływ uczniów, który świadczyłby o niechęci rodziców do zapisywania dzieci do szkoły w P.. Dodatkowo Kurator wskazał, że niewykazanie przez Gminę w prognozie demograficznej dla szkoły w P.uczniów w klasach I-III od roku szkolnego 2027/2028, sugeruje zamiar całkowitej likwidacji tej szkoły. Gmina złożyła zażalenie na ww. postanowienie Kuratora, wnosząc o jego uchylenie w całości i wydanie pozytywnej opinii, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniu Kuratora zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa materialnego, a mianowicie: - art. 89 ust. 5 ustawy - Prawo oświatowe poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; - art. 51 ustawy - Prawo oświatowe poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na ogólnikowym i lakonicznym przyjęciu, iż połączenie szkół negatywne wpłynie na realizację procesu dydaktycznego i pedagogicznego; - art. 10 oraz art. 11 ustawy - Prawo oświatowe w związku z przepisem art. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 17 ze zm.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że ekonomiczne przesłanki nie powinny być brane pod uwagę, co nie leży w kompetencji Kuratora, gdyż zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, zapewnienie środków finansowych oraz organizację pracy placówki należy do zadania gminy, nie zaś do Kuratora; - art. 51 ustawy - Prawo oświatowe poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu negatywnej reakcji części rodziców w sytuacji, w której przepisy prawa nie wskazują możliwości wydawania opinii na tejże podstawie, a także nie mają związku z zadaniami kuratora oświaty. Ponadto zarzuciła brak zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w sprawie oraz ustosunkowania się do tego materiału. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia Minister stwierdził, że zaproponowane przekształcenie Szkoły jest niezgodne z przepisami prawa. Uznał, że zamierzone przekształcenie samodzielnej szkoły w szkołę filialną podporządkowaną organizacyjnie szkole w C., zgodnie z art. 89 ustawy - Prawo oświatowe, należy przeprowadzić poprzez likwidację Szkoły Podstawowej w P. oraz przekształcenie Szkoły Podstawowej w C. poprzez utworzenie podporządkowanej jej organizacyjnie szkoły filialnej w P. o strukturze klas I-III i oddział przedszkolny. Minister zwrócił uwagę, że w uchwale nr [...] Rada Miejska w C. jako termin zamiaru przekształcenia Szkoły podała dzień [...] września 2021 r. Wskazany termin jest innym niż ten wynikający z przepisu art. 89 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 9 ustawy - Prawo oświatowe. Zgodnie z przywołanymi przepisami, szkoła może być przekształcona z końcem roku szkolnego. Jak stanowi art. 94 ww. ustawy, rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach oświatowych rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy z dniem 31 sierpnia następnego roku. Tak określone terminy, w tym termin przekształcenia szkoły, są obligatoryjne, ponieważ określone zostały przepisem prawa powszechnie obowiązującego. Zatem ani organ prowadzący, ani organ sprawujący nadzór pedagogiczny, nie może wyznaczyć innej daty przekształcenia szkoły. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 861/14, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt I OSK 205/13). Oznacza to, że ww. uchwała narusza prawo poprzez określenie innego niż obowiązujący ustawowy termin przekształcenia wymienionej szkoły. Jak stwierdził Minister, pomimo faktu, że ze względów formalnych uzasadniona jest negatywna opinia zaplanowanego przez Gminę przekształcenia, poddać należy ocenie także inne, merytoryczne aspekty proponowanego przez Gminę rozwiązania, którego intencją jest likwidacja Szkoły i przekształcenie szkoły w C.. Odnosząc się do kwestii oceny obecnych warunków nauki, wychowania i opieki uczniów Szkoły oraz warunków nauki tych uczniów po planowanych zmianach, Minister, na podstawie protokołu oględzin budynku Szkoły przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2020 r. stwierdził między innymi, że Szkoła ta mieści się w trzech odrębnych budynkach na terenie jednej posesji, w których w roku szkolnym 2019/2020 funkcjonował punkt przedszkolny i ośmioklasowa szkoła podstawowa z oddziałem przedszkolnym. I tak, budynek nr 1 wybudowano w 1902 r. (posiada dwie kondygnacje nadziemne, podpiwniczenie i poddasze, które nie jest użytkowane przez szkołę). Odbywają się w nim zajęcia dla klas V-VIII. W budynku znajduje się: niepełnowymiarowa sala gimnastyczna z magazynikiem na sprzęt sportowy (odnowiona w 