II SA/Wa 1024/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Eugeniusz Wasilewski (spraw.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi C. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja" – oddala skargę – Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 11b ust. 3 oraz art. 11c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 i 742), utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] zawieszającą Wydziałowi [...] w W. uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja". W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej, działając na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 2 oraz art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 i 742) w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2011 r., przedstawiło Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego w uchwale nr [...] z dnia [...] września 2012 r. opinię dotyczącą dokonanej negatywnej oceny jakości kształcenia prowadzonego przez Wydział [...] w W. na studiach pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja". Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły m.in. braku jednoznacznie określonej koncepcji rozwoju kierunku "elektronika i telekomunikacja", wskazującej na zapewnienie stabilności kadry dydaktycznej stanowiącej minimum kadrowe oraz unowocześnianie bazy dydaktycznej, w tym laboratoriów. Plan studiów na wymienionym kierunku odbiega od wymagań określonych w standartach kształcenia dla tego kierunku. System punktacji ECTS w [...] istnieje w formie szczątkowej. Kadra akademicka prowadząca zajęcia na ocenianym kierunku nie spełnia wymogów formalnych stawianych nauczycielom akademickim zaliczanym do minimum kadrowego określonych w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać jednostki organizacyjne uczelni, aby prowadzić studia na określonym kierunku i poziomie kształcenia (Dz. U. Nr 144, poz. 1048 z późn. zm.) i nie gwarantuje uzyskania efektów kształcenia na kierunku "elektronika i telekomunikacja". [...] nie dysponuje infrastrukturą zapewniającą realizację efektów kształcenia na studiach I stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja", przede wszystkim ze względu na brak bazy do zajęć laboratoryjnych. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego po analizie przedmiotowej uchwały stwierdził, że wskazane nieprawidłowości w jakości kształcenia nie zapewniają właściwego procesu kształcenia na kierunku "elektronika i telekomunikacja" w [...] i wymagają podjęcia działań naprawczych. Wskazał, iż nie jest uprawniony do badania podstaw oceny kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną. Tryb podważania przez stronę ustaleń zawartych w uchwałach PKA, został określony w art. 52 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. W zakresie oceny kształcenia tryb ten ma charakter zamknięty. Rozstrzygnięcie Prezydium Komisji podjęte na wspólnym posiedzeniu z zespołem kierunku studiów ma charakter wiążący, a – zgodnie z zasadą, że organy władzy mogą działać wyłącznie na podstawie i w granicach prawa – minister nie jest uprawniony do dokonania samodzielnej oceny kształcenia. Nie pozwala na to zarówno ustawowo, formalny podział kompetencji pomiędzy Polską Komisją Akredytacyjną, a ministrem, jak również względy merytoryczne – ocena kształcenia powierzona została przez ustawodawcę instytucji eksperckiej, reprezentującej środowisko naukowe, które zważywszy sposób wyłaniania jej członków, stanowi gwarancję rzetelnych i kompetentnych opinii dla ministra; minister zaś, dysponując jedynie aparatem urzędniczym kontrolującym formalne aspekty działalności uczelni, nie ma możliwości weryfikowania tej opinii. Uchwała Polskiej Komisji Akredytacyjnej jest dla ministra wiążąca, zaś przepisy prawa nie przewidują żadnego (z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 i 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym) trybu jej wzruszenia. Minister, biorąc pod uwagę całość dokumentacji zebranej w sprawie, rozważał zasadność zawieszenia lub cofnięcia uczelni uprawnienia do prowadzenia kształcenia na omawianym kierunku studiów i określonym poziomie kształcenia oraz biorąc pod uwagę rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń, postanowił zawiesić Wydziałowi [...] w W. uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja". Organ skorzystał z łagodniejszej sankcji, jaką art. 11 b ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym wiąże z wydaniem przez Polską Komisję Akredytacyjną negatywnej oceny kształcenia, ze względu na fakt, że stwierdzone naruszenia dotyczyły jedynie braku jednego nauczyciela akademickiego w minimum kadrowym ocenionego kierunku studiów. Od podjętej decyzji Rektor Uczelni wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie decyzji w całości, zarzucając ministrowi m.in. nieuwzględnienie zawiadomienia o zaprzestaniu spełniania przez Wydział [...] warunków do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja" oraz przedłożył informację o wprowadzonym programie naprawczym stosownie do zaleceń PKA. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, utrzymując decyzję w mocy, przytoczył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2003 r. (sygn. akt I SA 989/03), w którym NSA stwierdził, iż "negatywna ocena kształcenia prowadzi do wszczęcia przez ministra postępowania, którego przedmiotem nie jest ta ocena, lecz uprawnienia uczelni. Ocena kształcenia bowiem należy wyłącznie do Państwowej Komisji Akredytacyjnej – działającej w odrębnym trybie, w którym uczelni przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – i przepis nie pozostawia wątpliwości, że ocena Komisji wiąże ministra. Minister, ani nie może odstąpić od oceny Komisji, ani dokonać własnej oceny kształcenia, i jest obowiązany, albo cofnąć albo zawiesić uprawnienie". Decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2013 r. stała się przedmiotem skargi [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: – naruszenie art. 11b ust. 3, 11c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (dalej psw), poprzez podjęcie zaskarżonej decyzji bez ważnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej w zakresie oceny jakości kształcenia na kierunku "elektronika i telekomunikacja"; – naruszenie art. 52 ust. 1 psw w zw. z art. 50 ust. 5 psw, poprzez oparcie decyzji na uchwale Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej w zakresie negatywnej oceny jakości kształcenia na kierunku "elektronika i telekomunikacja", która nie spełniała wymogów formalnych określonych art. 50 ust. 5 psw ze względu na niewłaściwy skład zespołu oceniającego; – naruszenie art. 11b ust. 1 psw, poprzez nieuwzględnienie zawiadomienia Uczelni o zaprzestaniu spełniania przez Wydział [...] warunków do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja", – nieuwzględnienie wniosku Uczelni z dnia 30 listopada 2012 r. o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia uprzednich wniosków z dnia 18 października 2012 r. i 30 listopada 2012 r., związanych z zastosowaniem art. 11b ust. 1 psw, – naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, i 107 § 3 k.p.a., co polegało na rozstrzygnięciu sprawy bez dokładnego i wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego – przede wszystkim pominięciu wyjaśnień uczelni zawartych w piśmie z dnia 30 listopada 2012 r. i wprowadzonych zmian stosownie do wcześniejszych zarzutów sformułowanych w opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej, brak właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności poprzez oparcie decyzji na ocenie wydanej przez Polską Komisję Akredytacyjną bez dokonania własnej analizy i postępowania dowodowego oraz kontroli opinii pod względem formalno-prawnym. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasdnieniu skargi podniesiono, iż zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym (w brzmieniu obowiązującym do 30.09.2011 r.), Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej wyraża ocenę kształcenia na danym kierunku studiów, kierując się sprawozdaniem przedłożonym przez jeden spośród zespołów, o których mowa w art. 50 ust. 4 ustawy. Przepis art. 50 ust. 5 ustawy stanowi, iż w skład zespołu przygotowującego sprawozdanie dla Prezydium winno wchodzić m.in. pięciu członków komisji będących przedstawicielami grupy kierunków studiów. W niniejszej sprawie w skład Zespołu oceniającego wchodzili: – dr hab. L.D. – członek Polskiej Komisji Akredytacyjnej, – dr hab. inż. A. K. – Ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej, – prof. dr. hab. inż. R. G. – Ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej, – mgr B.S. – Ekspert formalno-prawny Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Tym samym zespół ten nie spełniał wymagań określonych w art. 50 ust. 5 ustawy, a jego raport nie może być uznany za podstawę do wydania uchwały przez Prezydium PKA i późniejszych decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Decyzje zostały bowiem podjęte na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez podmiot obsadzony niezgodnie z minimalnymii wymaganiami ustawowymi. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, iż z przepisów Statutu PKA wynika, że oprócz zespołów działających w ramach obszarów kształcenia (art. 50 ust. 4 i 5 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym) wchodzącch z mocy ustawy w skład PKA, w tejże Komisji działają także zespoły oceniające, których skład, działanie i zadania nie są uregulowane na poziomie ustawy. Przyjęcie przez skarżącego, że nazwa "zespół oceniający" oraz "zespół kierunków studiów" odnosi się do tego samego gremium spwodoowało, że niezasadnie został sformułowany zarzut co do niewłaściwego składu zespołu oceniającego, działającego w ramach procedury przeprowadzonej przez PKA. Wbrew twierdzeniu skarżącego nie zachodzą żadne prawne przesłanki do kwestionowania uchwalonego w zakresie upoważnienia ustawowego statutu PKA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesiony w niej zarzut podjęcia zaskarżonej decyzji bez ważnej opinii Polskiej Komisji Akredytacyjnej w zakresie oceny jakości kształcenia na kierunku "elektronika i telekomunikacja", nie znajduje potwierdzenia w materiale akt administracyjnych. Przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez organ na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, który nakłada na właściwego ministra obowiązek cofnięcia lub zawieszenia uprawnień danej uczelni do prowadzenia studiów na danym kierunku w razie otrzymania od Państwowej Komisji Akredytacyjnej negatywnej oceny kształcenia na tym kierunku studiów. Ocena ta, aby wywoływała omawiany skutek, musi być dokonana w sposób przewidziany w przepisach ustawy. W myśl art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, Państwowa Komisja Akredytacyjna przedkłada ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinie i wnioski dotyczące dokonanej oceny kształcenia na danym kierunku. W tym zakresie Prezydium Komisji podejmuje uchwały (art. 52 ust. 1 ustawy), kierując się sprawozdaniem przedłożonym przez jeden z zespołów kierunków studiów, o którym mowa w art. 50 ust. 4 ustawy. Zespół kierunków studiów wchodzi w skład Komisji, a w skład jego wchodzi co najmniej pięciu członków Komisji, będących przedstawicielami grupy kierunku studiów, w tym co najmniej trzech posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinach lub dyscyplinach naukowych związanych z daną grupą kierunków studiów (art. 50 ust. 5 ustawy). Stosownie do art. 49 ust. 5 ustawy, oceny kształcenia, wraz z uzasadnieniem i wynikającymi z tych ocen wnioskami, Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego w terminie miesiąca od zakończenia procedury oceniania. W pozostałym zakresie postępowanie oceniające nie zostało unormowane ustawowo, lecz w drodze statutu Państwowej Komisji Akredytacyjnej. W myśl bowiem art. 53 ust. 1 ustawy, organizację i tryb działania Komisji, szczegółowe kompetencje jej organów, tryb dokonywania m.in. ocen kształcenia na danym kierunku studiów określa statut uchwalany przez Komisję na posiedzeniu plenarnym. Zgodnie zaś z postanowieniem § 4 ust. 1 pkt 1 Statutu Państwowej Komisji Akredytacyjnej uchwalonym 10 listopada 2011 r. – Komisja przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinie i wnioski dotyczące m.in. oceny programowej. Sprawozdania zawierające opinie i oceny oraz projekty uchwał wraz z uzasadnieniem w tych sprawach przygotowują zespoły kierunków studiów (§ 13 ust. 1 Statutu). Z kolei według § 18 w ust. 1 i 2, oceny w wymienionych sprawozdaniach dokonywane są po przeprowadzeniu postępowania oceniającego, przy czym postępowanie to obejmuje m.in. wizytację i opracowanie raportu przez Zespół oceniający. Szczegółowe warunki sporządzania i treści raportu uregulowano w § 20 Statutu, a w § 19 określono, że postępowanie oceniające przeprowadza Zespół oceniający, składający się z członków Komisji i ekspertów. Zespół oceniający, w składzie od dwóch do pięciu osób, powoływany jest przez Sekretarza w porozumieniu z przewodniczącym Zespołu. W szczególnie uzasadnionych wypadkach Sekretarz może zwiększyć skład zespołu oceniającego. Z przytoczonej regulacji statutowej wprost wynika, że oprócz zespołów kierunków studiów wchodzących z mocy ustawy w skład Polskiej Komisji Akredytacyjnej i których skład uregulowany jest w ustawie, w ramach Komisji funkcjonują także zespoły oceniające, których skład, działanie i zadania są uregulowane statutem (art. 53 ust. 1 ustawy). W przedmiotowej sprawie ocena odnosząca się do kierunku studiów "elektronika i telekomunikacja", przedstawiona Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego przez Polską Komisję Akredytacyjną została przygotowana przy zachowaniu powyższych procedur i wymagań. Postępowanie oceniające, wynikiem którego był raport, stanowiący z kolei podstawę opinii wydanej przez Zespół działający w obszarze nauk technicznych, zostało przeprowadzone przez Zespół oceniający, składający się z Przewodniczącego, będącego członkiem Państwowej Komisji Akredytacyjnej, dwóch ekspertów, eksperta formalno-prawnego, co pozostaje w zgodzie z postanowieniami § 19 Statutu. Następnie Zespół działający w obszarze nauk technicznych przygotował sprawozdanie, które na posiedzeniu Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej przedstawił Przewodniczący tego Zespołu. Obsada Zespołu była zgodna z postanowieniami art. 50 ust. 5 ww. ustawy. W jego skład wchodzili bowiem Przewodniczący i 11 członków, przy czym 4 z nich posiadało tytuł naukowy profesora. Oznacza to, że prawidłowo obsadzony Zespół był uprawniony do przygotowania i przedstawienia sprawozdania, w oparciu o które Prezydium PKA podejmowało uchwały w sprawie oceny jakości kształcenia na kierunku elektronika i telekomunikacja, prowadzonym w [...]. W konsekwencji uznać należy, że uchwała nr [...] Prezydium PKA została podjęta na podstawie materiału dowodowego, zgromadzonego zgodnie z wymogami ustawy i Statutu Polskiej Komisji Akredytacyjnej, który został omówiony w jej uzasadnieniu. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego był zatem obowiązany do podjęcia działań określonych w art. 11 ust. 6 ustawy, w obowiązującym w sprawie brzmieniu. Stosownie do treści art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.), w przypadku negatywnej oceny kształcenia dokonanej przez Polską Komisję Akredytacyjną, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń, w drodze decyzji, cofa albo zawiesza uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku i określonym poziomie kształcenia. Analiza tego przepisu wskazuje, że negatywna ocena kształcenia prowadzi do wszczęcia przez ministra postępowania, którego przedmiotem nie jest ta ocena, lecz uprawnienia uczelni. Ocena kształcenia należy wyłącznie do Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Strona niezadowolona z uchwały Prezydium PKA może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże [...] z tego prawa nie skorzystało. Wdrożenie programu naprawczego przez uczelnię, po dokonaniu przez Komisję oceny i sformułowaniu jej jako negatywnej, nie uchyla negatywnej oceny kształcenia (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2003 r., sygn. akt I SA 989/03, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 959/07). Zatem do oceny ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego ustawodawca pozostawił jedynie ustalenie tego, czy rodzaj i zakres stwierdzonych przez Polską Komisję Akredytacyjną naruszeń uzasadnia zastosowanie wobec uczelni sankcji mniej dolegliwej, jaką jest zawieszenie uprawnień do prowadzenia studiów wyższych na tym kierunku, czy też sankcji dalej idącej, tj. cofnięcia uczelni uprawnień do prowadzenia kształcenia. To z kolei prowadzi do wniosku, że tylko w tym zakresie organ ma możliwość miarkowania i oceny "uwzględniając rodzaj i zakres stwierdzonych naruszeń". W rozpoznawanej sprawie organ – w ocenie Sądu – prawidłowo zrealizował obowiązek wynikający z powołanego powyżej przepisu art. 11 ust. 6 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, bowiem Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeanalizował wskazane przez Państwową Komisję Akredytacyjną uchybienia i wybrał mniej dolegliwą sankcję, zawieszając [...] w W. uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "elektronika i telekomunikacja. Działanie organu w tym zakresie nie nosi cech dowolności, ma bowiem podstawy w przepisach ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Uchwała nr [...] Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej z dnia [...] września 2012 r. w sprawie oceny jakości kształcenia na kierunku "elektronika i telekomunikacja" prowadzonym na Wydziale [...] w W. została przedstawiona Rektorowi tej Uczelni przy piśmie Dyrektora Biura PKA z dnia 12 września 2012 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego pismem z dnia 7 listopada 2012 r. zawiadomił Uczelnię o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia lub zawieszenia uprawnień do prowadzenia przez Wydział [...] studiów pierwszego stopnia. Wskazanymi w skardze pismami z dnia 18 października 2012 r. i 30 listopada 2012 r. Rektor [...] zawiadomił Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie art. 11b ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, o zaprzestaniu z dniem 1 października 2012 r. spełnienia przez Wydział Nauk Stosowanych warunków do prowadzenia studiów na kierunku "elektronika i telekomunikacja" w związku z brakiem minimum kadrowego i zwrócił się o zawieszenie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi z dnia 12 grudnia 2012 r. Ministerstwo Nauk i Szkolnictwa Wyższego wskazało, iż zgodnie z przepisem art. 11b ust. 1 ustawy, w okresie 12 miesięcy, licząc od momentu zaprzestania spełniania minimum kadrowego, tj. od 1 października 2012 r. Wydział Nauk Stosowanych powinien spełniać wymagania dotyczące obsady kadrowej. Obsada kadrowa nie została uzupełniona, co przyznało [...] w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2013 r., wskazując, iż "Uczelnia na dzień dzisiejszy spełnia wszystkie warunki konieczne do prowadzenia studiów na kierunku elektronika i telekomunikacja (za wyjątkiem minimum kadrowego). Brak zatem podstaw do przyjęcia naruszenia przez organ art. 11b ust. 1 ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, zaś zarzuty podniesione w skardze nie są uzasadnione. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w wyroku.