II SA/Wa 1007/12
WyrokWSA w Warszawie2012-08-23
Skład orzekający: Iwona Dąbrowska, Andrzej Góraj, Anna Mierzejewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Szefa Służby Celnej utrzymująca w mocy decyzję o mianowaniu funkcjonariusza na stopień służbowy w określonym korpusie, ale nie rozstrzygająca kwestii samego stopnia służbowego, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Decyzja Szefa Służby Celnej, która utrzymuje w mocy akt mianowania jedynie w zakresie określenia korpusu, nie rozstrzygając jednocześnie kwestii stopnia służbowego funkcjonariusza, jest wadliwa. Akt mianowania na stopień służbowy w określonym korpusie stanowi jedną decyzję administracyjną, która modyfikuje stosunek służbowy funkcjonariusza i podlega kontroli sądowoadministracyjnej w pełnym zakresie, obejmującym zarówno stopień, jak i korpus.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi C. K. na decyzję Szefa Służby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej o mianowaniu skarżącego na stopień służbowy w korpusie aspirantów Służby Celnej. Skarżący kwestionował błędną wykładnię przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, zarzucając organom niezastosowanie przepisu dotyczącego mianowania do korpusu oficerów młodszych. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, uznając interpretację organu za prawidłową. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na wadliwość decyzji organu odwoławczego w zakresie nierozstrzygnięcia kwestii stopnia służbowego.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Szefa Służby Celnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Andrzej Góraj Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stopień w Służbie Celnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości
|Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 753/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. K. na |
|decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie aktu mianowania w Służbie Celnej. |
|Z uzasadnienia wyroku wynika, że Szef Służby Celnej decyzją nr [...] z [...] lutego 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 |
|kpa, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] nr [...] z [...] listopada 2009 r. o mianowaniu C. K. (dalej jako skarżący) |
|na stopień służbowy [...] w korpusie aspirantów Służby Celnej, w zakresie określenia korpusu. |
|Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: [...] listopada 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], |
|działając na podstawie art. 223 ust. 1 i 4 oraz art. 115 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, mianował |
|skarżącego z dniem [...] listopada 2009 r. na stopień służbowy [...] w korpusie aspirantów Służby Celnej. |
|Pismem z [...] grudnia 2009 r. skarżący odwołał się od ww. aktu mianowania do Szefa Służby Celnej, zarzucając organowi I instancji |
|naruszenie: |
|1. przepisów prawa procesowego, w tym praworządności wyrażonej w art. 6 kpa oraz bezpośrednio w art. 7 Konstytucji RP, poprzez |
|nieuwzględnienie przepisu prawa powszechnie obowiązującego (art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej) i rozstrzygnięcie sprawy w |
|oparciu o interpretacje Szefa Służby Celnej, a także przepisu art. 7 kpa, |
|2. przepisu prawa materialnego w postaci art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez jego błędną wykładnię w zakresie |
|pojęcia "przed dniem wejścia w życie ustawy" oraz jego niezastosowanie przy rozstrzygnięciu sprawy. |
|Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez |
|mianowanie go na stopień służbowy [...] w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego |
|rozpatrzenia przez organ I instancji ze wskazaniem, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy wziąć pod uwagę dyspozycję art. 223 |
|ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej. |
|Szef Służby Celnej decyzją z [...] lutego 2011 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w|
|[...] z [...] listopada 2009 r. o mianowaniu skarżącego na stopień służbowy w korpusie aspirantów Służby Celnej, w zakresie określenia |
|korpusu. |
|W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podkreślił, że obowiązek nadania nowego stopnia służbowego funkcjonariuszom Służby Celnej w |
|terminie do 30 listopada 2009 r. wynikał z przepisu art. 223 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, a mechanizm |
|przypisywania funkcjonariuszom stopni w poszczególnych korpusach uregulowany został w ust. 2–6 art. 223 tej ustawy. W świetle ww. |
|przepisów zadaniem organu było umieścić danego funkcjonariusza w odpowiednim korpusie, precyzyjnie wskazanym w ustawie, w zależności od|
|dotychczasowego stopnia lub zajmowanego stanowiska, bądź pełnionych obowiązków. |
|Badając zasadność mianowania skarżącego na stopień w korpusie aspirantów Służby Celnej, Szef Służby Celnej stwierdził, że w przypadku |
|skarżącego przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy nie mógł mieć zastosowania. Powołany przepis dotyczy bowiem funkcjonariusza, który |
|spełniał wskazane w nim wymogi w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie |
|Celnej, tj. dzień 31 października 2009 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika natomiast jednoznacznie, że w dacie tej |
|skarżący zajmował stanowisko [...] i posiadał stopień służbowy [...], nie pełniąc przy tym obowiązków na żadnym ze stanowisk związanych|
|z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Stanowisko [...] nie zostało natomiast zaliczone do kategorii stanowisk |
|kierowniczych, o których mowa w art. 17 ust. 1 i ust. 13 poprzednio obowiązującej ustawy z 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej. Również |
|posiadany przez skarżącego stopień służbowy nie upoważniał do określenia stopnia w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Wobec |
|powyższego, obowiązkiem Dyrektora Izby Celnej w [...] było mianowanie skarżącego na stopień w korpusie aspirantów Służby Celnej – |
|zgodnie z dyspozycją art. 223 ust. 4 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. |
|Organ podkreślił jednocześnie, że nie kwestionuje faktu pełnienia w przeszłości przez skarżącego obowiązków na stanowisku związanym z |
|podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Z akt osobowych skarżącego wynika bowiem, iż od [...] września |
|1998 r. pełnił obowiązki Kierownika [...] w T., zaś z dniem [...] września 1999 r., w związku z likwidacją ww. Referatu, powierzono |
|skarżącemu pełnienie obowiązków Kierownika Referatu [...] w T. Z dniem [...] czerwca 2000 r. skarżący mianowany został do służby stałej|
|w Urzędzie Celnym w [...] na stanowisko [...] i nadano mu stopień [...]. Z tym dniem powierzono skarżącemu pełnienie obowiązków |
|Kierownika Referatu [...] w T. W okresie od [...] sierpnia 2000 r. do [...] grudnia 2000 r. skarżący przebywał na urlopie bezpłatnym. |
|Po powrocie z urlopu skarżący pełnił służbę na stanowisku merytorycznym - [...] w Referacie [...] w T., a zatem na stanowisku |
|niewiążącym się z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników. Przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej |
|mianowanie na stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej uzależnia jednak od zajmowania, bezpośrednio przed dniem wejścia w |
|życie ustawy, stanowiska związanego z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników lub pełnienia obowiązków na |
|tym stanowisku. |
|Organ zaznaczył, że przepis art. 223 ustawy umiejscowiony został w rozdziale 14 zatytułowanym "Przepisy przejściowe". Umiejscowienie |
|ww. przepisu w tym, a nie innym rozdziale oznacza, że jest to przepis regulujący wyłącznie takie sytuacje, które mogą pojawiać się na |
|tle wprowadzania w życie nowych uregulowań. Powyższe znajduje zaś potwierdzenie w zasadach techniki prawodawczej. Zgodnie bowiem z § 30|
|załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", w przepisach |
|przejściowych reguluje się wpływ nowej ustawy na stosunki powstałe pod działaniem ustawy albo ustaw dotychczasowych, a w szczególności |
|rozstrzyga się w nich: |
|1. czy i w jakim zakresie utrzymuje się czasowo w mocy instytucje prawne zniesione przez nowe przepisy; |
|2. czy zachowuje się uprawnienia i obowiązki oraz kompetencje powstałe w czasie obowiązywania uchylanych albo wcześniej uchylonych |
|przepisów oraz czy skuteczne są czynności dokonane w czasie obowiązywania tych przepisów; sprawy te reguluje się tylko w przypadku, gdy|
|nie chce się zachować powstałych uprawnień, obowiązków lub kompetencji albo chce się je zmienić albo też, gdy chce się uznać dokonane |
|czynności za bezskuteczne; |
|3. czy i w jakim zakresie stosuje się nowe przepisy do uprawnień i obowiązków oraz do czynności, o których mowa w pkt 2. |
|Powyższe wskazuje zatem w sposób jednoznaczny, że skoro przepis art. 223 został zamieszczony w przepisach przejściowych, a w |
|analizowanej ustawie wprowadzono nowy katalog stopni służbowych o częściowo zmienionej nomenklaturze i ich gradację, oznacza to, iż |
|ustawodawca tym przepisem dostosował stan zastany do gradacji stopni służbowych wprowadzonych nową ustawą o Służbie Celnej. Mianowanie |
|na stopień służbowy na podstawie art. 223 generalnie miało na celu mianowanie na stopień odpowiadający dotychczasowej pozycji w |
|hierarchii katalogu stopni służbowych, a tylko w ściśle określonych przypadkach, wskazanych w art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy stanowiło |
|awans. |
|Odmienna interpretacja zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy", prowadziłaby zaś do skutków niedających się pogodzić z zasadami |
|logiki. Na takie rozumienie tego wyrażenia wskazuje również jego wykładnia językowa. Należy bowiem zwrócić uwagę, że gdyby uznać, iż |
|przepis art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej odnosi się do stanu istniejącego w dowolnym czasie przed dniem wejścia w życie |
|ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, a nie wyłącznie do stanu bezpośrednio poprzedzającego ten dzień, doszłoby do wypaczenia |
|sensu tej regulacji i prowadziłoby do rozwiązań, które nie dają się pogodzić z zasadami logiki, zważywszy, że jedną z zasad wykładni |
|prawa jest założenie racjonalności prawodawcy. Organ podkreślił jednocześnie, że przywołane przez skarżącego orzeczenia dotyczące |
|interpretacji użytego w ustawie zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" wydane zostały w odniesieniu do spraw, w których |
|występowały zupełnie inne okoliczności faktyczne i prawne niż w niniejszej sprawie. Z tych względów brak jest uzasadnienia do przyjęcia|
|analogicznej interpretacji tego określenia w odniesieniu do ustawy o Służbie Celnej. |
|Zdaniem organu wpływu na zmianę zaskarżonej decyzji i określenie stopnia w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej nie mogły mieć |
|również argumenty skarżącego wskazujące na doświadczenie i kwalifikacje zawodowe, wysokie oceny okresowe czy wnioski o awans. W |
|procesie przypisywania funkcjonariusza do określonego korpusu ustawodawca nie pozostawił bowiem organowi "luzu decyzyjnego", wskazując |
|mechanizm mianowania do konkretnego korpusu. |
|Organ odwoławczy uznał zatem, że obowiązkiem Dyrektora Izby Celnej było mianowanie C. K. na podstawie art. 223 ust. 4 ustawy na |
|określony stopień w korpusie aspirantów Służby Celnej. Z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych skarżącego wynika bowiem, |
|iż w okresie bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej, pełnił on służbę na stanowisku [...] w stopniu |
|[...]. |
|W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, C. K. zaskarżonej decyzji zarzucił |
|naruszenie: |
|1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez jego błędną wykładnię w zakresie pojęcia |
|"przed dniem wejścia w życie ustawy" oraz jego niezastosowanie przy rozstrzygnięciu sprawy, |
