II SA/Wa 1022/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, złożony przez pełnomocnika bezpośrednio do sądu zamiast za pośrednictwem organu, jest dopuszczalny, jeśli został złożony po upływie siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, złożony przez pełnomocnika bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu, jest spóźniony i podlega odrzuceniu, jeżeli został złożony po upływie siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd, przekazując wniosek do organu, nie przerywa biegu terminu dla strony.
Stan faktyczny
Skarżący K. wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji dotyczącą udostępnienia informacji publicznej. Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną. Następnie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał wniosek za spóźniony i odrzucił go.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić wniosek - K. w dniu [...] lutego 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę dotyczącą działania Komendanta Głównego Policji w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz z dnia [...] czerwca 2009 r. strona skarżąca sprecyzowała żądanie wskazując, iż przedmiotem jej skargi jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1022/09 odrzucił skargę na decyzję z [...] lutego 2009 r., jako przedwczesną, albowiem skargę wniesiono przed wejściem decyzji do obrotu prawnego. Po doręczeniu powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem skarżąca wniosła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] października 2009 r. zwolniono K. od kosztów sądowych oraz ustanowiono pełnomocnika z urzędu. W dniu 18 listopada 2009 r. złożone zostały do akt sądowych: pełnomocnictwo udzielone przez K. w dniu 12 listopada 2009 r. radcy prawnemu K. O. oraz substytucja dla adwokata P. K., który w tym dniu zapoznał się z aktami administracyjnymi. W dniu 24 listopada 2009 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. Sąd pismem z dnia 2 grudnia 2010 r. przekazał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Komendanta Głównego Policji stosownie do art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należało sprecyzować z jakim wnioskiem, w jakim przedmiocie pełnomocnik skarżącej zwrócił się do Sadu. Z treści pisma z dnia 24 listopada 2009 r. (k-[...]) wynika, że wniosek dotyczył przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. Zakres żądania mógł budzić wątpliwości wobec przywołanej przez stronę skarżącą tezy zawartej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3288/05 oraz faktem, iż tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 9 września 2009 r. sygn. II SA/Wa 1022/09 odrzucił skargę K. na decyzję z dnia [...] lutego 2009 r., jako przedwczesną (niedopuszczalną). Postanowieniem z dni 9 września 2009 r. nie doszło do odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia (a taka sytuacja objęta była tezą uzasadnienia III SA/WA 3288/05). Stwierdzić zatem należy, że zarówno przywoływane przez skarżącego orzeczenie, jak i poglądy doktryny w tym zakresie nie mają zastosowania do zaistniałego stanu faktycznego. Rozpoznawana sprawa dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r., która to decyzja dopiero po wejściu do obrotu prawnego mogła zostać zaskarżona. Rozpoznając powyższy wniosek, zawarty w piśmie z dnia 24 listopada 2009 r. Sąd uznał, że jest on spóźniony i z tego względu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie jednak stosownie do postanowień art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.). Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności zobligowany jest do zbadania, czy został zachowany siedmiodniowy termin do jego złożenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik substytucyjny strony skarżącej w dniu 18 listopada 2009 r. złożył pełnomocnictwo, substytucję oraz zapoznał się z aktami sprawy. A zatem najpóźniej z tą datą ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia przez K. skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2009 r. Podzielić należało pogląd zaprezentowany przez pełnomocnika strony skarżącej wyrażony we wniosku o przywrócenie terminu "iż termin do wniosku o przywrócenie terminu należy obliczać właśnie od czasu kiedy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminowi". W rozpoznawanej sprawie uszło uwadze pełnomocnika, iż art. 87 § 3 p.p.s.a. wprowadza wyjątek od reguły polegający na tym, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu za pośrednictwem organu w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W wyniku złożenia przez pełnomocnika tego wniosku do Sądu (zamiast do organu) doszło do sytuacji, że miarodajną dla oceny zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie będzie data złożenia go do Sądu (24 listopada 2009 r.), lecz data przekazania go przez Sąd do organu. Przyjmując najbardziej korzystną dla strony skarżącej datę przesłania przedmiotowego wniosku, (tj. datę wykonania zarządzenia Sądu o przekazaniu wniosku do organu k-[...] akt sądowadministracyjnych, adnotacja pracownika na odwrocie karty), uznać należało, że nastąpiło to w dniu 2 grudnia 2009 r. Z zestawienia daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi (18 listopada 2009 r.) z datą złożenia do organu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (2 grudnia 2009 r.) wynika, że uchybiony został termin zakreślony w art. 87 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło