II SA/Wa 1000/11

PostanowienieWSA w Warszawie2013-02-12

Skład orzekający: Joanna Kruszewska - Grońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje wynagrodzenie w wysokości przekraczającej stawkę minimalną, jeśli sprawa nie była zawiła, a nakład pracy pełnomocnika nie uzasadnia wyższego wynagrodzenia?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej, powiększone o podatek VAT, jeśli sprawa nie była zawiła, a nakład pracy pełnomocnika nie uzasadnia przyznania wyższego wynagrodzenia. Sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter sprawy i wkład pracy w jej wyjaśnienie i rozstrzygnięcie.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu P. O., który udzielał pomocy prawnej z urzędu E. Z. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sprawa dotyczyła skargi E. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu P. O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 zł powiększone o 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. O. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. O. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększone o kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 7 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji,m sygn. akt II SA/Wa 1000/11. W dniu [...] października 2011 r. skarżący E. Z. złożył (na urzędowym formularzu PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata), a w dniu [...] października 2011 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 października 2011 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego, sygn. akt II SA/Wa 1000/11. W uzasadnieniu postanowienia referendarz sądowy podniósł, że w niniejszej sprawie skarżący, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Pismem z dnia [...] października 2011 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego P. O. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu [...] grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniósł skargę kasacyjną od powołanego na wstępie wyroku, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt I OSK 76/12. Pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W piśmie z dnia [...] października 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednak nie mniej niż 150% stawki minimalnej. Jednocześnie oświadczył, że ww. koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Stosownie do treści art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Według § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji, zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego P. O., który reprezentował z urzędu skarżącego wyłącznie w drugiej instancji (wnosząc skargę kasacyjną i uczestnicząc w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym), stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Natomiast stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, nakład pracy pełnomocnika z urzędu nie uzasadnia zasądzenia opłaty w wysokości przekraczającej stawkę minimalną. Sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należą do podstawowych czynności z zakresu zastępstwa procesowego. Jednocześnie niniejsza sprawa, której przedmiotem jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji w części dotyczącej stwierdzenia, że skarżący pozostaje zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem 6 maja 1974 r., nie należy do spraw zawiłych. Dokonane przez pełnomocnika skarżącego czynności w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie uzasadniającą przyznania pełnomocnikowi wyższego niż minimalne wynagrodzenia. W konsekwencji przysługujące mu wynagrodzenie wynosi 240 zł (tj. 100 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia), przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 55,20 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło