II SA/Wa 1041/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie prawa zamieszkania w lokalu mieszkalnym postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. J.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2006 r. zostało przyznane skarżącej M. S. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla M. S. adwokata M. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 lutego 2007 r. oddalił skargę M. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie prawa zamieszkania w lokalu mieszkalnym, jednocześnie przyznając na rzecz ustanowionego adwokata stosowną kwotę tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Od tego orzeczenia, została sporządzona i wniesiona przez adwokata, działającego z substytucji ustanowionego przez Sąd pełnomocnika z urzędu, skarga kasacyjna. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 czerwca 2008 r. oddalił wniesioną skargę kasacyjną. Pismem z dnia 6 października 2008 r. adw. M. J. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w uzasadnieniu wniosku wskazując, że domaga się wynagrodzenia z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone przez skarżącą w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. Z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za te czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynosi 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie adwokat M. J. został ustanowiony pełnomocnikiem M. S. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Jak wynika z wniosku adwokata o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, pomoc udzielona skarżącej polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1041/06 oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należało więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia. Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, wskaźnik procentowy stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wynosi w tym wypadku 75 %. Natomiast wysokość stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 zależy od tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a), czy adwokat domaga się wynagrodzenia za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. b), czy też adwokat występował w innej sprawie (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c). Należy uznać, że niniejsza sprawa należy do tej ostatniej kategorii, z uwagi na to, że dotyczyła skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie prawa zamieszkania w lokalu mieszkalnym - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w tej sprawie skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego. Z tego względu ustalono, że w tej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1" rozporządzenia, wynosi 240 zł. Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 75% z 240 zł, czyli 180 zł i powinno być podwyższone o kwotę 39,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 22 %, co łącznie stanowi kwotę 219, 60 zł. Ponadto w niniejszej sprawie adw. M. J., stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie. Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu żądanego wynagrodzenia, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa w związku z art. 250 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).