|2. przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, |
|poprzez działanie organu wbrew zasadzie demokratycznego państwa prawnego, a także zasadzie działania organu państwa na podstawie i w |
|granicach prawa, |
|3. art. 6 kpa, tj. wyrażonej w tym przepisie zasady praworządności, poprzez nieuwzględnienie przepisu prawa powszechnie obowiązującego,|
|tj. art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej i rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o interpretacje Szefa Służby Celnej zawarte w |
|pismach SC4/033/5/09/FRD/15758S.C. oraz SC6/066/28/09/2052PKPJ oraz o pisemne polecenie SC/0681/293/09/16499, |
|4. art. 7 i art. 77 § 1 kpa, poprzez wydanie decyzji bez niezbędnego wyjaśnienia stanu faktycznego w postaci zajmowania przez |
|skarżącego stanowiska związanego z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników; |
|5. art. 138 § 1 kpa, poprzez wydanie rozstrzygnięcia nieprzewidzianego w tym przepisie i rozstrzygnięcie sprawy tylko w zakresie |
|korpusu nie rozstrzygając w zakresie stopnia funkcjonariusza celnego. |
|W związku z powyższym, wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie decyzji organu I instancji i zasądzenie na jego |
|rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. |
|Szef Służby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu |
|zaskarżonej decyzji. |
| |
|Dalej w uzasadnieniu Sąd I instancji podał, iż w niniejszej sprawie stan faktyczny jest niesporny. Kwestią sporną jest natomiast |
|wykładnia przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323). |
|Przepis ten stanowi, że funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko, które wiązało się z |
|podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku oraz pełnił służbę w |
|służbie stałej w stopniu innym niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2, określa się stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. |
|W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, wykładnia językowa użytego w tym przepisie zwrotu "przed dniem wejścia w życie |
|ustawy zajmował stanowisko" nie prowadzi do jasnego i jednoznacznego rezultatu. Może bowiem oznaczać zarówno moment bezpośrednio |
|poprzedzający wejście w życie ustawy, jak też dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy. |
|W sytuacji zatem niejednoznaczności wykładni językowej przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy, nie można na niej poprzestać, lecz należy|
|odwołać się do wykładni systemowej oraz celowościowej, które służą właśnie do rozstrzygania wątpliwości, które nasuwa wykładnia |
|językowa, a w szczególności pozwalają uzasadnić wybór między różnymi możliwościami interpretacji językowej danego zwrotu czy przepisu. |
|Sąd podał, że ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, jak wynika z uzasadnienia jej projektu, miała na celu m.in. uporządkowanie|
|obszaru w zakresie stanowisk i stopni służbowych funkcjonariuszy celnych, w tym stworzenie korpusów stopni służbowych na wzór innych |
|służb mundurowych. Przepisy przejściowe tej ustawy miały natomiast zapewnić płynną i transparentną zmianę dotychczasowych stosunków |
|służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą. |
|Artykuł 223 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej zawarty został w jej Rozdziale 14 "Przepisy przejściowe". |
|W przepisach art. 223 ust. 2-6 tej ustawy określone zostały szczegółowo zasady przyporządkowania funkcjonariuszy celnych, z |
|uwzględnieniem posiadanych przez nich "przed dniem wejścia w życie ustawy" stopni służbowych, do określonych korpusów, bez |
|pozostawienia tych kwestii uznaniu administracyjnemu. Dotychczasowe stopnie służbowe funkcjonariuszy celnych określone w art. 8 ust. 1 |
|poprzedniej ustawy z 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641), zostały w tych przepisach przyporządkowane|
|do określonych korpusów. |
|Przypisania funkcjonariuszy do określonych korpusów ustawodawca nie uzależnił od okresu ich służby, posiadanych kompetencji i |
|doświadczenia, lecz tylko od stopnia w jakim pełnili służbę "przed dniem wejścia w życie ustawy", a zatem regulacja ta nie miała na |
|celu awansowania funkcjonariuszy z uwzględnieniem dotychczasowego przebiegu służby, lecz tylko płynne przeniesienie ich w realia nowej |
|regulacji prawnej. |
|Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z zasadami wykładni systemowej, przepisów prawa nie można interpretować w sposób prowadzący do ich |
|sprzeczności z innymi przepisami, a przy wykładni przepisów należy brać pod uwagę ich miejsce w systematyce wewnętrznej aktu |
|normatywnego. |
|Zawarty w przepisach przejściowych art. 223 ust. 2–6 zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" musi być zatem interpretowany w taki |
|sam sposób w odniesieniu do wszystkich przepisów przejściowych, w których został użyty w tym artykule. |
|Sąd wojewódzki podkreślił, że skoro zaś celem regulacji zawartej w przepisach przejściowych ustawy o Służbie Celnej z 27 sierpnia 2009 |
|r. było zapewnienie płynnej i transparentnej zmiany dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą|
|ustawą, to zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie może być, zdaniem Sądu, odczytywany inaczej, niż jako odnoszący się do |
|momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie ustawy. Inna interpretacja tego zwrotu, że chodzi w nim o dowolny okres przed |
|wejściem w życie tej ustawy, prowadziłaby bowiem w efekcie do uznaniowości w zakresie przyporządkowania funkcjonariuszy do określonych |
|korpusów, w zależności od tego, jaki okres służby danego funkcjonariusza, poprzedzający wejście w życie ustawy, kierownik urzędu |
|wziąłby pod uwagę. |
|W ocenie Sądu, taki sposób rozumienia tego zwrotu nie prowadzi do sprzeczności w rozumieniu przepisów przejściowych zawartych w innych |
|artykułach tej ustawy, w których został on użyty i tak np. zgodnie z art. 226 ust. 1 ustawy do funkcjonariusza celnego, który przed |