2020 r.), 4 sale dydaktyczne (na parterze 2 sale: w pierwszej 15 stolików jednoosobowych, w drugiej 11 stolików, na piętrze sala z 7 stolikami jednoosobowymi i pracownia komputerowa z 15 stanowiskami komputerowymi dla uczniów i serwerownią), pokój pedagoga i logopedy, 2 toalety, szafki na odzież wierzchnią dla uczniów na parterze i piętrze budynku, pomieszczenia administracyjne i gospodarcze. Jak wynika z protokołu nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. z przeglądu technicznego obiektu (1 rok), o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333), stan techniczny obiektu jest zadawalający. Elementy budynku nie wykazują większego zużycia. Występują nieznaczne uszkodzenia, szczególnie mechaniczne oraz uszkodzenia wynikające z użytkowania. Należy uzupełnić drobne ubytki tynku na elewacji i przemalować w kolorze elewacji, wymienić drzwi i okno do magazynku oraz uzupełnić obróbki blacharskie na ogniomurach. Budynek nr 2 wybudowano w 1913 r. (posiada jedną kondygnacją nadziemną, podpiwniczenie i poddasze, które nie jest użytkowane przez szkołę). Budynek przeznaczono na potrzeby punktu przedszkolnego i oddziału przedszkolnego. W budynku tym znajdują się: sala zajęć punktu przedszkolnego (wyposażona w 3 stoliki i krzesełka dla 18 dzieci dostosowane do ich wieku i wzrostu, umywalkę, wydzielone miejsce do zabawy i odpoczynku - dywan usunięto ze względu na zagrożenie epidemiologiczne), sala zajęć dla oddziału przedszkolnego (wyposażona w 4 stoliki i 24 siedziska dla dzieci dostosowane do ich wieku i wzrostu, wydzielone miejsce do zabawy i odpoczynku - dywan usunięto ze względu na zagrożenie epidemiologiczne), magazynek (do przechowywania zabawek, pomocy dydaktycznych, materiałów i sprzętu do realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego), szatnia z wyodrębnionym wejściem dla rodziców, toaleta dla dzieci i personelu. Jak wynika z protokołu nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. z przeglądu technicznego obiektu (1 rok), o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stan techniczny obiektu jest zadawalający. Elementy budynku nie wykazują większego zużycia. Należy wyprostować obróbki blacharskie na dachu szczytu od strony C. Z kolei budynek nr 3 wybudowano w 1913 r. (posiada dwie kondygnacje nadziemne, podpiwniczenie i poddasze). Odbywają się w nim zajęcia dla klas l-IV szkoły podstawowej. Na potrzeby szkoły przeznaczono 4 sale dydaktyczne (na parterze: sala z 16 stolikami jednoosobowymi dla uczniów i 2 stolikami obiadowymi na 12 miejsc, która w porze obiadowej pełni funkcję stołówki, sala z 10 stolikami jednoosobowymi dla uczniów, na piętrze: sala z 4 stolikami jednoosobowymi i sala z 8 stolikami), biblioteka szkolna, toalety, szatnia, pomieszczenie biblioteki publicznej, na korytarzu na parterze szafki metalowe na odzież wierzchnią dla uczniów, pomieszczenia administracyjne i gospodarcze. Jak wynika z protokołu nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. z przeglądu technicznego obiektu (1 rok), o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stan techniczny obiektu jest średni. Elementy budynku utrzymane są zadawalająco. Celowy jest remont bieżący polegający na drobnych naprawach, uzupełnieniach i konserwacji. Elewacja budynku i opaska budynku wymagają remontu. Należy wymienić też drzwi wejściowe do budynku - szt. 2 oraz okienka piwniczne drewniane. Jak wyjaśnił Minister, z protokołu kontroli Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w P. z dnia [...] grudnia 2019 r. (nr [...]) wynika, że stan sanitarno-techniczny kontrolowanej szkoły i otoczenia budynków jest bez zastrzeżeń – nie stwierdzono nieprawidłowości i nie wydano zaleceń. Dalej Minister wskazał, że teren wokół budynków szkolnych wykorzystywany jest jako teren rekreacyjny dla dzieci. Wydzielono miejsce na boisko szkolne (płaska, trawiasta nawierzchnia z 2 bramkami do piłki nożnej), plac zabaw (trawiasta nawierzchnia z 3 skoczkami, 2 podwójnymi huśtawkami, drabinką i urządzeniem wielofunkcyjnym ze zjeżdżalnią - pod urządzeniami w strefach bezpieczeństwa rozmieszczono maty gumowe) oraz ścieżkę zmysłów. Jak wynika z protokołu nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. z przeglądu technicznego obiektu (1 rok), o którym mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nie stwierdzono uszkodzeń urządzeń zabawowych na placu zabaw, wskazano na brak 2 tabliczek znamionowych i nieprawidłową nawierzchnię pod jedną z huśtawek. W protokole oględzin z dnia [...] sierpnia 2020 r. odnotowano, że przy drzwiach wejściowych do budynku nr 2 rośnie rozłożysty dąb, z którego czasem opadają gałęzie mogące zagrozić bezpieczeństwu osób przechodzących w pobliżu (ze względu na wiek drzewo nie może zostać ścięte - nie wydano pozwolenia na jego usunięcie pomimo kilkukrotnych próśb pisemnych). Teren szkoły jest ogrodzony siatką, ogrodzenie na tyłach budynków wymaga remontu. Teren w części przeznaczony dla dzieci jest uporządkowany. Minister wskazał, że brak pełnowymiarowej sali gimnastycznej rekompensowany jest poprzez realizowanie zajęć wychowania fizycznego w małej salce gimnastycznej lub na boisku trawistym na świeżym powietrzu. Podkreślił, że program nauczania do danych zajęć edukacyjnych, w tym przypadku wychowania fizycznego, opracowuje nauczyciel prowadzący te zajęcia, a dyrektor szkoły dopuszcza go do użytku w danej szkole. Program nauczania powinien uwzględniać wszystkie treści określone w podstawie programowej oraz powinien być dostosowany do potrzeb i możliwości uczniów, dla których został opracowany. Minister wyjaśnił, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej (...), wychowanie fizyczne powinno być prowadzone w sali sportowej, w specjalnie przygotowanym pomieszczeniu zastępczym bądź na boisku szkolnym. Wskazano, że szczególnie istotne są zajęcia ruchowe na zewnątrz budynku szkolnego, w środowisku naturalnym, również w okresie jesienno-zimowym. Szkoła w miarę możliwości powinna zapewnić urządzenia i sprzęt sportowy niezbędny do zdobycia przez uczniów umiejętności i wiadomości oraz kompetencji społecznych określonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej. Zgodnie z przepisami przywołanego rozporządzenia, zajęcia wychowania fizycznego mogą być realizowane w obiektach sportowych znajdujących się w otoczeniu szkoły (np. korzystanie z hal sportowych). Zatem brak pełnowymiarowej sali gimnastycznej, co do zasady, nie oznacza braku możliwości realizacji ww. podstawy programowej wychowania fizycznego. Minister zwrócił uwagę, że prowadzenie stołówki szkolnej nie jest obligatoryjne a decydujący głos w tej sprawie należy do organu prowadzącego szkołę. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 106 ustawy - Prawo oświatowe, w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę. Od 1 września 2022 r. wprowadzony zostanie obowiązek zapewnienia uczniom, przez szkoły realizujące kształcenie w zakresie szkoły podstawowej, możliwości spożycia jednego gorącego posiłku dziennie oraz od 1 września 2019 r. zapewnienia pomieszczeń umożliwiających bezpieczne i higieniczne spożycie posiłków w szkole. Do 31 sierpnia 2022 r. obowiązuje przepis przejściowy, zgodnie z którym w przypadku gdy szkoła nie ma możliwości zapewnienia pomieszczenia przeznaczonego wyłącznie do spożycia posiłków, w inny sposób umożliwia uczniom bezpieczne i higieniczne spożycie posiłków. W ocenie Ministra w świetle przytoczonych przepisów brak wydzielonego pomieszczenia, przeznaczonego tylko na stołówkę, nie stanowi wystarczającej podstawy do przekształcenia szkoły. Minister, odnosząc się do zarzutu Gminy o braku w Szkole odpowiedniej bazy dydaktycznej do pełnej realizacji podstawy programowej, zauważył, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe za działalność szkoły odpowiada jej organ prowadzący, a do zadań organu prowadzącego należy w szczególności: - zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki; - wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie; - wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo- profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych. W związku z powyższym, jak podał Minister, za wyposażenie i dostosowanie budynku Szkoły oraz jej otoczenia do wymogów wynikających z obowiązujących przepisów prawa odpowiada Gmina, która jest organem prowadzącym tę Szkołę. Zatem wskazane niedogodności, w tym potrzeba gruntownych remontów (modernizacji) oraz pilna wymiana instalacji elektrycznej, powinny być niwelowane, a niewywiązywanie się przez organ prowadzący z obowiązków określonych w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe nie może stanowić dla niego argumentu przemawiającego za przekształceniem Szkoły. Minister podzielił stanowisko Kuratora, że obie szkoły, zarówno Szkoła przeznaczona do przekształcenia, jak i szkoła w C., dysponują warunkami lokalowymi dostosowanymi do potrzeb danej szkoły. W ocenie Ministra baza lokalowa Szkoły zapewnia warunki do właściwej realizacji podstawy programowej, a Gmina powinna dołożyć należytej staranności wykonując niezbędne prace remontowe, zwłaszcza w kontekście pozostawienia w Szkole uczniów klas I-III oraz dzieci z oddziału przedszkolnego oraz zapewnienia im bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki. Zdaniem Ministra przy podejmowaniu decyzji o przekształceniu szkoły istotne znaczenia mają takie aspekty, jak bliskość szkoły od domu rodzinnego oraz możliwość indywidualizacji nauczania, wychowania i opieki. W związku z powyższym Minister uznał, że opisane warunki lokalowo- dydaktyczne nie stanowią przesłanki uzasadniającej planowaną reorganizację, zwłaszcza w zestawieniu z okolicznościami i ustaleniami przedstawionymi poniżej. Minister stwierdził, że zagwarantowanie dowozu do szkoły oraz bezpieczeństwa w czasie jego trwania jest bardzo ważne, podobnie jak czas dowozu i czas przebywania poza domem w oczekiwaniu na transport ze szkoły do domu, zwłaszcza w czasie obecnie trwającej pandemii. Uznał, że Kurator choć zbadał kwestię organizacji dowożenia uczniów, a swoje ustalenia zawarł w protokołach oględzin, to nie odniósł się do tego aspektu w zaskarżonym postanowieniu. Jak wskazał Minister, z treści wniosku z [...] lipca 2020 r. wynika, że Gmina zapewni uczniom przekształcanej szkoły bezpłatny transport. Minister wyjaśnił, że jak wynika z analizy dokonanej przy użyciu mapy Google, odległość drogowa pomiędzy Szkołą a szkołą w C.wynosi odpowiednio: do siedziby szkoły przy ul. [...]16 - 9,6 km, do innej lokalizacji zajęć przy ul. [...] 1 - 9,1 km. Jak podał Minister, przeniesienie uczniów klas IV-VIII ze Szkoły do szkoły w C. spowoduje wydłużenie drogi do szkoły dla wszystkich tych uczniów. Zmiana ta będzie szczególnie niekorzystna dla dzieci z P., które z uwagi na bliskość szkoły od miejsca zamieszkania dotychczas nie musiały korzystać z transportu organizowanego przez Gminę. Zdaniem Ministra pomimo deklaracji organu prowadzącego o zorganizowaniu dowozu uczniów klas IV-VIII ze Szkoły do szkoły w C., droga tych dzieci do szkoły ulegnie wydłużeniu i to nie tylko z powodu odległości dzielącej P. od C., ale także z powodu konieczności pokonywania przez uczniów drogi pomiędzy domem a punktem, z którego będzie odjeżdżał autobus szkolny. Oznacza to, że wydłużeniu ulegnie również czas pobytu poza domem. Minister stanął na stanowisku, że wydłużenie drogi do szkoły, czasu dojazdu i powrotu ze szkoły oznacza pogorszenie warunków nauki w stosunku do obecnych. Jest to zmiana szczególnie niekorzystna z uwagi na fakt, że niektórzy uczniowie przekształcanej szkoły dotychczas nie korzystali z dowozu, gdyż szkoła była blisko ich miejsca zamieszkania i bezpośrednio po zajęciach edukacyjnych dzieci wracały do domów, bez konieczności oczekiwania na środek transportu. Odnosząc się do aspektu demograficznego wskazanego jako główna przesłanka przekształcenia Szkoły, Minister zauważył, że z danych z bazy Systemu Informacji Oświatowej wynika, że w roku szkolnym 2019/2020 do klas l-VIII przekształcanej szkoły uczęszczało 75 uczniów: klasa I - 14 uczniów, klasa II - 8 uczniów, klasa III - 12 uczniów, klasa IV - 3 uczniów, klasa V - 14 uczniów, klasa VI - 9 uczniów, klasa VII - 8 uczniów, klasa VIII - 7 uczniów. Uzasadniając zamiar przekształcenia Szkoły, Gmina podała prognozowaną liczbę uczniów w Szkole do roku szkolnego 2027/2028. Z danych tych wynika, że w roku szkolnym 2020/2021 do Szkoły uczęszczać miało 82 uczniów, natomiast w latach szkolnych 2021/2022 - 2024/2025 uczęszczać będzie: 2021/2022 - 85 uczniów, 2022/2023 - 81 uczniów, 2023/2024 - 65 uczniów, 2024/2025 - 75 uczniów. Przedstawione przez Gminę dane dotyczące lat 2025/2026 - 2027/2028 należy odrzucić, ponieważ są niepełne (strona podaje, że w roku szkolnym 2027/2028 do klasy I uczęszczać będą dzieci urodzone w 2020 r., do klasy II i III te, które mają dopiero rok lub 2 lata i trudno przewidzieć ile z nich zostanie zapisanych do szkoły w P.). Na podstawie przedstawionych danych należy stwierdzić, jak podał Minister, że w analizowanym okresie (do roku szkolnego 2024/2025) prognozowana liczba uczniów w klasach l-VIII szkoły w P. nie wskazuje wyraźnego trendu. Co prawda, w roku szkolnym 2023/2024 liczba ta będzie mniejsza niż w roku 2019/2020, lecz w pozostałych przyszłych latach szkolnych będzie równa lub większa niż w roku 2019/2020. Natomiast w odniesieniu do bieżącego roku szkolnego (77 uczniów według danych SIO), za wyjątkiem roku szkolnego 2023/2024, będzie utrzymywać się na porównywalnym poziomie. W ocenie Ministra utrzymanie pełnej struktury organizacyjnej Szkoły jest uzasadnione z uwagi na powyższe analizy demograficzne, z których wynika, że liczba uczniów uprawnionych do realizacji obowiązku szkolnego w obwodzie tej Szkoły w analizowanym okresie utrzyma się na podobnym poziomie. Minister stanął na stanowisku, że dzieciom tym należy zapewnić miejsce w szkole obwodowej. Wobec podnoszonego przez Gminę aspektu ekonomicznego przemawiającego za przekształceniem Szkoły, Minister dostrzegł argumenty dotyczące kosztów ponoszonych na utrzymanie Szkoły. Wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 15 ustawy - Prawo oświatowe zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych należy do zadań własnych gmin, a zatem zdaniem Ministra, argumenty natury ekonomicznej nie mogą stanowić zasadniczej przesłanki powzięcia zamiaru przekształcenia Szkoły. Zauważył, że głównym argumentem organizowania i utrzymania sieci szkół podstawowych na danym terenie gminy powinna być przede wszystkim korzyść dla społeczności mieszkańców wyrażająca się m.in. poprzez poprawę warunków nauki dzieci tych mieszkańców, a nie tak jak w tym przypadku obniżenie kosztów utrzymania tych szkół, poprzez obniżenie struktury organizacyjnej prowadzonej przez gminę małej, wiejskiej szkoły podstawowej. To, że koszty utrzymania jednego ucznia w różnych szkołach się różnią jest oczywiste. Uwarunkowane jest to przede wszystkim liczbą uczniów w oddziałach danej szkoły i stałymi kosztami utrzymania danego budynku. Zdaniem Ministra wyższe koszty wydatkowane na kształcenie jednego ucznia małej szkoły, przy uwzględnieniu innych aspektów omówionych wyżej, nie stanowią podstawowej przesłanki do jej przekształcenia. Minister zwrócił uwagę na fakt, że w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 18 grudnia 2020 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2021 (Dz.U. z 2020 r. poz. 2384), zostały zaplanowane dodatkowe środki na pomoc dla gmin w utrzymaniu małych szkół wiejskich. Jak wynika z metryczki subwencyjnej dla Gminy na rok 2020, na uczniów uczęszczających do szkoły w P.naliczana jest dodatkowa kwota w części subwencji oświatowej ogólnej związana z liczbą uczniów w tej szkole. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdził, że z budżetu państwa do takich gmin jak C. przekazywane są większe środki na funkcjonowanie małych szkół wiejskich. Reasumując, w ocenie Ministra, w kwestii ekonomii i wsparcia funkcjonowania małych szkół wiejskich, należy uznać, że zamiar przekształcenia Szkoły jest niezasadny. Odnosząc się do sformułowanych przez Gminę zarzutów naruszenia przez Kuratora przepisów prawa materialnego, Minister podkreślił, że kompetencje kuratora oświaty do wyrażania wiążącego stanowiska w przedmiocie likwidacji (przekształcenia) szkoły publicznej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego wynikają z jego ustrojowej roli, jako organu odpowiedzialnego za realizację polityki oświatowej państwa na obszarze danego województwa (art. 51 ust. 1 pkt. 5 ustawy - Prawo oświatowe) oraz jako organu nadzoru pedagogicznego, który w szczególności obejmuje swymi działaniami kwestię zapewnienia uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki (art. 55 w związku z art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy - Prawo oświatowe). Przy wydawaniu tej opinii kurator oświaty zobligowany jest więc do uwzględnienia nie tylko okoliczności wskazanych w art. 89 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, jak termin likwidacji (przekształcenia) szkoły, zapewnienie możliwości kontynuowania nauki, dokonanie stosownych zawiadomień o zamiarze likwidacji (przekształcenia) szkoły, czy też - stosownie do art. 39 ust. 3 ww. ustawy - zapewnienie dzieciom określonego transportu do szkoły, ale również te wszystkie aspekty związane z likwidacją (przekształceniem) szkoły, które odnoszą się do współtworzenia i realizacji regionalnej i lokalnej polityki oświatowej zgodnej w tym względzie z polityką państwa, jak i do zapewnienia uczniom właściwych warunków nauki, wychowania i opieki, co związane jest z realizacją zadań nadzoru pedagogicznego. Wydając przedmiotową opinię kurator oświaty musi odnosić się do przepisów prawa nakładających na organ prowadzący szkołę określone obowiązki, zaś ocena zwłaszcza w zakresie obejmującym aspekty związane z nadzorem pedagogicznym, nie sprowadza się tylko do wskazania konkretnych działań, o których mowa w art. 89 ust. 1 czy art. 39 ust. 3 ustawy - Prawo oświatowe, ale właśnie do oceny skutków likwidacji (przekształcenia) szkoły w kontekście zapewnienia uczniom odpowiednich warunków nauki, wychowania i opieki. W tym