II SA/Wa 1043/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska, Asesor WSA Joanna Kruszewska – Grońska (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi T. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz strony skarżącej T. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] stycznia 2019 r. T. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca", "spółka") skierowała do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (dalej: "GUGiK") dwa wnioski w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429; dalej: "u.d.i.p."). Pierwszy wniosek z [...] stycznia 2019 r. obejmował następujące żądania: 1) wskazanie, jakie środki finansowe GUGiK miał przeznaczone w budżecie na realizację projektu ZSIN - Budowa Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach - Faza II (ZSIN - Faza II) odpowiednio na dzień: [...] października 2016 r., [...] czerwca 2017 r., [...] grudnia 2017 r. oraz [...] sierpnia 2018 r.; 2) udzielenie informacji ile umów (z iloma wykonawcami ) zostało podpisanych przez GUGiK z wykonawcami w ramach realizacji projektu ZSIN-Faza II. 3) udzielenie informacji ile umów zostało rozwiązanych częściowo bądź całkowicie przez GUGiK z wykonawcami w ramach projektu ZSIN - Faza II oraz wskazanie, na jakiej podstawie nastąpiło rozwiązanie umów, ewentualnie czy i ile umów zostało rozwiązanych przez wykonawców i na jakiej podstawie; 4) udzielenie informacji jaka była łączna wartość umów (w tym odrębne wskazanie wartości umów rozwiązanych przez GUGiK) podpisanych przez GUGiK z wykonawcami w ramach realizacji projektu ZSIN - Faza II; 5) udzielenie informacji, czy projekt ZSIN - Faza II został już zakończony (kiedy) i czy zostały osiągnięte zakładane cele projektu (jakie tak, a jakie nie), ewentualnie na kiedy przewidywane jest zakończenie projektu ZSIN - Faza II. Na powyższy wniosek Główny Geodeta Kraju (dalej: "GGK", "organ") udzielił skarżącej odpowiedzi pismem z [...] lutego 2019 r. nr [...]. W drugim wniosku z [...] stycznia 2019 r. spółka wnosiła o przekazanie: 1) kserokopii wszelkiej korespondencji prowadzonej przez GUGiK (pisma wychodzące oraz otrzymane odpowiedzi) z nadzorującymi prace GUGiK Ministrami/Departamentami w Ministerstwach oraz Centrum Projektów Polska Cyfrowa w zakresie stanu realizacji, terminów, rezultatów i wskaźników, podejmowanych działań, w tym w zakresie zmiany terminów realizacji i zakresów projektu ZSIN - Budowa Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach - Faza II (Projekt ZSIN - Faza II) począwszy od [...] października 2016 r. do zakończenia projektu; 2) kserokopii wszelkich dokumentów wewnętrznych GUGiK dotyczących stanu realizacji, terminów, rezultatów, wskaźników, podejmowanych działań w tym w zakresie zmiany terminów realizacji i zakresów projektu ZSIN - Budowa Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach - Faza II (Projekt ZSIN - Faza II) począwszy od [...] października 2016 r. do zakończenia projektu; 3) kserokopii wszelkich wystąpień GUGiK dotyczących realizacji projektu ZSiN - Faza II kierowanych na Komitet Rady Ministrów do spraw Cyfryzacji oraz stanowisk KRMC w tym zakresie. W odpowiedzi na drugi wniosek skarżącej organ w piśmie z [...] lutego 2019 r. nr [...] wskazał, że pkt 1 wniosku z uwagi na bardzo szeroki zakres zastosowanego pojęcia "korespondencja" oraz wskazanie bardzo dużego zakresu czasowego i przedmiotowego (duża liczba instytucji) tej korespondencji, nie jest wystarczająco czytelny i precyzyjny. Wobec powyższego, GGK wezwał spółkę do jego doprecyzowania poprzez wskazanie konkretnych dokumentów, które miałyby zostać udostępnione. W odniesieniu do pkt 2 omawianego wniosku, organ wskazał, iż żądanie to nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., bowiem tzw. korespondencja wewnętrzna (wewnętrzne notatki i inne dokumenty o charakterze roboczym czy korespondencja e-mailowa wymieniana między pracownikami danej instytucji) podmiotów określonych w art. 4 u.d.i.p. nie jest informacją publiczną. W kwestii pkt 3 wniosku (podobnie jak w przypadku pkt 1 wniosku) GGK zwrócił się do skarżącej o doprecyzowanie wniosku poprzez wskazanie konkretnych dokumentów, których udostępnienia żąda. Jednocześnie poinformował, że wszelkie dokumenty prezentowane w trakcie posiedzeń KRMC oraz protokoły posiedzeń znajdują się w dyspozycji Ministerstwa Cyfryzacji, które prowadzi sekretariat KRMC. W ramach odpowiedzi na powyższe wezwanie zawarte w piśmie GGK z [...] lutego 2019 r. nr [...] skarżąca (pismem z [...] lutego 2019 r.) ponowiła wniosek z [...] stycznia 2019 r., którego dotyczyła ww. odpowiedź organu, podnosząc, że wniosek ten jest konkretny, czytelny i nie wymaga doprecyzowania. W treści przedmiotowego wniosku wyraźnie zaznaczono, iż chodzi o przekazanie kserokopii wszelkiej korespondencji (wszelkich pism) pomiędzy GUGiK a organami nadzorującymi GUGiK w związku z realizacją projektu ZSIN - Faza II w okresie od [...] października 2016 r. do zakończenia projektu, czyli do [...] listopada 2018 r. Natomiast oczywistym jest, że spółka nie ma szczegółowej wiedzy o wszystkich dokumentach, będących w posiadaniu organu w tej sprawie, dlatego żądanie wskazania konkretnych dokumentów, których udostępnienia się domaga, jest nieuprawione na gruncie przepisów u.d.i.p. W piśmie z [...] marca 2019 r. GGK poinformował skarżącą, że informacje objęte jej wnioskiem z [...] lutego 2019 r. zostały zakwalifikowane jako informacje przetworzone ze względu na obszerność wnioskowanych materiałów. W związku z powyższym, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. organ wezwał spółkę do wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego w terminie do [...] marca 2019 r. Skarżąca (w piśmie z [...] marca 2019 r.) oświadczyła, iż wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, zatem nie ma obowiązku wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, wskazała na różnicę pomiędzy przetworzeniem informacji oraz tzw. przekształceniem informacji. To ostatnie pojęcie oznacza jedynie techniczny zabieg, w ramach którego zewnętrzna forma informacji prostej ulega przekształceniu, zgodnie z wnioskiem strony, głównie poprzez wykonanie kserokopii czy też sporządzenie skanu treści dokumentu. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną również poprzez sięganie do materiałów archiwalnych czy proces tzw. anonimizacji polegający na usunięciu z udostępnianego dokumentu danych osobowych. W sprzeczności z zasadą dostępu do informacji publicznej pozostaje kwalifikowanie informacji publicznej jako informacji przetworzonej tylko z uwagi na fakt, że jest ona przygotowywana dla wnioskującego podmiotu wyłącznie poprzez czynności polegające na odnalezieniu odpowiednich dokumentów, ich skopiowaniu i anonimizacji, nawet jeżeli są one czasochłonne i wymagają zwiększonego nakładu środków osobowych. Czynności te bowiem nie mają charakteru intelektualnego, twórczego, a stanowią proste czynności kancelaryjno-biurowe o charakterze technicznym. W konkluzji skarżąca wniosła o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazanym we wnioskach z [...] stycznia 2019 r. oraz z [...] lutego 2019 r. i przesłanie ich drogą pocztową na adres spółki. Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...], mając za podstawę art. 16 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., po rozpatrzeniu wniosku skarżącej z [...] lutego 2019 r., GGK odmówił udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania, akcentując, iż w piśmie z [...] marca 2019 r. spółka nie podała istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji przetworzonej. W rozważaniach prawnych GGK stwierdził, że okoliczności podnoszone przez skarżącą nie potwierdzają, aby ważny interes publiczny przemawiał za udostępnieniem wnioskowanej informacji przetworzonej (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Spółka nie wykazała indywidualnych, realnych i konkretnych możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania domaga się, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi spółki do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i nakazanie organowi rozpoznania jej wniosku oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to: 1. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że suma informacji prostych, ze względu na obszerność wnioskowanych materiałów, stanowi informację publiczną przetworzoną, 2. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że nawet gdyby przyjąć - czemu skarżąca stanowczo zaprzecza - że jej wniosek dotyczył informacji publicznej przetworzonej, to w sprawie nie zachodzi szczególnie istotny interes publiczny; II. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie przepisu art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r.; poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a.") poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób ogólny i lakoniczny, a przez niewyjaśnienie motywów, jakimi kierował się organ wydając tę decyzję. Ponadto w oparciu o art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") spółka wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: a) pisma GGK z [...] października 2018 r. znak [...], b) pisma GGK5 z [...] października 2018 r. znak [...], c) pisma GGK z [...] lutego 2019 r. znak [...] - na okoliczność istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji przetworzonej. W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła poszczególne zarzuty. Wyjaśniła również, że współpracowała z organem przy realizacji projektu współfinansowanego ze środków unijnych polegającego na dostosowywaniu baz danych ewidencji gruntów i budynków do wymagań Zintegrowanego Systemu Informacji o Nieruchomościach. W dniu [...] października 2018 r. organ, w jej ocenie bezpodstawnie i bezskutecznie, częściowo odstąpił od dwóch umów zawartych ze skarżącą [...] lipca 2017 r. o nr: [...] oraz [...]. W trybie dostępu do informacji publicznej spółka dowiedziała się, że w ramach realizacji ww. projektu, organ częściowo odstąpił od pięciu umów z wykonawcami. Spółka zaznaczyła, iż łączna wartość umów, od których odstąpił organ w części, wynosi 14.093.781,54 złotych, a łączna wartość etapów, od realizacji których odstąpił organ, obejmuje kwotę 11.324.198,28 złotych. Z tych względów, należy zweryfikować, czy swoim działaniem (tj. odstąpieniem od pięciu umów z wykonawcami) organ nie doprowadził do ryzyka utraty lub utraty środków unijnych oraz czy nie pozbawił beneficjentów projektu (tj. jednostki samorządu terytorialnego - powiaty) możliwości zweryfikowania i zaktualizowania prowadzonych baz danych ewidencji gruntów i budynków. W odpowiedzi na skargę GGK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że żądana przez skarżącą informacja, zakwalifikowana przez organ jako informacja przetworzona, obejmuje dokumentację wykonania prac o złożonym charakterze w ramach projektu ZSIN - Faza II począwszy od [...] października 2016 r. Czynności związane z wykonaniem i odbiorami prac odbywały się w relacjach Zamawiający - Wykonawca - Weryfikator- Powiaty (Starostowie)/Województwo. W relacjach tych zostało wygenerowanych bardzo wiele dokumentów, w tym korespondencji, także elektronicznej. Konieczność przeprowadzenia analizy i selekcji tak obszernego materiału kwalifikuje informacje proste do kategorii informacji przetworzonej, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2019 r. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe zawartych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji RP). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (vide: art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Jak wynika z brzmienia przywołanych norm konstytucyjnych, dostęp do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego. Uprawnienie to może być w pewnych sytuacjach ograniczone, zawsze wtedy, gdy wspólne interesy społeczności są dobrem podlegającym ochronie w pierwszej kolejności. Nie ulega wątpliwości, iż prawo do informacji publicznej ma służyć tworzeniu społeczeństwa obywatelskiego, które kontroluje działania władzy publicznej, a działania te mają być bardziej transparentne. Oczywistym jest też to, że ujawnienie niektórych informacji mogłoby w sposób istotny zagrażać interesom państwa, a także szkodzić jego wiarygodności w kontaktach międzynarodowych (a tym samym zagrażać interesom wszystkich obywateli). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy o funkcjonowaniu organów władzy publicznej, jak też podmiotów realizujących zadania publiczne, bądź też dysponujących majątkiem publicznym. Ustawa ta, stanowiąc regulację prawną uszczegóławiającą realizację konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych. Wskazuje też wyraźnie, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną, w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Zakres przedmiotowy informacji publicznej wymienia art. 6 u.d.i.p. W świetle powyższych regulacji, każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz, podmiotów sprawujących funkcje publiczne albo odnosząca się do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że GGK jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Sporny był przedmiot wniosku, zwłaszcza w kontekście zakwalifikowania przez organ wnioskowanych informacji jako przetworzonej informacji publicznej. U.d.i.p. nie zawiera definicji pojęcia "informacja przetworzona"; wypracowały ją doktryna i orzecznictwo. I tak informacja przetworzona obejmuje zarówno jakościowo nową informację, jak i informację zebraną (powiązaną) w oparciu o materiały znajdujące się w dyspozycji podmiotu zobowiązanego. W pierwszym przypadku chodzi o dotychczas nieistniejącą informację (w przyjętej ostatecznie treści i postaci), aczkolwiek jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (vide M. Bernaczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn informacji publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 87). Zatem wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. W drugim przypadku przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (vide I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska Mirosława, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III Wolters Kluwer 2016, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX – komentarz do art. 3 u.d.i.p. i powołane tam orzeczenia). Nie można także wykluczyć zakwalifikowania - jako informacji przetworzonej - informacji prostych będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, których rozmiar i zakres uzasadnia taka ocenę. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Tak więc nie zawsze przetworzenie informacji będzie polegało na wytworzeniu rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 23 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 431/17 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wskazał NSA w wyroku z 21 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1070/16, przepis ten statuuje dwie przesłanki pozwalające na odmowę wnioskodawcy żądanej informacji. Po pierwsze, wnioskodawca żąda udostępnienia informacji o charakterze przetworzonym, której podmiot zobowiązany nie posiada i musi dopiero ją wytworzyć dla potrzeb realizacji wniosku. Po drugie, wnioskodawca nie wykazał, że wytworzenie specjalnie w odpowiedzi na jego wniosek nowych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ocena żądanej informacji publicznej pod kątem tego, czy posiada ona cechy informacji przetworzonej czy jest informacją prostą, należy zawsze do organu, do którego trafia wniosek. Oznacza to, iż podmiot, do którego skierowane jest żądanie udzielenia informacji publicznej, dokonuje kwalifikacji żądanej informacji jako prostej lub przetworzonej. Zatem to na organie spoczywa obowiązek wykazania, iż żądana przez wnioskodawcę informacja ma charakter przetworzonej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że GGK, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną, dopuścił się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego uznał, że informacja objęta wnioskiem z [...] lutego 2019 r. stanowi informację przetworzoną. Ma rację skarżąca, że uzasadnienie decyzji w tym zakresie jest bardzo lakonicznie. Ogranicza się bowiem do stwierdzenia, iż informacje, o których udostępnienie wnioskowała spółka, "zostały zakwalifikowane jako informacje przetworzone ze względu na obszerność wnioskowanych materiałów". Nieco szersze motywy swojego stanowiska GGK zawarł w odpowiedzi na skargę, ale pismo to nie podlega kontroli Sądu. Z uzasadnienia decyzji organu nie wynikają żadne konkretne dane wskazujące na określony - choćby przybliżonymi szacunkami - nakład pracy konieczny do sporządzenia informacji żądanej przez skarżącą. Nie wskazano nawet w przybliżeniu ani ilości dokumentów, które składają się na żądane informacje, ani też zakresu koniecznych działań niezbędnych do udzielenia żądanej informacji. Reasumując należy stwierdzić, że GGK nie przedstawił przekonywujących argumentów, iż wnioskowane informacje uznać należy za informację przetworzoną. Dlatego taka kwalifikacja była arbitralna i nie poddawała się jakiejkolwiek weryfikacji. Bez bliższych informacji nie sposób stwierdzić czy istotnie mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Bardzo ogólne uzasadnienie oceny organu nie czyni zadość obowiązkowi przekonywania sformułowanemu w art. 11 k.p.a. Uchybienie powyższe miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia, spowodowało bowiem nieprawidłowe zastosowanie art. 16 u.d.i.p. Dopiero konkretne informacje związane z żądanymi dokumentami mogą doprowadzić do konstatacji, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną, czego nie można wykluczyć w kontrolowanej sprawie. Wymaga to jednak właściwego wyjaśnienia sprawy zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji o odmowie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. W konsekwencji zaskarżona decyzja nie mogła ostać się w obrocie prawnym. Ponownie rozpoznając sprawę, organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną, a więc dokona szczegółowych ustaleń w odniesieniu do wniosku skarżącej z [...] lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej (stanowiącego powielenie jednego z wcześniejszych jej wniosków z [...] stycznia 2019 r.). Oceni zatem, czy wszystkie objęte wnioskiem informacje mają walor informacji publicznej. W tym miejscu wypada przypomnieć, iż w piśmie z [...] lutego 2019 r. nr [...] organ (odpowiadając na ww. wniosek spółki z [...] stycznia 2019 r.) stanął na stanowisku, że żądanie z pkt 2 wniosku nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., bowiem obejmuje tzw. korespondencję wewnętrzną (wewnętrzne notatki i inne dokumenty o charakterze roboczym czy korespondencję elektroniczną wymienianą między pracownikami danej instytucji). Natomiast w przypadku uznania, że określone wnioskowane przez skarżącą dokumenty stanowią informację publiczną, organ ustali, czy jest to informacja prosta (czyli taka informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem), czy też przetworzona, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wreszcie, jeżeli GGK zakwalifikuje żądane informacje jako przetworzone, motywując należycie swoją ocenę, to kolejnym etapem będzie rozważenie wykazania przez spółkę szczególnie istotne dla interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Odnosząc się do zawartych wniosków dowodowych, wskazać trzeba, że w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Po pierwsze, podnieść należy, iż objęte wnioskiem dowodowym pismo GGK z [...] lutego 2019 r. znak [...] znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, zatem w tym zakresie wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego jest bezprzedmiotowy. Natomiast pisma GGK z [...] października 2018 r. znak [...] oraz znak [...] to oświadczenia organu o częściowym odstąpieniu od umów zawartych ze skarżącą w dniu [...] lipca 2017 r., które na obecnym etapie sprawy nie miały żadnego znaczenia dla jej rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. - orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego Sąd zawarł w punkcie drugim sentencji wyroku w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.