|dniem wejścia w życie ustawy (czyli do 30 października 2009 r.) rozpoczął i nie zakończył służby przygotowawczej, stosuje się przepisy |
|dotychczasowe, a zgodnie z art. 227 ustawy do postępowań dyscyplinarnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie |
|ustawy (czyli do 30 października 2009 r.) stosuje się przepisy rozdziału 11 ustawy. |
|Z kolei posłużenie się przez ustawodawcę w przepisie art. 222 ust. 1 ustawy zwrotem "w dniu wejścia w życie ustawy" jest uzasadnione |
|tym, że tylko funkcjonariusz, który w dniu wejścia w życie ustawy pełnił służbę w Służbie Celnej, mógł stać się funkcjonariuszem w |
|rozumieniu tej ustawy. Jest bowiem kwestią niebudzącą wątpliwości, że funkcjonariusz celny, który przed wejściem w życie ustawy pełnił |
|służbę w Służbie Celnej, ale w dniu wejścia w życie ustawy już jej nie pełnił, nie mógł stać się funkcjonariuszem w rozumieniu tej |
|ustawy. |
|Dokonaną przez organ interpretację przepisu art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, że chodzi w nim |
|jedynie o funkcjonariuszy celnych, którzy bezpośrednio przed dniem wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko, które wiązało się z |
|podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnili obowiązki na takim stanowisku, należy zatem uznać za |
|prawidłową. |
|W ocenie Sądu, zasadnym jest także zwrócenie uwagi, że interpretacja tego przepisu dokonana przez skarżącego oznaczałaby w praktyce, że|
|każdy funkcjonariusz celny, który nawet incydentalnie i to na wiele lat przed wejściem w życie ustawy z 2009 r. zajmował stanowisko, |
|które wiązało się podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku, |
|powinien być mianowany na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodził się, że skarżący istotnie zajmował stanowiska związane z podporządkowaniem |
|funkcjonariuszy celnych lub pracowników w okresie od [...] września 1998 r. do [...] kwietnia 2004 r., jednakże miało to miejsce w |
|okresie znacznie poprzedzającym wejście w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. Tym samym nie spełniał wymogów z art. 223 ust. 3 pkt 2 |
|ustawy, do mianowania go na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. |
|Skarżący, w dacie wejścia w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej zajmował stanowisko [...] i posiadał stopień służbowy |
|[...], a więc w oparciu o przepis przejściowy art. 223 ust. 4 tej ustawy został prawidłowo mianowany na stopień służbowy w korpusie |
|aspirantów Służby Celnej. |
|Powyższe rozważania, w ocenie Sądu, prowadzą do wniosku, że organ nie naruszył, wskazanych w skardze i w pismach procesowych |
|skarżącego, przepisów postępowania, jak również przepisów Konstytucji RP. Organ ustalił bowiem w sposób prawidłowy stan faktyczny |
|sprawy i dokonał jego subsumcji pod właściwą normę prawną. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym |
|podkreśla się, że konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie może być rozumiana jako wartość bezwzględna. Jej granice wyznaczają też|
|inne zasady konstytucyjne oraz przepisy szczególne. O naruszeniu konstytucyjnej zasady równości można mówić, gdy w tożsamej sytuacji |
|różnicuje się prawa jednostki. W rozpoznawanej sprawie do takiego zróżnicowania nie doszło. Tylko funkcjonariuszom, którzy w dniu |
|wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko związane z podporządkowaniem służbowym określono stopień w korpusie oficerów młodszych |
|Służby Celnej. Pozostałym funkcjonariuszom, którzy w tej dacie nie spełniali warunku określonego w przepisie art. 223 ust. 2 ustawy o |
|Służbie Celnej, a więc znajdowali się w innym stanie faktycznym, stopni w tym korpusie nie określono. |
|Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 1 kpa, poprzez nieprawidłowe sformułowanie sentencji |
|decyzji, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji w zakresie określenia korpusu, Sąd wojewódzki podkreślił, iż zgodnie ze |
|stanowiskiem wyrażonym w uchwale Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II PZP 5/10, które zostało w pełni zaakceptowane w |
|orzecznictwie sądów administracyjnych, od aktu mianowania wydanego na podstawie art. 223 ustawy o Służbie Celnej przez kierownika |
|urzędu celnego funkcjonariuszowi przysługuje, na zasadach przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie do organu celnego|
|wyższego stopnia, w tym przypadku do Szefa Służby Celnej, tylko w zakresie określenia korpusu Służby Celnej, gdyż tych kwestii |
|ustawodawca nie pozostawił uznaniu administracyjnemu kierownika urzędu (art. 223 ust. 2–6 ustawy). Odnośnie natomiast mianowania na |
|stopień służbowy w ramach danego korpusu funkcjonariuszowi nie przysługuje roszczenie, gdyż te kwestie dotyczące relacji między |
|przełożonym i podwładnym, należą do wewnętrznej sfery działania Służby Celnej i pozostawione zostały uznaniu kierownika urzędu (art. |
|223 ust. 7 ustawy). |
|Szef Służby Celnej poddał zatem akt mianowania, wydany przez Dyrektora Izby Celnej w [...], kontroli instancyjnej w takim zakresie, w |
|jakim było to dopuszczalne w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc w zakresie określenia korpusu i w tym |
|zakresie, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy w całości zaskarżoną decyzję. |
|Ponadto Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie Szef Służby Celnej związany był stanowiskiem wyrażonym w wyroku o sygnaturze akt II |
|SAB/Wa 180/10 z 8 listopada 2010 r., w którym Sąd zobowiązał Szefa Służby Celnej do rozpoznania odwołania skarżącego, na zasadach |
|przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie określenia korpusu Służby Celnej. |
|Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł C. K., zaskarżając go w całości zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania, których |
|uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. |