też przejawia się uznaniowość przedmiotowej opinii. W związku z tym, jeżeli nawet Gmina spełniałaby wszystkie wymogi określone w art. 89 i 39 ustawy Prawo oświatowe, to nie nakłada to na kuratora oświaty (czy Ministra), obowiązku wydania pozytywnej opinii, co do zamiaru likwidacji (przekształcenia) szkoły, bowiem kurator oświaty opiniuje przede wszystkim sam zamiar likwidacji (przekształcenia) szkoły i wszystkie jego aspekty, a nie tylko wymogi formalne wynikające wprost z ustawy. Zdaniem Ministra Kurator działając w ramach przysługującej mu swobodnej oceny dowodów miał uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że przekształcenie Szkoły nie jest zasadne z punktu widzenia dostępności do edukacji, zagwarantowania odpowiedniej jakości kształcenia oraz realizacji potrzeb społeczności lokalnej. W ocenie Ministra opinia Kuratora nie narusza przepisów prawa w ww. zakresie i mieści się w granicach administracyjnego uznania, zaś zarzuty Gminy w tej kwestii są niezasadne. Odnosząc się do podniesionej przez Kuratora w zaskarżanym postanowieniu kwestii sprzeciwu społeczności lokalnej, w tym rodziców uczniów Szkoły wobec planów Gminy, Minister wskazał, że z ustawy - Prawo oświatowe nie wynika obowiązek konsultowania z rodzicami zamiaru przekształcenia szkoły, do której uczęszczają ich dzieci (również konsultacji ze społecznością lokalną) i że gmina ma jedynie obowiązek powiadomienia rodziców tych dzieci o swoich planach. Po rozważeniu powyższych okoliczności Minister podtrzymał stanowisko Kuratora wyrażone w postanowieniu z 26 sierpnia 2020 r. i stwierdził, że zażalenie Gminy nie zasługuje na uwzględnienie. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie Ministra do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła Gmina. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie następujących przepisów prawa materialnego, a mianowicie: - art. 89 ust. 1 i art. 39 ustawy - Prawo oświatowe poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy przy wydawaniu postanowień odpowiednio Kurator i Minister związani są przesłankami wynikającymi z ww. przepisów i dopiero brak ich spełnienia umożliwia odpowiednio Kuratorowi i Ministrowi wydanie negatywnej opinii; - art. 51 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 3 ustawy - Prawo oświatowe poprzez przekroczenie uprawnień organu, co do kryteriów oceny wniosku organu prowadzącego w sprawie likwidacji/przekształcenia placówki oraz poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego polegającego na wydaniu rozstrzygnięcia w sposób dowolny, wbrew merytorycznym argumentom przedstawionym organowi w toku sprawy a także polegające na ogólnikowym i lakonicznym przyjęciu, iż połączenie szkół (w wyniku przekształcenia Szkoły w filię) negatywnie wpłynie na realizację procesu dydaktycznego i pedagogicznego; - art. 2, art. 16 ust. 2, art. 165 ust. 2 i art. 166 Konstytucji RP poprzez arbitralne, nieoparte na przepisach prawa materialnego, rozstrzygnięcie wniosku; - art. 10 oraz art. 11 ustawy - Prawo oświatowe w związku z przepisem art. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych oraz art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, poprzez arbitralne ingerowanie w proces dostosowywania sieci szkół do optymalnego kształtu dedykowanego ekonomicznymi możliwościami Gminy, co uniemożliwia prowadzenie racjonalnej polityki oświatowej a także optymalnej polityki finansowej Gminy, pozwalającej na realizację wszystkich zadań własnych Gminy a nie tych związanych wyłącznie z oświatą; zdaniem skarżącej zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, zapewnienie środków finansowych oraz organizacja pracy placówek należy do zadań gminy, nie zaś do Kuratora; - art. 51 oraz art. 89 ustawy - Prawo oświatowe poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu negatywnej reakcji części rodziców w sytuacji, w której przepisy prawa nie wskazują możliwości wydawania opinii na tejże podstawie, a także nie mają związku z zadaniami kuratora oświaty; 2) naruszenie następujących przepisów postępowania, a mianowicie: - art. 80 Kpa. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego, skutkującej wydaniem negatywnej opinii; - art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 w związku z art. 126 Kpa. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia i błędne ustalenie stanu faktycznego. Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Kuratora. W obszernym uzasadnieniu skargi rozwinięto argumentacją zawartą na rzecz postawionych w niej zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r. odrzucił skargę Gminy, z uwagi na nieusunięcie braku formalnego skargi w postaci nienadesłania numeru REGON strony skarżącej. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu, wskazując, że w dniu 6 maja 2021 r., za pośrednictwem platformy ePUAP, doręczyła Sądowi pismo procesowe wskazujące numer REGON, wywiązując się tym samym z obowiązku usunięcia braku formalnego skargi. Sąd postanowieniem z dnia 21 października 2021 r., korzystając z uprawnienia określonego przepisem art. 195 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił postanowienie objęte zażaleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, z uwagi na art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), gdyż przedmiotem skargi było postanowienie Ministra wydane w postępowaniu administracyjnym, o którym mowa w ww. przepisie. Sąd stwierdza ponadto, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. sprawowana jest przez Sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. postanowienie) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.). Sąd wyjaśnia również, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Ostatni z ww. przepisów nie miał jednak zastosowania w sprawie, gdyż organ administracyjny wydał w sprawie postanowienie, które zaskarżyła Skarżąca Gmina, a nie interpretację indywidualną, o której mowa w art. 57a P.p.s.a.. W sprawie niniejszej w pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia podstaw prawnych i zakresu ingerencji organu administracji rządowej – kuratora oświaty w decyzje organu stanowiącego gminy prowadzącego szkołę oraz zespół wychowania przedszkolnego, dotyczące likwidacji szkoły oraz związanego z nią zespołu wychowania przedszkolnego. W związku z tym wskazać należy, że zasadniczym elementem wyznaczającym pozycję ustrojową jednostek samorządu terytorialnego jest ich samodzielność, podlegająca ochronie sądowej (art. 163 i 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - Dz.U. z 2019 r., poz. 506), dalej: "u.s.g.". Gwarancją tej samodzielności jest również ograniczenie zakresu nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego do kryterium legalności (art. 171 Konstytucji RP i art. 85 u.s.g.). Gmina wykonuje więc zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1 u.s.g.). Do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 u.s.g.). Potwierdza to art. 11 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe, zgodnie z którym zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, jest zadaniem oświatowym gmin - w szkołach, przedszkolach oraz w innych formach wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe. Przepis art. 51 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe stanowi, że kurator oświaty, w imieniu wojewody, wykonuje zadania i kompetencje w zakresie oświaty określone w ustawie i przepisach odrębnych na obszarze województwa, a w szczególności: 1) sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi przedszkolami, innymi formami wychowania przedszkolnego, szkołami, placówkami oraz kolegiami pracowników służb społecznych, które znajdują się na obszarze danego województwa. Przedmiotem nadzoru kuratora jest głównie działalność szkół i placówek (art. 55 ustawy Prawo oświatowe), zaś jedynie w ograniczonym zakresie środki nadzoru mogą być kierowane do organu prowadzącego szkołę (art. 56 ust. 1 i ust. 6 ustawy Prawo oświatowe). Prawo oświatowe określa również granice tego nadzoru. W zakresie działalności dydaktyczno-wychowawczej i opiekuńczej organ sprawujący nadzór pedagogiczny, może ingerować w działalność szkoły lub placówki wyłącznie w zakresie i na zasadach określonych w ustawie (art. 58 ustawy Prawo oświatowe). Należy przyjąć, że formą nadzoru pedagogicznego kuratora oświaty nad działalnością szkoły (związanego z nią zespołu wychowania przedszkolnego) jest również wymaganie uzyskania pozytywnej opinii tego organu w sprawie likwidacji placówki, warunkującej dopuszczalność podjęcia decyzji o likwidacji (art. 89 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe). Zdaniem Sądu, kompetencje nadzorcze kuratora oświaty - podmiotu działającego w ramach jednostki organizacyjnej wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie (art. 4 pkt 17 ustawy Prawo oświatowe), działającego w imieniu wojewody (art. 51 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe) podlegają, poza ustawą Prawo oświatowe, regułom nadzoru sprawowanego nad działalnością jednostek samorządowych określonym w Konstytucji RP i - w odniesieniu do gmin - w ustawie o samorządzie gminnym. Pozytywna opinia kuratora oświaty działającego w imieniu wojewody w rzeczywistości decyduje o "ważności" uchwały rady gminy o likwidacji szkoły (związanego z nią zespołu wychowania przedszkolnego). Z tych względów należy ją kwalifikować jako środek nadzoru nad działalnością gminy przewidziany w art. 89 ust. 1 u.s.g.. Opinia przewidziana w art. 89 ustawy Prawo oświatowe jest więc opinią w ramach nadzoru sprawowanego przez administrację rządową nad działalnością gminy, którego podstawowe ramy określa ww. art. 171 Konstytucji RP. Nie ma żadnych prawnych przesłanek do dopatrywania się w ustawie Prawo oświatowe wyjątków od konstytucyjnego kryterium nadzoru i podstaw do wkraczania przez organy sprawujące nadzór pedagogiczny w działalność jednostek samorządowych prowadzących szkoły w ramach swoich zadań własnych, głębiej, niż pozwala na to Konstytucja i samorządowe ustawy ustrojowe. W szczególności usprawiedliwieniem takiej ingerencji nie mogą być wyłącznie przepisy typu zadaniowego, w szczególności art. 51 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo oświatowe mówiący o realizowaniu przez kuratora polityki oświatowej państwa. Prowadzi to, zdaniem Sądu do wniosku, że organ nadzoru pedagogicznego może odmówić organowi samorządowemu prowadzącemu szkołę (zespół wychowania przedszkolnego) wydania pozytywnej opinii w sprawie likwidacji tej placówki tylko wtedy, gdyby decyzja o likwidacji była sprzeczna z konkretnymi przepisami ustawy. Nie uzasadniają zatem takiej odmowy względy polityki państwa, w szczególności definiowanej przez organ nadzoru. Podstawę prawną postanowienia Kuratora z dnia [...] sierpnia 2020 r. stanowił przepis art. 89 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, zgodnie z którym szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 14-18, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, a w przypadku uczniów pełnoletnich - tych uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty (ust. 3). Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie wypełniła wymagania określonego w art. 89 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe. W dniu 14 maja 2020 r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zamiaru przekształcenia z dniem [...] września 2021 r. Szkoły Podstawowej w P. z siedzibą w P.. W treści uchwały wskazano, że obwód przekształcanej Szkoły zostanie włączony do obwodu szkoły w C. Rada Miejska w C. w podjętej uchwale nr [...] jako dzień przekształcenia Szkoły wskazała [...] września 2021 r. co jak słusznie zauważył Minister wskazany termin jest innym niż ten wynikający z przepisu art. 89 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 9 ustawy Prawo oświatowe. Zgodnie z przywołanymi przepisami, szkoła może być przekształcona z końcem roku szkolnego, albowiem art. 94 ustawy stanowi, że rok szkolny we wszystkich szkołach i placówkach oświatowych rozpoczyna się z dniem 1 września każdego roku, a kończy z dniem 31 sierpnia następnego roku. Reasumując przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej w C., będąca przedmiotem niniejszego postępowania, narusza prawo poprzez określenie innego niż obowiązujący ustawowy termin przekształcenia wymienionej szkoły. Podkreślenia wymaga, że zwracając się do Kuratora o wyrażenie opinii w przedmiocie przekształcenia z dniem [...] września 2021 r. Szkoły w Filię Szkoły Podstawowej w C. o strukturze organizacyjnej obejmującej klasy I-III i oddział przedszkolny, Gmina przedłożyła przedmiotową uchwałę, z której jasno wynikało, że przekształcenie ma nastąpić z dniem [...] września 2021 r., a więc w terminie innym niż przewidziany w art. 89 ust.1 ustawy Prawo oświatowe. Wobec powyższego należy przyjąć, że Gmina C. nie wypełniła obowiązku nałożonego na nią przez art. 89 ust.1 ustawy Prawo oświatowe w zakresie terminu przekształcenia Szkoły i dlatego Minister Edukacji i Nauki był uprawniony do utrzymania w mocy negatywnej opinii Kuratora w przedmiocie zamiaru przekształcenia Szkoły. Na zakończenie Sąd wskazuje, że jakiekolwiek próby nowelizacji przedmiotowej uchwały po wydaniu przez organy obu instancji negatywnej opinii o zamiarze przekształcenia Szkoły w zakresie terminu tego przekształcenia nie mają wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż Sąd ocenia zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji i Nauki na datę jego wydania. Z uwagi na powyższe ocena pozostałych zarzutów skargi jest co najmniej przedwczesna. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.