II SA/Wa 10/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.) Janusz Walawski Protokolant Asystent sędziego Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2011 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium naukowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów z dnia [...] czerwca 2010 r. 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Wnioskiem z dnia [...] października 2008 r. (data wpływu wniosku) P.T. zwrócił się do Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] w W. (dalej: [...] w W.) o przyznanie stypendium za wyniki w nauce na rok akademicki 2008/2009. Wydziałowa Komisja Stypendialna dla Doktorantów [...] w W., decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. odmówiła przyznania P.T. stypendium naukowego za rok akademicki 2008/2009, a Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] w W. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. także odmówiła przyznania stypendium. Decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w W. z dnia [...] lutego 2009 r. stała się przedmiotem skargi P.T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 22 października 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1009/09 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję z dnia [...] listopada 2008 r., jak również orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja Komisji Stypendialnej zostały wydane z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7, 15, 77 oraz 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – dalej: kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wydziałowa Komisja Stypendialna dla Doktorantów [...] w W., po ponownym rozpatrzeniu wniosku P.T., z uwzględnieniem wskazań WSA w Warszawie, zawartych w wyroku z dnia [...] października 2009 r., decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 175 ust. 1 i 3 w zw. z art. 199 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), § 4 Regulaminu pomocy materialnej dla doktorantów [...], odmówiła przyznania ww. stypendium naukowego za rok akademicki 2008/2009. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. P.T. wniósł do Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w W. odwołanie od przedmiotowej decyzji. Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] w W., po rozpatrzeniu odwołania, działając na podstawie art. 175 ust. 1 i 3 w zw. z art. 199 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), § 4 Regulaminu pomocy materialnej dla doktorantów[...], decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że wnioskodawca uzyskał 6 pkt na 23 wymagane do uzyskania stypendium oraz że Wydziałowa Komisja Stypendialna rozpatrywała osiągnięcia naukowe doktoranta uzyskane w roku akademickim 2003/2004, tj. w okresie kiedy był on na ostatnim roku studiów magisterskich na [...]. Wydziałowa Komisja Stypendialna nie przyznała ww. punktów za średnią ocen ze studiów I i II stopnia łącznie lub jednolitych studiów magisterskich. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. P.T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w W. z dnia [...] lipca 2010 r. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja jest próbą obejścia prawomocnego wyroku Sądu. Podniósł, iż Komisja nie wzięła pod uwagę oceny z postępowania kwalifikacyjnego, jak również, że decyzja wykazuje braki formalne, tzn. "brak w niej pouczenia odnośnie do drogi odwoławczej". W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Odwoławczej Komisji Stypendialnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sądy administracyjne kontrolują legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym Sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie naruszenia prawa. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 175 ust. 1 i 3 oraz art. 199 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.). Według pierwszego z powołanych przepisów, w uczelni posiadającej podstawowe jednostki organizacyjne świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 6-8, są przyznawane na wniosek studenta przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej, przy czym stypendium za wyniki w nauce może być także przyznane bez konieczności składania wniosku przez studenta (ust. 1). Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazują odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej (ust. 3). Do przyznawania świadczeń dla doktorantów, o których mowa w ust. 1 art. 199, stosuje się odpowiednio przepisy o pomocy materialnej dla studentów, z zastrzeżeniem ust. 4 (art. 199 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art. 177 ust. 4 cyt. ustawy, decyzje wydane przez komisje stypendialne i odwoławcze komisje stypendialne, o których mowa w art. 175 ust. 3 i art. 176 ust. 3, podpisują przewodniczący tych komisji lub działający z ich upoważnienia wiceprzewodniczący. W myśl art. 207 powołanej ustawy, do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że decyzja Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu stypendium naukowego za rok akademicki 2008/2009 została podpisana przez Wiceprzewodniczącego Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] w W. – R.P. Z nadesłanego do Sądu upoważnienia z dnia [...] listopada 2009 r. wynika, że R.P. – Wiceprzewodniczący Wydziałowej Komisji Stypendialnej [...] w W. został upoważniony do podpisywania w imieniu Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] decyzji o przyznaniu bądź nieprzyznaniu stypendium za rok akademicki 2009/2010, tymczasem Komisja rozpoznawała wniosek o stypendium za rok 2008/2009. Analiza powyższego upoważnienia pozwala stwierdzić, że R.P. nie został upoważniony do podpisywania w imieniu Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] decyzji Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], którą odmówiono skarżącemu przyznania stypendium naukowego za rok akademicki 2008/2009, a nie za rok akademicki 2009/2010, o którym mowa w przedmiotowym upoważnieniu. Tym samym wskazać należy, że decyzja Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] w W. z [...] czerwca 2010 r. nr [...] podpisana została przez osobę nieuprawnioną. W tych warunkach Sąd obowiązany był również stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji albowiem Odwoławcza Komisja Stypendialna [...] w W. utrzymując w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej dla Doktorantów [...] w W., dotkniętą nieważnością, naruszyła prawo, co wyczerpuje przesłankę określoną w art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Okoliczność, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności powoduje, że zbędne jest odnoszenie się przez Sąd do zarzutów skargi. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.),orzekł jak w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 cytowanej ustawy. ----------------------- 2