|1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w zw. z art. 2 i art. 7 Konstytucji |
|Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., dalej "Konstytucja RP", poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że działanie organu|
|nie stoi w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego; |
|2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1 kpa poprzez błędne jego zastosowanie przez brak uchylenia decyzji mimo |
|naruszenia przez organ przepisów postępowania art. 7 i 77 kpa i w efekcie niewyjaśnienie całokształtu stanu faktycznego w postaci |
|zajmowania przez skarżącego stanowiska związanego z podporządkowaniem funkcjonariuszy celnych lub pracowników; |
|3) art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 kpa poprzez jego błędne zastosowanie, przez nieuchylenie decyzji pomimo, iż |
|organ wydał rozstrzygnięcie nieprzewidziane w art. 138 § 1 kpa i rozstrzygnął sprawę tylko w zakresie mianowania do korpusu, nie |
|rozstrzygając w zakresie stopnia funkcjonariusza celnego. |
|Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, przez jego błędną |
|wykładnię i uznanie, iż pojęcie "przed dniem wejścia w życie ustawy" odnosi się tylko do momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w|
|życie ustawy oraz niezastosowanie tego przepisu przy rozstrzygnięciu sprawy. |
|W konkluzji skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania |
|Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. |
|Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. akt IOSK 1872/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i |
|przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. |
|W uzasadnieniu wyroku , Sad wskazał , że zamierzonego skutku nie mógł odnieść zarzut dotyczący błędnej wykładni i niewłaściwego |
|zastosowania art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, gdyż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wytyk|
|ten nie jest zasadny. Powołany przepis stanowi, że funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował |
|stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym |
|stanowisku oraz pełnił służbę w służbie stałej w stopniu innym niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2 – określa się stopień w korpusie |
|oficerów młodszych Służby Celnej. Istota sporu w sprawie sprowadza się do ustalenia znaczenia zwrotu "przed dniem wejścia w życie |
|ustawy" użytego w przywołanym przepisie, a także w art.223 ust.1 stanowiącym podstawę materialną decyzji podjętych w sprawie |
|funkcjonariusza celnego. Rozumienie omawianego sformułowania stanowi przejaw (konsekwencję) dokonania wykładni normy prawnej. Wykładnia|
|to określenie rzeczywistej treści przepisu prawnego (czy zakodowanej w nim normy prawnej), która jest rezultatem procesu |
|interpretacyjnego zachodzącego wówczas, gdy istnieje konieczność zastosowania danego przepisu. Procesowi wykładni należy poddać każdy |
|przepis prawny (tekst prawny) w celu zrozumienia go (ustalenia jego treści), niezależnie od stopnia jego rozumienia prima facie (tak |
|Maciej Zieliński w: Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki. Warszawa 2008, str. 320). Nie można więc przyjąć, że dokonanie wykładni|
|jest zbędne wówczas, gdy przepis jest jasny (clara non sunt interpretanda), bowiem samo tylko ustalenie tego faktu (jednoznaczności |
|przepisu) następuje właśnie w procesie interpretacyjnym. Nie chodzi bowiem tylko o to, aby rozumieć przepis, ale o to, aby zrozumieć go|
|zgodnie z treścią nadaną mu przez prawodawcę (op. cit., str. 61). Wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych reguł i kryteriów. |
|Jakkolwiek przyjęło się dawać pierwszeństwo wykładni językowej, to coraz częściej stosuje się także pozostałe sposoby interpretacji lub|
|wspólny wynik kilku spośród nich. W praktyce dominuje wykładnia stanowiąca kompilację różnych sposobów, niesprzecznych ze sobą, wśród |
|których wykładnia językowa jest wzmacniana pozostałymi, szczególnie gdy reguły językowe nie doprowadziły do uzyskania jednoznaczności |
|interpretacyjnej danego zwrotu (op. cit., str. 60 i 244). |
|W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą sprawę prymat wykładni gramatycznej można zachować tylko w |
|odniesieniu do przepisów sformułowanych w sposób niebudzący wątpliwości z punktu widzenia potocznie i powszechnie stosowanego języka |
|oraz tylko wówczas, gdy ten sposób wykładni daje wynik niekolidujący z wynikami innych metod. Zatem tylko wówczas poprzestanie na |
|językowym ich wyłożeniu byłoby uzasadnione, bo wtedy znaczenie przepisów na gruncie językowym byłoby dla wszystkich jednoznaczne. Stan |
|taki nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie, bowiem pojawiły się w niej różne wersje rozumienia omawianego zwrotu. Jest tak przede |
|wszystkim z tego powodu że sformułowanie "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie precyzuje konkretnej daty, z jaką wiąże się dalej |
|uregulowany skutek. Może więc chodzić zarówno o czas bezpośrednio (który to zwrot także nie jest pojęciem "ostrym", zatem oznaczać może|
|zarówno dzień wejścia w życie ustawy, jak i dni bardziej odległe w przeszłości) poprzedzający dzień, w którym ustawa wchodzi w życie, |
|jak też wcześniejszy - dzień, dwa i dalej, przedtem. Owa wieloznaczność tej konstrukcji gramatycznej wskazuje, że zwrot ten jest na |
|tyle nieprecyzyjny, iż wykładnia językowa jest niewystarczająca dla ustalenia jego sensu i znaczenia. |
|W ocenie NSA, zasadnie przyjął Sąd I instancji, że w tym zakresie należy odwołać się do innych metod wykładni. |
|Dalej wskazał, że w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że z uwagi na brak wykładni autentycznej (dokonywanej przez podmiot, który |
|przepis prawny stworzył), jak i wykładni oficjalnej (dokonywanej przez organ powołany do określenia wiążącej interpretacji prawa), |
|należy zastosować inne metody. Pewną wskazówkę może tu stanowić uzasadnienie projektu omawianego aktu prawnego. Jak słusznie zauważył |
|Sąd I instancji w projekcie ustawy o Służbie Celnej zaakcentowano konieczność uregulowania w przepisach przejściowych zagadnienia |
|dostosowania dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych do nowych rozwiązań prawnych. Zatem przepisy art. 222 i art. |
|223 omawianej ustawy miały pełnić rolę dostosowawczą. Ich zadaniem jest przeniesienie dotychczasowych stanów w zakresie stopnia |
|służbowego funkcjonariuszy celnych pod uregulowania nowej ustawy, odmienne od dotychczasowych. Dlatego interpretując zamieszczone w |
|nich zwroty, niezbędne jest odwołanie się do tego celu, jak również do reguł wykładni systemowej. Podkreślił , że przywołane przepisy |
|znalazły się w rozdziale "Przepisy przejściowe". Istota tego rodzaju przepisów polega na tym, że odnoszą się one do stosunków prawnych |
|zastanych w momencie wprowadzenia w życie nowej regulacji prawnej i mają na celu specjalne uregulowanie tych stosunków prawnych w |
|świetle wchodzących w życie nowych przepisów prawa (tak m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 lutego 2007|
|r., sygn. akt I OSK 544/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepisy przejściowe zawierają reguły intertemporalne, czyli reguły prawne |
|służące rozgraniczeniu czasowych zakresów zastosowania i normowania reżimów dawnego i nowego prawa oraz określaniu wpływu nowej |
|regulacji na stany faktyczne, stosunki prawne oraz skutki powstałe i trwające pod rządami dotychczasowej regulacji (Marcin Kamiński w: |
|Prawo administracyjne intertemporalne. Warszawa 2011 r., str. 563). Generalnie ich rolą jest więc uporządkowanie zastanych w dniu |
|wejścia w życie nowej ustawy stosunków prawnych i wprowadzenie ich pod rządy nowego aktu prawnego, w szczególności określenie sposobu i|
|trybu załatwienia spraw niezakończonych dotąd, ewentualne utrzymanie dotychczasowych instytucji prawnych zniesionych przez nowe |
|przepisy, zachowanie uprawnień i obowiązków oraz utrzymanie w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych (§ 30 załącznika do |
|rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908). Z |
|uwagi na praktyczne trudności (brak niespornych reguł interpretacyjnych) oraz możliwości wieloznacznej interpretacji, formułuje się |
|postulat do ustawodawcy rozstrzygania tych kwestii (i to w sposób jednoznaczny), bowiem nieuczynienie tego skutkuje rozwiązaniem |
|problemu przez organy i podmioty stosujące prawo, w tym zwłaszcza sądy. (Sławomira Wronkowska, Komentarz do zasad techniki |
|prawodawczej. Warszawa, 2004 r., str. 81). W przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego badając sporną materię, należy mieć na |
|względzie systematykę i przepisy danej ustawy, gdyż interpretacja zależna jest od każdorazowej specyfiki konkretnej regulacji prawnej. |
|Co więcej, trzeba uwzględnić indywidualizację danego stosunku prawnego – tu administracyjnoprawnego, do której to kategorii zaliczane |
|są stosunki służbowe celników. |
|Proces interpretacji trzeba rozpocząć od wyłożenia normy zawartej w art. 222 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej. Wyraża ona regułę, że |
|celnicy pełniący służbę w dniu wejścia w życie nowej ustawy stają się funkcjonariuszami w rozumieniu tej nowej ustawy. Art. 222 ust. 1 |
|ustawy o Służbie Celnej jest zatem przepisem nadrzędnym w tej części ustawy, zaś dalsze przepisy są jego konsekwencją i mają na celu |
|uszczegółowienie treści nowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych. Posłużenie się w art. 222 ust. 1 tej ustawy zwrotem "w |
|dniu wejścia w życie ustawy" nie przesądza o celowym znaczeniowym odróżnieniu go od zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" |
|zastosowanym w dalszych przepisach. Po pierwsze nie można było w tym przepisie zastosować innego sformułowania, gdyż tylko |
|funkcjonariusz celny pełniący służbę w dniu 31 października 2009 r. mógł być nadal tym funkcjonariuszem pod rządami nowej ustawy. Po |
|wtóre użycie zwrotu "w dniu wejścia w życie ustawy" w art. 223 ustawy o Służbie Celnej nie miałoby uzasadnienia, skoro w tej dacie |
|wykreowany już został stosunek służbowy o nowej treści. Dlatego przepis ten mógł obejmować tylko stany sprzed tej daty. Po trzecie w |
|art. 222 ust. 3 tej ustawy, rozwijając tę kwestię, powiada się o propozycji miejsca pełnienia służby, stanowiska i uposażenia, tym |
|funkcjonariuszom, o których mowa w ust.1. Te ostatnie zagadnienia nie są tożsame z nadaniem nowego stopnia i określeniem korpusu, toteż|
|nie może być poczytane a priori za wadę użycie innego sformułowania w przepisach dotyczących obu tych materii. Podobnie zresztą jak |
|specyfika regulacji uzasadnia zastosowanie przyjętego zwrotu przykładowo w przepisach art. 226 ust. 1-3, art. 227, art. 228, art. 231 |
|ust. 1. W art. 223 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej zakreślono miesięczny termin do dokonania mianowania na stopnie służbowe, wedle reguł|
|zawartych w ust. 7 tego przepisu. Przy czym określony stopień generalnie implikuje przydział do danego korpusu. Nadanie nowych stopni |
|oraz pierwszy przydział do korpusu dokonany miał być w oparciu o przepisy przejściowe, a więc na zasadzie szczególnej regulacji, wedle |
|ściśle określonych zasad zawartych w ust. 2, 3, 4, 5 i 6 tego przepisu. Ustalając treść stosunku służbowego w tym przedmiocie, |
|niepodobna zgodzić się, aby rolą kierowników urzędów było poszukiwanie w całej karierze funkcjonariuszy okresów służby uprawniających |
|do nadania nowych stopni przypisanych do określonego korpusu. Nie takie było ratio legis przywołanych przepisów. Intencją ustawodawcy |
|było bowiem wydanie decyzji porządkującej zastany stan rzeczy na dzień wejścia w życie nowej regulacji. |
|Z tych przyczyn zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego uznać należy za chybiony, gdyż Sąd I instancji prawidłowo zinterpretował |
|i właściwe zastosował tą normę. |
|Wskazał również , że brak jest też powodów do zadania pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu, gdyż w drodze wykładni możliwe |
|jest ustalenie znaczenie kwestionowanego przepisu, a jego zgodność z Konstytucją nie nasuwa istotnych zastrzeżeń. |
|Następnie przypomniął, że akt mianowania skarżącego przez Dyrektora Izby Celnej w [...] dotyczył " mianowania na stopień służbowy w |
|korpusie", a więc zawierał jedno rozstrzygnięcie obejmujące stopień i korpus. Wynika to jednoznacznie z samego aktu mianowania oraz z |
|przepisów ustawy o Służbie Celnej. |
|Zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy w Służbie Celnej obowiązują następujące korpusy i stopnie służbowe: |
|1) korpus szeregowych Służby Celnej: |
|a) aplikant celny, |
|b) starszy aplikant celny; |
|2) korpus podoficerów Służby Celnej: |
|a) młodszy rewident celny, |
|b) rewident celny, |
|c) starszy rewident celny, |
|d) młodszy rachmistrz celny, |
|e) rachmistrz celny, |
|f) starszy rachmistrz celny; |
|3) korpus aspirantów Służby Celnej: |
|a) młodszy aspirant celny, |
|b) aspirant celny, |
|c) starszy aspirant celny; |
|4) korpus oficerów młodszych Służby Celnej: |
|a) podkomisarz celny, |
|b) komisarz celny, |
|c) nadkomisarz celny; |
|5) korpus oficerów starszych Służby Celnej: |
|a) podinspektor celny, |
|b) młodszy inspektor celny, |
|c) inspektor celny; |
|6) korpus generałów Służby Celnej, |
|a) nadinspektor celny, |
|b) generał Służby Celnej. |
|Z przytoczonego przepisu wynika, że stopień funkcjonariusza celnego uzależniony jest od korpusu, zatem mianowanie do określonego |
|korpusu wiąże się zawsze z mianowaniem na jeden ze stopni przypisanych do tego korpusu. Oznacza to, że mianowanie na stopień służbowy w|
|korpusie stanowi w sensie materialnym jedną sprawę administracyjną, załatwianą w drodze jednego rozstrzygnięcia tj. mianowania na |
|określony stopień służbowy w danym korpusie. |
|Wniosek taki wynika również z analizy art. 223 ust. 2 – 6 ustawy o Służbie Celnej, w którym w związku z wejściem w życie nowej ustawy |
|określone zostały zasady określania stopni służbowych funkcjonariuszy celnych w korpusach wprowadzonych nową ustawą. |
|Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że zaskarżona decyzja Szefa Służby Celnej, którą utrzymano w mocy akt |
|mianowania w zakresie dotyczącym wyłącznie korpusu, nie rozstrzyga o całości sprawy. Brak jest bowiem w tej decyzji rozstrzygnięcia co |
|do stopnia służbowego funkcjonariusza celnego określonego w akcie mianowania, a zakwestionowanego przez skarżącego w odwołaniu do Szefa|
|Służby Celnej. Także uzasadnienie zaskarżonej decyzji pomija tą kwestię, ograniczając się do stwierdzenia, że przypisanie danemu |
|funkcjonariuszowi nowego stopnia służbowego w danym korpusie uzależnione jest zgodnie z art. 223 ust. 7 ustawy od okresu służby w |
|Służbie Celnej albo od zatrudnienia w administracji celnej lub skarbowej oraz posiadanego doświadczenia i wykształcenia w sprawach z |
|zakresu zadań Służby Celnej. Rozpatrując odwołanie Szef Służby Celnej nie poczynił żadnych ustaleń i nie dokonał oceny zarzutów |
|odwołania dotyczących mianowania skarżącego na stopień służbowy. |
|Wymieniona regulacja prawna nie wymienia rozstrzygnięcia w sprawie mianowania na stopień służbowy w określonym korpusie w trybie art. |
|223 ust. 2 - 6. Niewątpliwie mianowanie to ma istotne znaczenie dla stosunku służbowego funkcjonariusza, prowadzi bowiem w drodze |
|jednostronnego rozstrzygnięcia organu administracji do zmiany jego dotychczasowej treści. Wywołuje skutki dotykające bezpośrednio praw |
|i obowiązków funkcjonariusza celnego, wyrażające się np. w możliwości awansu, czy obowiązku odbywania szkoleń i składania egzaminów. Te|
|cechy mianowania funkcjonariusza celnego na stopień służbowy w określonym korpusie stanowią o tym, iż mianowanie to jest decyzją |
|administracyjną, modyfikującą w istotny sposób stosunek służbowy funkcjonariusza , gdyż w istocie prowadzi ono do przeniesienia |
|funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe w rozumieniu art. 188 § 1 ustawy o Służbie Celnej. Rozstrzygnięcie w zakresie mianowania |
|funkcjonariusza na stopień służbowy w określonym korpusie na podstawie art. 223 ust. 3 pkt. 2 ustawy o Służbie Celnej podlega więc |
|kontroli sądowoadministracyjnej w pełnym zakresie ( również co do stopnia służbowego ), jako że stanowi jedną decyzję administracyjną. |
|Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 listopada 2010r. I OSK 949/10. |
|Ponieważ Szef Służby Celnej oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie ocenił decyzji w zakresie mianowania skarżącego na |
|stopień służbowy w danym korpusie, co stanowi uchybienie mogące mieć wpływ na wynik sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie |
|art. 185 § 1 Ppsa uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. |
|Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |
|Zgodnie z art. 190 p.p.s.a., Sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa, dokonaną w tej sprawie przez Naczelny|
|Sąd Administracyjny, czyli Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania nie ma całkowitej swobody przy wydaniu |
|nowego orzeczenia, bowiem właśnie zgodnie z komentowanym przepisem jest on związany wykładnią prawa, dokonaną w tej sprawie przez |
|Naczelny Sad administracyjny, przy czym związanie ma szeroki zasieg, ponieważ odnosi się również do stron postępowania. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa jeżeli: |
|1) stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ zasadniczej zmianie , że do nowo ustalonego stanu |
|faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, |
|2) po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zmieniły się przepisy prawa. |
|W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z żadną z opisanych wyżej sytuacji, a więc Sąd jest związany wykładnią przepisów prawa, |
|dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. |
|Stan faktyczny przedmiotowej sprawy jest bezsporny. |
|Ponadto NSA podkreślił, że zasadnie Sąd I instancji przyjął, że w przedmiotowej sprawie należało się odwołać do innych metod wykładni |
|art. 222 i 223, niż wykładnia językowa i gramatyczna. |
|Wskazał , że tak jak to prawidłowo uczynił Sąd I instancji, proces interpretacji trzeba rozpocząć od wyłożenia normy zawartej w art. |
|222 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej. Wyraża ona regułę, że celnicy pełniący służbę w dniu wejścia w życie nowej ustawy stają się |
|funkcjonariuszami w rozumieniu tej nowej ustawy. Art. 222 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej jest zatem przepisem nadrzędnym w tej części |
|ustawy, zaś dalsze przepisy są jego konsekwencją i mają na celu uszczegółowienie treści nowych stosunków służbowych funkcjonariuszy |
|celnych. Posłużenie się w art. 222 ust. 1 tej ustawy zwrotem "w dniu wejścia w życie ustawy" nie przesądza o celowym znaczeniowym |
|odróżnieniu go od zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy", zastosowanym w dalszych przepisach. Po pierwsze, nie można było w tym |
|przepisie zastosować innego sformułowania, gdyż tylko funkcjonariusz celny pełniący służbę w dniu 31 października 2009 r. mógł być |
|nadal tym funkcjonariuszem pod rządami nowej ustawy. Po wtóre, użycie zwrotu "w dniu wejścia w życie ustawy" w art. 223 ustawy o |
|Służbie Celnej nie miałoby uzasadnienia, skoro w tej dacie wykreowany już został stosunek służbowy o nowej treści. Dlatego przepis ten |
|mógł obejmować tylko stany sprzed tej daty. Po trzecie, w art. 222 ust. 3 tej ustawy, rozwijając tę kwestię, powiada się o propozycji |
|miejsca pełnienia służby, stanowiska i uposażenia, tym funkcjonariuszom, o których mowa w ust.1. Te ostatnie zagadnienia nie są tożsame|
|z nadaniem nowego stopnia i określeniem korpusu, toteż nie może być poczytane a priori za wadę użycie innego sformułowania w przepisach|
|dotyczących obu tych materii. Podobnie zresztą jak specyfika regulacji uzasadnia zastosowanie przyjętego zwrotu, przykładowo w |
|przepisach art. 226 ust. 1-3, art. 227, art. 228, art. 231 ust. 1. W art. 223 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej zakreślono miesięczny |
|termin do dokonania mianowania na stopnie służbowe wedle reguł zawartych w ust. 7 tego przepisu. Przy czym określony stopień generalnie|
|implikuje przydział do danego korpusu. Nadanie nowych stopni oraz pierwszy przydział do korpusu dokonany miał być w oparciu o przepisy |
|przejściowe, a więc na zasadzie szczególnej regulacji, wedle ściśle określonych zasad zawartych w ust. 2, 3, 4, 5 i 6 tego przepisu. |
|Ustalając treść stosunku służbowego w tym przedmiocie, niepodobna zgodzić się, aby rolą kierowników urzędów było poszukiwanie w całej |
|karierze funkcjonariuszy okresów służby uprawniających do nadania nowych stopni przypisanych do określonego korpusu. Nie takie było |
|ratio legis przywołanych przepisów. Intencją ustawodawcy było bowiem wydanie decyzji porządkującej zastany stan rzeczy na dzień wejścia|
|w życie nowej regulacji. |
|Natomiast wskazał, że zaskarżona decyzja Szefa Służby Celnej, którą utrzymano w mocy akt mianowania w zakresie dotyczącym wyłącznie |
|korpusu, nie rozstrzyga o całości sprawy. Brak jest bowiem w tej decyzji rozstrzygnięcia co do stopnia służbowego funkcjonariusza |
|celnego określonego w akcie mianowania, a zakwestionowanego przez skarżącego w odwołaniu do Szefa Służby Celnej. Także uzasadnienie |
|zaskarżonej decyzji pomija tą kwestię, ograniczając się do stwierdzenia, że przypisanie danemu funkcjonariuszowi nowego stopnia |
|służbowego w danym korpusie uzależnione jest zgodnie z art. 223 ust. 7 ustawy od okresu służby w Służbie Celnej albo od zatrudnienia w |
|administracji celnej lub skarbowej oraz posiadanego doświadczenia i wykształcenia w sprawach z zakresu zadań Służby Celnej. Rozpatrując|
|odwołanie, Szef Służby Celnej nie poczynił żadnych ustaleń i nie dokonał oceny zarzutów odwołania, dotyczących mianowania skarżącego na|
|stopień służbowy. |
|Wymieniona regulacja prawna nie wymienia rozstrzygnięcia w sprawie mianowania na stopień służbowy w określonym korpusie w trybie art. |
|223 ust. 2 - 6. Niewątpliwie mianowanie to ma istotne znaczenie dla stosunku służbowego funkcjonariusza, prowadzi bowiem w drodze |
|jednostronnego rozstrzygnięcia organu administracji do zmiany jego dotychczasowej treści. Wywołuje skutki dotykające bezpośrednio praw |
|i obowiązków funkcjonariusza celnego, wyrażające się np. w możliwości awansu, czy obowiązku odbywania szkoleń i składania egzaminów. Te|
|cechy mianowania funkcjonariusza celnego na stopień służbowy w określonym korpusie stanowią o tym, iż mianowanie to jest decyzją |
|administracyjną, modyfikującą w istotny sposób stosunek służbowy funkcjonariusza , gdyż w istocie prowadzi ono do przeniesienia |
|funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe w rozumieniu art. 188 § 1 ustawy o Służbie Celnej. Rozstrzygnięcie w zakresie mianowania |
|funkcjonariusza na stopień służbowy w określonym korpusie na podstawie art. 223 ust. 3 pkt. 2 ustawy o Służbie Celnej podlega więc |
|kontroli sądowoadministracyjnej w pełnym zakresie ( również co do stopnia służbowego ), jako że stanowi jedną decyzję administracyjną. |
|Wobec powyższego, ponownie rozpoznając sprawę, Szef Służby Celnej powinien wziąć pod uwagę powyższe wytyczne, zawarte w wyroku |
|Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie powtórzone w niniejszym uzasadnieniu i dokonać rozstrzygnięcia również w zakresie |
|mianowania skarżącego na stopien służbowy w danym korpusie. |
|Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 par 1 pkt 1 lit c – Prawo o postępowaniu |
|przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz 1270 ze zm), orzekł, jak w sentencji. |
| |
| |
| |
[pic]
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło